1Մարդիկ եղբայրներ և հայրեր, ինծի մտիկ ըրէք որ հիմա ձեզի պատասխան կու տամ. 2(Երբ լսեցին որ Եբրայական լեզուով կը խօսէր իրենց, ալ աւելի լուռ կեցան. 3Եւ անիկա ըսաւ,) Ես Հրեայ մարդ մըն եմ Կիլիկիոյ Տարսոնին մէջ ծնած, և այս քաղաքին մէջ Գամաղիէլի ոտքը մեծցած, ու մեր հայրենի օրէնքին ճշդութեանը պէս կրթուած, նախանձաւոր էի Աստուծոյ, ինչպէս այսօր դուք ամէնդ էք: 4Որ այրեր ու կիներ կապելով, ու բանտերու մատնելով այս ճամբան հալածեցի մինչև ի մահ. 5Ինչպէս քահանայապետն ալ կը վկայէ ինծի համար, և բոլոր ծերակոյտը. որոնցմէ թուղթեր ալ առնելով եղբայրներուն Դամասկոս կ’երթայի, որպէս զի հոն եղածներն ալ կապուած Երուսաղէմ բերեմ որ պատժուին:

Պօղոս իր դարձը կը պատմէ

6Ու եղաւ որ երբ կ’երթայի ու Դամասկոսի մօտեցայ, կէսօրուան դէմ յանկարծակի երկինքէն մեծ լոյս մը փայլատակեց իմ բոլորտիքս. 7Եւ գետինը ինկայ, ու ձայն մը լսեցի որ ինծի կ’ըսէր, Սաւուղ, Սաւուղ, ինչո՞ւ զիս կը հալածես: 8Ես ալ պատասխան տուի թէ Դուն ո՞վ ես, Տէր. ան ալ ինծի ըսաւ, Ես Յիսուս Նազովրեցին եմ, զոր դուն կը հալածես: 9Բայց անոնք որ ինծի հետ էին, լոյսը տեսան ու վախով լեցուեցան, սակայն ինծի խօսողին ձայնը չլսեցին: 10Եւ ըսի, Ի՞նչ ընեմ, Տէր. և Տէրը ինծի ըսաւ, Ելիր գնա Դամասկոս, ու հոն քեզի պիտի զրուցուի այն ամէն բաներուն համար, որ սահմանուած է որ ընես: 11Ու երբ չէի տեսներ այն լոյսին փառքէն, ինծի հետ եղողները ձեռքէս բռնած` Դամասկոս մտայ: 12Եւ Անանիա անուն մարդ մը, օրէնքին համեմատ աստուածավախ, ու Դամասկոս բնակող բոլոր Հրենաներէն բարի վկայուած, 13Ինծի եկաւ, ու քովս կայնելով` ինծի ըսաւ, Սաւուղ եղբայր, վեր նայէ: 14Ես ալ նոյն ժամուն վեր նայեցայ իրեն, և անիկա ըսաւ, Մեր հայրերուն Աստուածը առաջուընէ քեզ ընտրեց, որպէս զի իր կամքը ճանչնաս ու այն Արդարը տեսնես, և անոր բերնէն ձայն լսես: 15Քանզի բոլոր մարդոց առջև անոր վկայ պիտի ըլլաս այն բաներուն համար, զորոնք տեսար ու լսեցիր: 16Եւ հիմա, ալ ի՞նչ կ’ուշանաս. ելիր, մկրտուէ ու մեղքերդ լուա անոր անունը կանչելով:

Պօղոս հեթանոսներուն քարոզելու կը հրաւիրուի

17Եւ եղաւ որ երբ Երուսաղէմ դարձայ, ու տաճարին մէջ աղօթք կ’ընէի, մտքի յափշտակութիւն մը եկաւ վրաս, 18Եւ զինք տեսայ, որ ինծի կ’ըսէր, Արտորցիր, շուտով Երուսաղէմէ ելիր, վասն զի քու ինծի համար ըրած վկայութիւնդ պիտի չընդունին: 19Ես ալ ըսի, Տէր, իրենք աղէկ գիտեն թէ ես էի որ քեզի հաւատացողները բանտը կը դնէի, և ժողովարաններուն մէջ կը ծեծէի. 20Ու երբ քու Ստեփանոս վկայիդ արիւնը կը թափուէր, ես ինքս ալ ներկայ էի և կամակից էի անոր սպաննուելուն* ու զանիկա սպաննողներուն հանդերձները ես կը պահէի: 21Եւ ինծի ըսաւ, Գնա, վասն զի ես քեզ հեռաւոր հեթանոսներուն պիտի ղրկեմ: 22Եւ անոնք մինչև այս խօսքը ականջ դրին իրեն, ետքը ձայներնին վերցուցին ու ըսին, Վերցուր աշխարհէ այդպիսի մարդը, քանզի չվայլեր ատոր ողջ մնալ: 23Ու երբ կը կանչուռտէին ու հանդերձնին կը նետէին և փոշին դէպ ի օդը կը ցանէին. 24Հազարապետը հրաման ըրաւ որ զանիկա բերդը մտցնեն, ու ըսաւ որ ծեծով հարցուփորձ ընեն անոր, որպէս զի գիտնայ թէ ի՛նչ յանցանքի համար անոր դէմ այնպէս կը կանչուռտէին: 25Ու երբ կաշի կապերով զինք կապեցին, Պօղոս վերակացու հարիւրապետին ըսաւ, Արժա՞ն է ձեզի Հռովմայեցի ու չդատապարտուած մարդ մը ծեծել: 26Հարիւրապետը երբ զայս լսեց, գնաց հազարապետին պատմեց ու ըսաւ, Ի՞նչ պիտի ընես, վասն զի այս մարդը Հռովմայեցի է: 27Հազարապետն ալ քովը գնաց ու ըսաւ անոր, Ըսէ ինծի, դուն Հռովմայեցի՞ ես. ան ալ ըսաւ, Այո: 28Հազարապետը պատասխան տուաւ, Ես շատ ստակով ձեռք բերի այս քաղաքացիութեան իրաւունքը. և Պօղոս ըսաւ, Ես բուն ատոր մէջ ծնած եմ: 29Ու անոնք որ իրեն հարցուփորձ պիտի ընէին. շուտ մը ետ կեցան իրմէ. և հազարապետն ալ վախցաւ, երբ իմացաւ թէ Հռովմայեցի է, և որովհետև զանիկա կապեր էր:

Պօղոս ատեանին առջև

30Ու հետևեալ օրը ուզելով որ շիտակը գիտնայ թէ ի՛նչ է Հրեաներուն ըրած ամբաստանութիւնը անոր դէմ, արձակեց զանիկա, և հրաման ըրաւ որ քահանայապետները ու բոլոր ժողովքը մէկտեղ գան. և Պօղոսը իջեցնելով` անոնց առջև կայնեցուց: