Սօղոսին դարձը

1Բայց Սօղոս տակաւին Տէրոջը աշակերտներուն դէմ սպառնալիք ու մահ փչելով` քահանայապետին քով գնաց. 2Եւ անկէ թուղթեր ուզեց Դամասկոս ժողովարանները տանելու, որպէս զի եթէ այն ճամբուն հետևողներ գտնելու ըլլայ, այրեր կամ կիներ, կապած Երուսաղէմ բերէ: 3Ու երբ կ’երթար ու Դամասկոսի մօտեցաւ, յանկարծ իր բոլորտիքը երկինքէն լոյս մը փայլատակեց. 4Եւ ինք գետինը իյնալով` ձայն մը լսեց որ կ’ըսէր իրեն, Սաւո՛ւղ, Սաւո՛ւղ, ինչո՞ւ զիս կը հալածես: 5Եւ անիկա ըսաւ, Ո՞վ ես դուն, Տէր. և Տէրը ըսաւ, Ես եմ Յիսուսը զոր դուն կը հալածես. դժուար բան է քեզի խթանի դէմ կից զարնել: 6Ան ալ դողով ու ապշութեամբ ըսաւ, Տէր, ի՞նչ կ’ուզես որ ընեմ: 7Եւ Տէրը ըսաւ անոր,* Ելիր ու քաղաքը մտիր, և քեզի պիտի զրուցուի ինչ որ պարտիս ընել. իսկ այն մարդիկը որոնք իրեն հետ կ’երթային,ապշած կեցեր էին, ձայնը միայն կը լսէին, բայց մէ՛կը չէին տեսներ: 8Եւ Սօղոս գետնէն ելաւ, ու բաց աչքերով` մէ՛կը չէր տեսներ. ուստի անոր ձեռքէն բռնեցին ու Դամասկոս մտցուցին: 9Եւ երեք օր կեցաւ առանց տեսնելու, և ոչ կերաւ, ոչ ալ խմեց: 10Ու Անանիա անունով աշակերտ մը կար Դամասկոսի մէջ. և Տէրը տեսիլքի մէջ անոր ըսաւ, Անանիա. ան ալ ըսաւ, Տէր, ահա հոս եմ: 11Եւ Տէրը ըսաւ անոր, Ելիր ու գնա այն փողոցը որ Ուղիղ կ’ըսուի, և հոն Յուդայի տանը մէջ փնտռէ Սօղոս անունով Տարսոնացի մը. վասն զի ահա անիկա աղօթք կ’ընէ. 12Ու տեսիլքի մէջ մարդ մը տեսաւ Անանիա անունով` քովը մտած և ձեռքը իր վրայ դրած, որպէս զի տեսնէ: 13Անանիա ալ պատասխան տուաւ, Տէր, շատերէ լսեցի այն մարդուն համար թէ ո՛րչափ չարիքներ ըրաւ քու սուրբերուդ Երուսաղէմի մէջ. 14Եւ հոս ալ քահանայապետներէն իշխանութիւն ունի կապելու այն ամէնը որոնք քու անունդ կը կանչեն: 15Եւ Տէրը ըսաւ անոր, Գնա դուն, վասն զի անիկա ինծի ընտիր աման մըն է, իմ անունս կրելու հեթանոսներուն ու թագաւորներուն և Իսրայէլի որդիներուն առջև. 16Քանզի ես անոր պիտի ցուցնեմ թէ ո՛րչափ պէտք է իրեն իմ անուանս համար նեղութիւն կրել: 17Եւ Անանիա գնաց ու այն տունը մտաւ, և ձեռքերը անոր վրայ դնելով` ըսաւ, Սաւուղ եղբայր, Տէրը զիս ղրկեց, այն Յիսուսը որ ճամբուն մէջ քեզի երևցաւ երբ կու գայիր, որպէս զի տեսութիւնդ ստանաս, ու Հոգւով Սրբով լեցուիս: 18Եւ շուտ մը անոր աչքերէն թեփերու պէս բանէր ինկան. և իսկոյն տեսաւ ու ելաւ մկըրտուեցաւ. 19Եւ կերակուր ուտելով ոյժը վրան եկաւ, ու քանի մը օր Դամասկոսի մէջ եղող աշակերտներուն հետ կեցաւ:

Սօղոս Դամասկոսի մէջ կը քարոզէ

20Եւ անմիջապէս ժողովարաններուն մէջ կը քարոզէր Յիսուսը, թէ անիկա է Աստուծոյ Որդին: 21Եւ ամէն լսողները մեծապէս զարմացեր էին, ու կ’ըսէին. Ասիկա ան չէ՞ որ Երուսաղէմի մէջ կը կործանէր զանոնք որ այս անունը կը կանչէին. և հոս ալ այն բանին համար եկած էր, որպէս զի զանոնք կապած` քահանայապետներուն տանի: 22Բայց Սօղոս ա՛լ աւելի կը զօրանար, և Դամասկոսի մէջ բնակող Հրեաները կը պապանձեցնէր, ապացուցանելով թէ Քրիստոսը ասիկա է: 23Ու շատ օրեր անցնելէն ետքը Հրեաները խորհուրդ ըրին որ զանիկա սպաննեն: 24Բայց Սօղոսի յայտնուեցաւ անոնց նենգութիւնը. և ցորեկ ու գիշեր դռները կը սպասէին, որպէս զի զանիկա սպաննեն: 25Իսկ աշակերտները գիշերով առին զանիկա, ու զամբիւղով մը կախելով պատէն վար իջեցուցին:

Սօղոս Երուսաղէմի մէջ

26Երբ Սօղոս Երուսաղէմ եկաւ, կը ջանար աշակերտներուն յարիլ, բայց ամէնն ալ կը վախնային անկէ, չհաւատալով թէ անիկա աշակերտ էր: 27Բայց Բառնաբաս զանիկա առնելով` առաքեալներուն տարաւ, ու պատմեց անոնց թէ ի՛նչպէս ճամբուն վրայ Տէրը տեսաւ, և թէ անոր հետ խօսեցաւ, և թէ ի՛նչպէս Դամասկոսի մէջ համարձակ քարոզեց Յիսուսի անունովը: 28Ու Երուսաղէմի մէջ անոնց հետ կը մտնէր ու կ’ելլէր` Տէր Յիսուսի անունովը համարձակ քարոզելով: 29Նաև Հելլենացելոց դէմ կը խօսէր և վիճաբանութիւն կ’ընէր. անոնք ալ կը փնտռէին զանիկա սպաննել: 30Իսկ եղբայրները իմանալով` զանիկա Կեսարիա իջեցուցին, և անկէ Տարսոն ղրկեցին զանիկա: 31Այն ատեն եկեղեցիները բոլոր Հրէաստանի և Գալիլեայի ու Սամարիայի մէջ խաղաղութիւն ունեցան, և շինութիւն կ’ընդունէին, ու Տէրոջը երկիւղովը և Հոգւոյն Սրբոյ մխիթարութիւնովը քալելով կ’աճէին:

Պետրոս Լիւդդեայի և Յոպպէի մէջ

32Ու երբ Պետրոս ամէն տեղ կը պտըտէր, Լիւդդեա բնակող սուրբերուն քով ալ իջաւ: 33Եւ հոն մարդ մը գտաւ, որուն անունը Ենեա էր, ութ տարիէ ի վեր մահիճը պառկած անդամալոյծ. 34Եւ ըսաւ անոր Պետրոս, Ենեա, Յիսուս Քրիստոս քեզ կը բժշկէ. ելիր ու քու անկողինդ շիտկէ. ան ալ շուտ մը ելաւ: 35Եւ Լիւդդեայի ու Սարօնի մէջ բնակողներուն ամէնը զանիկա տեսան, ու Տէրոջը դարձան: 36Եւ Յոպպէի մէջ աշակերտ եղած կին մը կար, անունը Տաբիթա. (որ թարգմանուելով Այծեմնիկ կ’ըսուի.) ասիկա լեցուած էր բարի գործերով ու ողորմութիւններով զորոնք ինք կընէր: 37Ու եղաւ որ այն օրերը ինք հիւանդացաւ ու մեռաւ. լուացին զանիկա և վերի սենեակ մը դրին: 38Ու Լիւդդեա Յոպպէի մօտ էր. ուստի աշակերտները լսելով թէ Պետրոս հոն է, անոր երկու մարդ ղրկեցին, աղաչելով որ չուշանայ իրենց գալու: 39Պետրոս ալ ելաւ անոնց հետ եկաւ. ու երբ եկաւ, վերի սենեակը հանեցին զանիկա. և բոլոր որբևարիները անոր բոլորտիքը կայնեցան, կու լային ու կը ցուցնէին այն բաճկոնները և հանդերձները զորոնք կ’ընէր Այծեմնիկ` քանի որ իրենց հետ էր: 40Պետրոս ալ ամէնը դուրս հանելով` ծունկի վրայ եկաւ ու աղօթք ըրաւ, և դէպ ի մարմինը դառնալով` ըսաւ, Տաբիթա, ելիր կայնէ. ան ալ իր աչքերը բացաւ, ու Պետրոսը տեսնելով` ելաւ շիտակ նստաւ: 41Ինք ալ ձեռքը անոր տուաւ, ու վերցուց զանիկա, և սուրբերը ու որբևարիները կանչելով` անոնց առջև ողջ կայնեցուց զանիկա: 42Եւ այս բանը բոլոր Յոպպէի մէջ իմացուեցաւ, ու շատերը Տէրոջը հաւատացին: 43Եւ եղաւ որ ինք շատ օրեր Յոպպէ կեցաւ Սիմոն անունով կաշի բանողի մը քով: