Մելիտէ

1Ու երբ ազատեցան, գիտցան որ այն կղզիին անունը Մելիտէ էր. և բարբարոսները քիչ մարդասիրութիւն չցուցուցին մեզի. 2Վասն զի կրակ վառեցին, և մեզ ամէնս ալ ընդունեցին` մեր վրայ հասած անձրևին համար ու ցուրտին համար: 3Ու երբ Պօղոս շատ մը խռիւ ժողվեց և կրակին վրայ դրաւ, տաքութենէն իժ մը ելաւ, անոր ձեռքը բռնեց: 4Բարբարոսներն ալ երբ այն գազանը տեսան անոր ձեռքէն կախուած` իրարու կ’ըսէին, Անշուշտ ասիկա մարդասպան մըն է, որ թէպէտ ծովէն ազատեցաւ, բայց իրաւունքը թող չտուաւ որ ապրի: 5Իսկ անիկա գազանը կրակին մէջ թօթվելով` իրեն վնաս մը չեղաւ: 6Ու անոնք կը սպասէին որ անիկա ուռենայ, կամ յանկարծակի մեռած իյնայ. բայց երբ շատ մը սպասեցին, ու տեսան որ իրեն վնաս մը չեղաւ, կարծիքնին փոխելով` կ’ըսէին թէ աստուած մըն է: 7Եւ այն տեղին բոլորտիքը կղզիին գլխաւոր մարդուն ագարակները կային, որուն անունը Պոպղիոս էր, որ մեզ ընդունեց և երեք օր հիւրասիրութեամբ իրեն քով պահեց: 8Ու եղաւ որ Պոպղիոսի հայրը ջերմով և թանչքով հիւանդացած պառկած էր. ու Պօղոս անոր քով մտաւ, և աղօթք ընելով ձեռքերը անոր վրայ դրաւ ու բժշկեց զանիկա: 9Ու երբ ասիկա եղաւ, ուրիշ հիւանդներ, որոնք այն կղզիին մէջ էին, կու գային և կը բժշկուէին. 10Որոնք շատ պատիւներով ալ մեզ պատուեցին, ու մեր երթալու ատենը պէտք եղած բաները տուին:

Մելիտէէն Հռովմ

11Եւ երեք ամիսէն ետև Աղեքսանդրացի նաւով մը ճամբայ ելանք, որ ձմեռը այն կղզին անցուցեր էր, ու Դիոսկուրացւոց նշանը ունէր: 12Եւ Սիրակուսա իջնելով` երեք օր հոն կեցանք: 13Անկէ ալ պտոյտ մը ընելով` Հռեգիոն հասանք. և մէկ օրէն ետև երբ հարաւ փչեց, երկրորդ օրը Պատիողոս եկանք: 14Ու հոն եղբայրներ գտանք, որոնք աղաչեցին որ եօթը օր իրենց քով մնանք. ու ետքը Հռովմ ելանք: 15Եւ անկէ եղբայրները, երբ մեր վրայով լսեցին, մեզ դիմաւորելու ելան մինչև Ապփիոսի վաճառանոցը ու Երեք պանդոկները. և Պօղոս զանոնք տեսնելով` գոհութիւն տուաւ Աստուծոյ և սիրտ առաւ:

Հռովմի մէջ

16Ու երբ Հռովմ մտանք, հարիւրապետը կապուածները զօրապետին յանձնեց. իսկ Պօղոսի հրաման եղաւ որ իր պահապան զինուորին հետ զատ կենայ: 17Ու եղաւ որ երեք օրէն ետև անիկա Հրէից գլխաւորները կանչեց. ու երբ մէկտեղ եկան, ըսաւ անոնց, Մարդիկ եղբայրներ, ես ժողովուրդին կամ հայրենական սովորութիւններու դէմ բան մը չըրած, Երուսաղէմէ կապուած` Հռովմայեցւոց ձեռքը մատնուեցայ. 18Որոնք երբ զիս քննեցին, ուզեցին որ արձակեն, վասն զի իմ վրաս մեռնելու յանցանք մը չկար: 19Բայց երբ Հրեաները հակառակ կեցան, պէտք եղաւ որ Կայսրին բողոքեմ, ոչ թէ իմ ազգիս դէմ ամբաստանութիւն մը ունեցողի պէս: 20Ուստի այս պատճառաւ աղաչեցի որ ձեզ տեսնեմ ու ձեզի խօսիմ. վասն զի Իսրայէլի յոյսին համար ես այս շղթան վրաս ունիմ: 21Անոնք ալ ըսին իրեն, Մենք քու վրայովդ Հրէաստանէ ոչ թուղթեր առինք, և ոչ եղբայրներէն մէկը հոս գալով` քու վրայովդ չարութիւն մը պատմեց կամ խօսեցաւ: 22Բայց կ’աղաչենք որ քեզմէ լսենք թէ դուն ի՛նչ միտքի վրայ ես. վասն զի մենք այդ աղանդին վրայով տեղեկացած ենք` որ ամէն տեղ ատոր դէմ կը խօսին: 23�ւ օր մը որոշելով անոր, շատերը անոր գացին իր բնակած տեղը, որոնց Աստուծոյ թագաւորութիւնը կը ծանուցանէր վկայութիւնով, և կը համոզէր զանոնք Յիսուսի վրայով Մովսէսի օրէնքէն ու մարգարէներէն առտուընէ մինչև իրիկուն: 24Եւ ոմանք կը հաւատային ըսածներուն ու ոմանք չէին հաւատար: 25Եւ իրարու հետ չմիաբանած` գացին, երբ Պօղոս խօսք մը ըսաւ, թէ Հոգին Սուրբ աղէկ խօսեցաւ մեր հայրերուն, Եսայի մարգարէին ձեռքով, 26Եւ ըսաւ, Գնա այս ժողովուրդին ու ըսէ, Լսելով պիտի լսէք` ու չիմանաք, և տեսնելով պիտի տեսնէք` ու չտեսնէք. 27Վասն զի այս ժողովուրդին սիրտը թանձրացաւ. և իրենց ականջներովը ծանր լսեցին, ու աչքերնին գոցեցին, որ չըլլայ թէ իրենց աչքերովը տեսնեն, ու ականջներովը լսեն, և սիրտերովը իմանան, ու դարձի գան, և ես բժշկեմ զանոնք: 28Ուստի յայտնի ըլլայ ձեզի որ Աստուծոյ փրկութիւնը հեթանոսներուն ղրկուեցաւ, և անոնք մտիկ պիտի ընեն: 29Ու երբ զայս զրուցեց, Հրեաները դուրս ելան, շատ վիճաբանութիւն ունենալով իրենց մէջ:* 30Եւ լման երկու տարի իր վարձքով բռնած տունը կեցաւ: 31Եւ իրեն եկողներուն ամէնը կ’ընդունէր: 32Կը քարոզէր Աստուծոյ թագաւորութիւնը, և Տէր Յիսուս Քրիստոսի վրայով առանց արգիլուելու կը սորվեցնէր ամենայն համարձակութեամբ: