1Եւ Պօղոս իր աչքերը ժողովքին վրայ դարձնելով` ըսաւ, Մարդիկ եղբայրներ, ես բոլորովին բարի խղճմտանքով կեանք վարեր եմ Աստուծոյ առջև մինչև այսօր: 2Անանիա քահանայապետն ալ հրաման ըրաւ իր քով կայնողներուն` որ անոր բերնին զարնեն: 3Այն ատեն Պօղոս ըսաւ անոր, Աստուած քեզի պիտի զարնէ, ծեփած պատ. և դուն նստեր ես օրէնքին համեմատ զիս դատելու, և օրէնքէն դուրս հրամա՞ն կ’ընես որ ինծի զարնեն: 4Եւ բոլորտիքը կայնողները ըսին, Աստուծոյ քահանայապե՞տը կը նախատես: 5Պօղոս ալ ըսաւ, Եղբայրներ, չէի գիտեր որ քահանայապետ է. վասն զի գրուած է, Քու ժողովուրդիդ իշխանին դէմ չարախօսութիւն մի ըներ: 6Եւ Պօղոս գիտնալով որ մէկ կողմը սադուկեցիներ են ու միւսը փարիսեցիներ, կ’աղաղակէր ժողովքին մէջ, Մարդիկ եղբայրներ, ես փարիսեցի եմ, փարիսեցիի որդի. մեռելոց յարութեանը յոյսին համար կը դատուիմ: 7Ու երբ զայս ըսաւ, փարիսեցւոց և սադուկեցւոց մէջ երկպառակութիւն ինկաւ, և բազմութիւնը բաժնուեցաւ: 8Քանզի սադուկեցիք կ’ըսեն թէ յարութիւն չկայ, և ոչ հրեշտակ, ոչ ալ հոգի. բայց փարիսեցիք երկուքն ալ կը դաւանին: 9Եւ մեծ աղաղակ մը եղաւ. ու փարիսեցւոց կողմէն եղող դպիրները ոտքի վրայ ելլելով` դէմ կը կենային ու կ’ըսէին, Մենք այս մարդուն վրայ չարութիւն մը չենք գտներ. հապա եթէ հոգի մը կամ հրեշտակ մը ատոր խօսած է, ի՞նչ: 10Ու երբ աղմուկը շատցաւ, հազարապետը, վախնալով որ չըլլայ թէ Պօղոս անոնցմէ պատառուի, զինուորներուն հրաման ըրաւ որ իջնեն զանիկա անոնց մէջէն յափշտակեն ու բերդը բերեն: 11Եւ հետևեալ գիշերը Տէրը անոր քով կայնեցաւ ու ըսաւ, Քաջասիրտ եղիր, Պօղոս, վասն զի ինչպէս Երուսաղէմի մէջ ինծի համար վկայեցիր, այնպէս պէտք է քեզի որ Հռովմայ մէջ ալ վկայես:

Պօղոսին կեանքին դէմ դաւ

12Ու երբ առտու եղաւ, Հրեաներէն ոմանք միաբանեցան, ու ինքզինքնին անէծքի տակ դրին` ըսելով որ չուտեն ու չխմեն մինչև որ Պօղոսը սպաննեն: 13Եւ քառասունէ աւելի էին որ այս երդումը իրարու հետ ըրին. 14Որոնք քահանայապետներուն և ծերերուն գացին ու ըսին, Անէծքով անիծեցինք անձերնիս որ բան մը չուտենք մինչև որ Պօղոսը սպաննենք: 15Ուստի դուք ժողովքին հետ մէկտեղ հազարապետին իմացուցէք որ վաղը զանիկա ձեզի իջեցնէ, որպէս թէ դուք աւելի ճիշդ քննութիւն ընել կ’ուզէք անոր վրայով. և մենք անոր մօտ գալէն առաջ պատրաստ ենք զանիկա սպաննելու: 16Եւ Պօղոսի քրոջ որդին երբ այս դաւաճանութիւնը լսեց, եկաւ բերդը մտաւ ու Պօղոսի պատմեց: 17Պօղոս ալ հարիւրապետներէն մէկը իրեն կանչելով` ըսաւ, Այս պատանին հազարապետին տար, վասն զի բան մը ունի անոր իմացնելու: 18Ան ալ առաւ զանիկա և տարաւ հազարապետին ու ըսաւ, Բանտարկեալ Պօղոս զիս կանչեց, և աղաչեց որ այս պատանին քեզի բերեմ, որ քեզի խօսելիք ունի: 19Եւ հազարապետը անոր ձեռքէն բռնելով` մէկդի գնաց, ու հարցուց թէ Ի՞նչ բան ունիս ինծի իմացնելու: 20Եւ անիկա ըսաւ, Հրեաները միաբանեցան քեզի աղաչելու որ վաղը Պօղոսը ատեանը իջեցնես, որպէս թէ կ’ուզեն աւելի ճիշդ քննութիւն մը ընել անոր վրայով: 21Բայց դուն անոնց մտիկ չընես, վասն զի անոնցմէ քառասունէ աւելի մարդիկ դարանամուտ եղած են անոր համար, որոնք ինքզինքնին անէծքի տակ դրին որ չուտեն ու չխմեն մինչև զանիկա սպաննեն. ու հիմա պատրաստ են, և քու հրամանիդ կը սպասեն: 22Այն ատեն հազարապետը պատանին ճամբեց, պատուիրելով թէ Մարդո՛ւ մի ըսեր որ այս բանը ինծի իմացուցիր:

Պօղոս Փելիքս կուսակալին կը խոսի

23Եւ հարիւրապետներէն երկուքը կանչեց ու ըսաւ, Երկու հարիւր զինուոր պատրաստեցէք, ու եօթանասուն ձիաւոր և երկու հարիւր գեղարդաւոր, որպէս զի մինչև Կեսարիա երթան գիշերուան ժամը երեքին. 24Եւ գրաստներ պատրաստեցէք, որպէս զի Պօղոսը հեծցնեն ու ապահովութեամբ Փելիքս կուսակալին տանին: 25Եւ թուղթ մը գրեց այս օրինակին պէս. 26Կղօդիոս Լիւսիաս, պատուական Փելիքս կուսակալիդ ողջոյն: 27Այս մարդը Հրեաներէն բռնուեր էր, և անոնցմէ պիտի սպաննուէր, իսկ ես զինուորներով վրայ հասած` ազատեցի զանիկա, իմանալով որ Հռովմայեցի է: 28Եւ ուզելով պատճառը գիտնալ, որու համար ասոր վրայ ամբաստանութիւն կ’ընէին, իջեցուցի ատիկա անոնց ատեանը. 29Զոր գտայ ամբաստանուած իրենց օրէնքին վերաբերեալ խնդիրներու համար, և մեռնելու կամ կապուելու արժանի յանցանք մը չունէր: 30Ու երբ լուր առի որ Հրեաները այդ մարդուն համար որոգայթ պիտի լարեն, իսկոյն քեզի ղրկեցի, հրաման ընելով ամբաստանողներուն ալ` որ քու առջևդ խօսին ատոր վրայով: Ողջ եղիր: 31Զինուորներն ալ իրենց հրամայուածին համեմատ առին Պօղոսը ու գիշերով Անտիպատրոս տարին: 32Եւ հետևեալ օրը թողուցին ձիաւորները անոր հետ երթալու, ու իրենք բերդը դարձան: 33Անոնք ալ Կեսարիա մտան, ու թուղթը կուսակալին տուին, և Պօղոսը անոր առջև կայնեցուցին: 34Երբ կարդաց, հարցուց թէ ո՞ր գաւառէն է, և իմանալով որ Կիլիկիայէ է, 35Ըսաւ, Պիտի լսեմ քեզի` երբ քու ամբաստանողներդ ալ գան. և հրաման ըրաւ որ զանիկա Հերովդէսի պալատը պահեն: