Պետրոս ու Յովհաննէս ատեանին առջև

1Ու երբ անոնք ժողովուրդին կը խօսէին, քահանաները ու տաճարին իշխանը և սադուկեցիները անոնց վրայ հասան, 2Դժուարելով որ անոնք ժողովուրդին կը սորվեցնէին, և Յիսուսի միջոցով մեռելներէն յարութիւն առնելը կը քարոզէին. 3Ու ձեռք զարկին անոնց և բանտ դրին զանոնք մինչև հետևեալ օրը, վասն զի ալ իրիկուն էր: 4Բայց այն խօսքը լսողներէն շատերը հաւատացին, ու մարդոց թիւը հինգ հազարի չափ եղաւ: 5Ու եղաւ որ հետևեալ օրը մէկտեղ ժողվուեցան անոնց իշխանները և ծերերը ու դպիրները Երուսաղէմի մէջ, 6Նաև Աննա քահանայապետը ու Կայիափա և Յովհաննէս ու Աղեքսանդրոս և այն ամէնը որ քահանայապետի ցեղէ էին. 7Եւ զանոնք մէջտեղը կայնեցուցած` կը հարցնէին, Ի՞նչ զօրութիւնով կամ ի՞նչ անունով ըրիք դուք այս բանը: 8Այն ատեն Պետրոս Հոգւով Սրբով լեցուած` ըսաւ անոնց, Ով ժողովուրդին իշխանները և Իսրայէլի ծերերը, 9Եթէ մենք այսօր տկար մարդու մը եղած բարիքին համար կը քննուինք, թէ ի՛նչ միջոցով անիկա բժշկուեցաւ, 10Յայտնի ըլլայ ձեզի ամէնուդ ու բոլոր Իսրայէլի ժողովուրդին, որ Նազովրեցի Յիսուս Քրիստոսի անունովը, զոր դուք խաչեցիք, և զոր Աստուած մեռելներէն յարուց, ահա անով ասիկա ձեր առջև բժշկուած կեցեր է: 11Անիկա է այն քարը ձեզմէ շինողներէդ անարգուած, որ անկիւնի գլուխ եղաւ. 12Եւ ուրիշ մէկո՛վ փրկութիւն չկայ. վասն զի անկէ զատ ուրիշ անուն մը չկայ երկինքի տակ մարդոց մէջ տրուած, որով կարող ըլլանք փրկուիլ: 13Իսկ անոնք Պետրոսի ու Հովհաննէսի համարձակութեանը նայելով, և հասկնալով որ տգէտ ու առանց ուսման մարդիկ են, կը զարմանային. և իմացան որ անոնք Յիսուսի հետ էին. 14Ու այն բժշկուած մարդը տեսնելով որ անոնց հետ կայներ էր, չէին կրնար անոնց դէմ բան մը խօսիլ: 15Եւ հրամայելով անոնց որ ատեանէն դուրս ելլեն, իրարու հետ խորհուրդ ըրին, 16Եւ ըսին, Ի՞նչ ընենք այս մարդոց. վասն զի Երուսաղէմի բոլոր բնակիչներուն յայտնի է թէ ասոնց ձեռքով երևելի հրաշք մը եղաւ, ու մենք չենք կրնար ուրանալ: 17Միայն թէ ժողովուրդին մէջ ա՛լ աւելի չտարածուելու համար` սաստիկ սպառնալիք ընենք անոնց, որ այն անունով մէյմըն ալ չըլլայ որ մարդու բան խօսին: 18Եւ զանոնք կանչելով` պատուիրեցին անոնց որ ամենևին չխօսին և չսորվեցնեն Յիսուսի անունովը: 19Բայց Պետրոս ու Յովհաննէս պատասխան տուին անոնց ու ըսին, Եթէ Աստուծոյ առջև ուղիղ է որ Աստուծմէ աւելի ձեզի մտիկ ընենք, դուք դատեցէք: 20Վասն զի մենք զայն որ տեսանք ու լսեցինք` չենք կրնար չխօսիլ: 21Իսկ անոնք նորէն սպառնալիք ընելէ ետև արձակեցին զանոնք, բան մը չգտնելով թէ ի՛նչպէս պատժեն զանոնք, ժողովուրդին համար, քանզի ամէնն ալ զԱստուած կը փառաւորէին եղած բանին համար: 22Վասն զի այն մարդը քառասուն տարեկանէ աւելի էր, որուն վրայ այս բժշկութեան հրաշքը եղաւ:

Հաւատացեալները քաջութեան համար կ’աղօթեն

23Եւ անկէ արձակուելով` իրենցներուն քով եկան, ու պատմեցին ինչ որ քահանայապետները և ծերերը իրենց ըսին: 24Անոնք ալ երբ լսեցին, միաբանութեամբ ձայներնին Աստուծոյ վերցուցին` ըսելով, Ով Տէր, դուն ես այն Աստուածը, որ երկինքը ու երկիրը և ծովը ու բոլոր անոնց մէջ եղածները ստեղծեցիր, 25Որ քու ծառայիդ Դաւիթի բերնով խօսեցար, Ինչո՞ւ հեթանոսները խռովութիւն ըրին, ու ժողովուրդները պարապ բաներ մտածեցին. 26Երկրի թագաւորները պատրաստ կայնեցան, և իշխանները մէկտեղ ժողվուեցան Տէրոջը դէմ և անոր Օծեալին դէմ: 27Քանզի արդարև [այս քաղաքին մէջ] ժողվուեցան քու սուրբ Որդւոյդ Յիսուսի վրայ, զոր դուն օծեցիր, Հերովդէս և Պոնտացի Պիղատոս, ազգերուն հետ ու Իսրայէլի ժողովուրդներուն հետ, 28Ընել` ինչ որ քու ձեռքդ և խորհուրդդ սահմանեց առաջուընէ որ ըլլայ: 29Եւ հիմա, ով Տէր, նայէ անոնց սպառնալիքներուն, ու շնորհէ քու ծառաներուդ, որպէս զի բոլոր համարձակութիւնով քու խօսքդ խօսինք, 30Քու ձեռքդ երկնցնելով բժշկելու, և քու սուրբ Որդւոյդ Յիսուսի անունովը նշաններ ու հրաշքներ ըլլալու: 31Ու երբ անոնք աղօթք ըրին, շարժեցաւ այն տեղը` ուր ժողվուած էին, և ամէնը Հոգւով Սրբով լեցուեցան, ու Աստուծոյ խօսքը համարձակ կը խօսէին:

Ամէն բան հասարակաց էր

32Եւ հաւատացեալներուն բազմութիւնը մէկ սիրտ ու մէկ հոգի ունէին. և անոնցմէ մէ՛կը չէր ըսեր իր ստացուածքներէն մէկուն համար` թէ իրն է, հապա իրենց ամէն բաները հասարակաց կը սեպէին: 33Եւ մեծ զօրութիւնով առաքեալները վկայութիւն կու տային Տէր Յիսուսի յարութեանը, և անոնց ամէնուն վրայ մեծ շնորհք կար: 34Ու անոնց մէջ կարօտութիւն քաշող մը չկար, վասն զի անոնք որ ագարակներու կամ տուներու տէր էին, կը ծախէին և ծախուածներուն գիները կը բերէին, 35Ու առաքեալներուն ոտքը կը դնէին. և ամէն մէկուն իր կարօտութեանը նայելով կը բաժնուէր: 36Եւ Յովսէս, որ առաքեալներէն Բառնաբաս մականուանեցաւ, (որ կը թարգմանուի Մխիթարութեան որդի,) Ղևտացի, ծնունդով Կիպրացի, 37Ագարակ մը ունենալով, ծախեց ու ստակը բերաւ` առաքեալներուն ոտքը դրաւ: