Պօղոս Կայսրին կը դիմէ

1Արդ երբ Փեստոս իր իշխանութեան գաւառը հասաւ, երեք օրէն ետև Կեսարիայէ Երուսաղէմ ելաւ: 2Եւ քահանայապետը ու Հրէից գլխաւորները անոր իմացուցին իրենց ամբաստանութեանը Պօղոսի դէմ, 3Եւ կ’աղաչէին իրեն և շնորհք կը խնդրէին անոր դէմ, որպէս զի զանիկա Երուսաղէմ բերել տայ. ու իրենք դարան կը պատրաստէին ճամբուն մէջ զանիկա սպաննելու: 4Բայց Փեստոս պատասխան տուաւ, որ Պօղոս Կեսարիայի մէջ պահուի, և որ ինք շատ չանցած հոն պիտի երթար: 5Ուստի ձեզմէ որոնք որ կարող են, ըսաւ, ինծի հետ թող իջնեն, և եթէ այն մարդուն վրայ յանցանք մը կայ, թող անոր դէմ ամբաստանութիւն ընեն: 6Եւ հոն ութ կամ տասը օրէ աւելի չկենալով*, Կեսարիա իջաւ. ու հետևեալ օրը ատեանը նստելով` հրաման ըրաւ որ Պօղոսը բերեն: 7Ու երբ անիկա եկաւ, Երուսաղէմէ իջնող Հրեաները անոր բոլորտիքը կայնելով, շատ ու ծանր ամբաստանութիւններ կը բերէին Պօղոսի դէմ, զորոնք չէին կրնար ապացուցանել. 8Վասն զի Պօղոս պատասխան կու տար թէ Ես ոչ Հրեաներուն օրէնքին, և ոչ տաճարին, ոչ ալ Կայսրին դէմ յանցանք մը ըրած եմ: 9Բայց Փեստոս ուզելով որ Հրեաներուն շնորհք ընէ, պատասխան տուաւ Պօղոսի ու ըսաւ, Կ’ուզե՞ս Երուսաղէմ ելլել, և հոն այդ բաներուն վրայով իմ առջևս դատուիլ: 10Պօղոս ալ ըսաւ, Կայսրին ատեանը կայներ եմ, ուր պէտք է ինծի դատուիլ. ես Հրեաներուն անիրաւութիւն մը ըրած չեմ, ինչպէս դուն ալ աղէկ գիտես: 11Քանզի եթէ անիրաւութիւն մը և մահուան արժանի բան մը ըրած եմ, ես մեռնելէ չեմ քաշուիր, բայց եթէ չկայ իմ վրաս այն բաներէն մէկն ալ` որոնց համար ասոնք ինծի դէմ ամբաստանութիւն կ’ընեն, մէ՛կը չկրնար զիս ատոնց շնորհել. Կայսրին կը բողոքեմ: 12Այն ատեն Փեստոս խորհրդականներուն հետ խօսելով` պատասխան տուաւ թէ Կայսրին բողոքեցիր, Կայսրին պիտի երթաս:

Պօղոս Ագրիպպասին և Բերինիկէին առջև

13Եւ քանի մը օր անցնելէն ետև` Ագրիպպաս թագաւորը և Բերինիկէ Կեսարիա եկան Փեստոսը ողջունելու: 14Եւ երբ շատ օրեր հոն անցուցին, Փեստոս Պօղոսի համար թագաւորին իմացուց ու ըսաւ, Հոս մարդ մը կայ զոր Փելիքս բանտարկուած թողուցեր է, 15Որուն վրայով, երբ Երուսաղէմ գացի, քահանայապետները ու Հրեաներուն ծերերը իմացուցին ինծի, և կը խնդրէին որ անոր դէմ դատապարտութեան վճիռ տրուի. 16Որոնց պատասխան տուի թէ Հռովմայեցւոց սովորութիւնը չէ մարդ մը կորստեան շնորհել, մինչև ամբաստանուածը ամբաստանողները դիմացը չունենայ, ու այն ամբաստանութեանը պատասխան տալու պատեհութիւն չտրուի իրեն: 17Ուստի երբ անոնք ինծի հետ հոս եկան, ամենևին չուշացուցի, հապա հետևալ օրը ատեանը նստելով` հրաման ըրի որ մարդը բերեն. 18Անոր դատախազներն ալ ներկայանալով, իմ կասկած ըրած յանցանքներէս մէ՛կն ալ յառաջ չէին բերեր. 19Հապա մէկ քանի խնդիրներ ունէին անոր հետ իրենց կրօնքին վրայ, և Յիսուս անունով մեռածի մը վրայ, որու համար Պօղոս կ’ըսէր թէ կենդանի է: 20Ու երբ տարակուսանքի մէջ էի այս բանին քննութեանը վրայով, ըսի թէ Կ’ուզե՞ս Երուսաղէմ երթալ, և հոն այս բաներուն համար դատուիլ: 21Բայց Պօղոս երբ բողոքեց որ պահուի Վեհափառ Կայսրին դիմաց ելլելու, հրաման ըրի որ զինք պահեն` մինչև Կայսրին ղրկեմ: 22Եւ Ագրիպպաս ըսաւ Փեստոսի, Ես ալ կ’ուզէի այդ մարդը մտիկ ընել. ան ալ ըսաւ, Վաղը մտիկ կ’ընես: 23Ու հետևեալ օրը երբ Ագրիպպաս ու Բերինիկէ մեծ հանդէսով եկան, ու ատեանը մտան հազարապետներով և քաղաքին պատուաւոր մարդոցմովը մէկտեղ, Փեստոս ալ հրաման ընելով` բերին Պօղոսը: 24Եւ ըսաւ Փեստոս, Ագրիպպաս արքայ, և դուք ալ բոլոր մարդիկը որ մեզի հետ էք, ասիկա կը տեսնէք. ասոր վրայով Հրեաներուն բոլոր բազմութիւնը ինծի ներկայացան Երուսաղէմի մէջ և հոս ալ, ու կ’աղաղակէին թէ Պէտք չէ որ ա՛լ ատիկա ողջ մնայ. 25Բայց ես որ հասկցայ թէ անիկա մեռնելու արժանի բան մը ըրած չէ. և ինք որ Վեհափառ Կայսրին բողոքեց, որոշեցի որ ղրկեմ զանիկա. 26Որու համար հաստատ բան մը չունիմ գրելու իմ տէրոջս. ուստի ատիկա ձեր առջև բերի, և մանաւանդ քու առջևդ, ով Ագրիպպաս արքայ, որպէս զի քննութիւն ըլլալէ ետև գրելու բան մը ունենամ. 27Վասն զի ինծի անվայել կ’երևնայ որ բանտարկեալ մը ղրկեմ, և անոր վրայ դրուած յանցանքները չիմացնեմ: