Ներածութիւն

1Ասոնք են այն խօսքերը զորոնք Մովսէս բոլոր Իսրայէլի զրուցեց Յորդանանու ասդիի կողմը անապատին մէջ, որ Սուփի դիմացի դաշտը` Փառանի, Տոփէլի, Ղոբանի, Ասերովթի ու Տիզահապի մէջտեղն է: 2(Քորեբէ մինչև Կադէս-բառնեայ տասնըմէկ օր է Սէիր լեռան ճամբայով:) 3Արդ քառասներորդ տարին մետասաներորդ ամսուն առաջին օրը` Մովսէս Իսրայէլի որդիներուն զրուցեց ինչ որ Տէրը անոր պատուիրեր էր անոնց համար, 4Եսեբոնի մէջ բնակող Ամօրհացւոց Սեհոն թագաւորը և Աստարովթի ու Եդրայիի մէջ բնակող Բասանի Ովգ թագաւորը զարնելէն ետքը. 5Յորդանանու ասդիի կողմը Մովաբի երկրին մէջ Մովսէս սկսավ այս օրէնքը յայտնել` ըսելով, 6Մեր Տէր Աստուածը Քորեբի վրայ մեզի խոսեցավ ու ըսավ, Այս լեռը կենալնիդ հերիք է. 7Դարձէք, չուեցէք ու գացէք Ամօրհացւոց լեռը և անոր ամէն շրջակայ տեղերը, դաշտերը, լեռները ու հովիտները, և հարաւային կողմը ու ծովեզերքը, Քանանացւոց երկիրը ու Լիբանան, մինչև մեծ գետը, Եփրատ գետը: 8Ահա այն երկիրը ձեր առջև դրի. գացէք ու ժառանգեցէք այն երկիրը, զոր Տէրը ձեր հայրերուն, Աբրահամի, Իսահակի ու Յակոբի, երդում ըրաւ որ տայ անոնց ու անոնցմէ ետքը անոնց զավակներուն:

Մովսէս դատաւորներ կը կարգէ

9Եւ այն ատեն ես ձեզի խոսեցայ ու ըսի, Ես մինակ չեմ կրնար ձեզ տանիլ. 10Ձեր Տէր Աստուածը ձեզ շատցուց, և ահա դուք այսօր երկինքի աստղերուն չափ շատ էք: 11Ձեր հայրերուն Տէր Աստուածը ձեր եղածէն հազարապատիկ աւելցնէ ձեզ, ու ձեզի ըսածին պէս ձեզ օրհնէ: 12Ես մինակ ի՞նչպէս կրնամ ձեր նեղութիւնը, ձեր բեռը ու հակառակութիւնը կրել: 13Դուք ձեր ցեղերէն իմաստուն ու հանճարեղ և անուանի մարդիկ տուէք, ու ես զանոնք ձեր վրայ իշխաններ կեցնեմ: 14Իսկ դուք ինծի պատասխան տուիք ու ըսիք, Այդ ըսած խօսքդ ընելը աղէկ է: 15Ուստի ես ձեր ցեղերուն երեւելիները, իմաստուն ու անուանի մարդիկ, առի, և զանոնք ձեր վրայ իշխաններ կարգեցի, այսինքն ձեր ցեղերուն մէջ հազարապետներ, հարիւրապետներ, յիսնապետներ, տասնապետներ ու ոստիկաններ: 16Եւ այն ատեն ձեր դատաւորներուն պատուիրեցի` ըսելով, Ձեր եղբայրներուն դատերը մտիկ ըրէք, ու ամէն մարդուն դատը, թէ՛ իր եղբօրը հետ ըլլայ և թէ՛ օտարականի հետ, արդարութեամբ դատեցէք. 17Դատաստանի մէջ աչառութիւն չընէք, պզտիկին մեծի պէս մտիկ ընէք, բնաւ մարդու մը երեսէ չքաշուիք. քանզի դատաստանը Աստուծոյ է. ու ձեզի դժուար երեւցած դատը ինծի ներկայացուցէք, որպէս զի զանիկա մտիկ ընեմ: 18Եւ այն ատեն ձեր ամէն ընելու բաները ձեզի պատուիրեցի:

Կադէս-Բառնեայէն լրտեսներ կը ղրկուին (Թուոց 13:1-33)

19Ետքը Քորեբէ չուեցինք, ու ինչպէս մեր Տէր Աստուածը մեզի պատուիրեր էր, Ամօրհացւոց լեռանը ճամբով` այն ձեր տեսած բոլոր մեծ ու ահագին անապատէն անցանք, ու մինչև Կադէս-բառնեայ եկանք: 20Եւ ձեզի ըսի, Դուք Ամօրհացւոց լեռը եկաք, զոր մեր Տէր Աստուածը մեզի կու տայ: 21Նայէ, քու Տէր Աստուածդ երկիրը քու առջեւդ դրաւ, ուրեմն ելիր, ժառանգէ զանիկա, ինչպէս քու հայրերուդ Տէր Աստուածը քեզի ըսաւ. մի վախնար ու մի զարհուրիր: 22Եւ դուք ամէնդ իմ քովս եկաք, ու ինծի ըսիք, Մեզմէ առաջ մարդիկ ղրկենք, որպէս զի երկիրը լրտեսեն մեզի համար, ու մեզի գան պատմեն թէ ի՛նչ ճամբով հոն պիտի ելլենք, ու ի՛նչ քաղաքներու մէջ պիտի մտնենք: 23Եւ այս խօսքը ինծի հաճոյ թուելով, ձեզմէ տասուերկու մարդ առի, ամէն մէկ ցեղէն մէյմէկ մարդ: 24Եւ անոնք գացին` լեռը ելան, ու մինչև Եսքողի ձորը հասան, ու այն երկիրը լրտեսեցին: 25Եւ այն երկրին պտուղէն ձեռքերնին առնելով մեզի բերին, ու մեզի զրուցեցին` ըսելով, Աղէկ է այն երկիրը զոր մեր Տէր Աստուածը մեզի կու տայ: 26Բայց դուք չուզեցիք ելլել, ու ձեր Տէր Աստուծոյն հրամանին դէմ դրիք. 27Եւ ձեր վրաններուն մէջ տրտնջելով ըսիք, Տէրը մեզ ատելուն համար Եգիպտոսի երկրէն մեզ դուրս հանեց, որպէս զի մեզ Ամօրհացւոց ձեռքը մատնէ, ու մեզ կորսնցնէ: 28Ո՞ւր պիտի ելլենք. մեր եղբայրները մեր սիրտերը թուլցուցին, որովհետև ըսին, Այն ազգը մեզմէ մեծ ու բարձրահասակ է, քաղաքները մեծ ու մինչև երկինք պարըսպաւոր են, ու հոն նաև Ենակի որդիները տեսանք: 29Եւ ձեզի ըսի, Մի զարհուրիք ու անոնցմէ մի վախնաք. 30Ձեր Տէր Աստուածը որ ձեր առջեւէն կ’երթայ, անիկա ձեզի համար պիտի պատերազմի, ինչպէս Եգիպտոսի մէջ ձեր աչքերուն առջև ձեզի ըրաւ: 31Ու անապատին մէջ ալ տեսար որ, ինչպէս մարդ մը իր զաւակը կը տանի, քու Տէր Աստուածդ ալ քու բոլոր քալած ճամբաներուդ մէջ մինչև այս տեղ գալդ քեզ այնպէս տարաւ: 32Եւ ասով ալ ձեր Տէր Աստուծոյն չհաւատացիք, 33Որ ճամբուն մէջ ձեր առջեւէն կ’երթար ձեզի իջեւանելու տեղ փնտռելու համար, գիշերը կրակի մէջ երթալու ճամբանիդ ձեզի ցուցնելով, ու ցորեկն ալ ամպի մէջ:

Տէրը Իսրայէլը կը պատժէ

34Եւ Տէրը ձեր խօսքերուն ձայնը լսելով բարկացավ, ու երդում ընելով` ըսավ, 35Այս մարդոցմէն, այս անօրէն ազգէն, բնաւ մարդ մը պիտի չտեսնէ այն բարի երկիրը, զոր ձեր հայրերուն տալու երդում ըրի. 36Բայց միայն Յեփոնէի որդին Քաղէբ պիտի տեսնէ զայն, ու անոր կոխած երկիրը իրեն ու իր որդիներուն պիտի տամ, որովհետև անիկա կատարելապէս Տէրոջը հետեւեցաւ: 37Ձեզի համար Տէրը ինծի ալ բարկացաւ, ու ըսաւ, Դուն ալ հոն պիտի չմտնես. 38Այլ քու սպասաւորդ, Նաւէի որդին Յեսու, անիկա հոն պիտի մտնէ, զօրացուր զանիկա, վասն զի այն երկիրը անիկա պիտի ժառանգեցնէ Իսրայէլի: 39Եւ այն ձեր պզտիկ տղաքը, որոնց համար կ’ըսէիք թէ աւար պիտի ըլլան, ու այն ձեր որդիները որոնք այսօր աղէկը ու գէշը չեն ճանչնար, անոնք պիտի մտնեն հոն. անոնց պիտի տամ այն երկիրը, ու անոնք պիտի ժառանգեն զայն: 40Բայց դուք ետ դարձէք, ու Կարմիր ծովուն ճամբայէն դէպ ի անապատը չուեցէք: 41Ետքը դուք պատասխան տուիք ու ինծի ըսիք, Մենք Տէրոջը առջև մեղք գործեցինք. մենք պիտի ելլենք պատերազմինք, ինչպէս մեր Տէր Աստուածը մեզի պատուիրեց. ու ամէն մէկդ իր պատերազմական զէնքը առնելով, թեթեւամտութեամբ ուզեցիք լեռը ելլել: 42Եւ Տէրը ինծի ըսավ, Անոնց ըսէ, Մի ելլէք ու մի պատերազմիք, քանզի ես ձեր մէջ չեմ. չըլլայ որ ձեր թշնամիներուն առջև ջարդուիք: 43Ես ալ ձեզի խoսեցայ, բայց դուք մտիկ չըրիք, հապա Տէրոջը հրամանին դէմ դրիք, և յամառութիւն ընելով լեռը ելաք: 44Ու այն լեռանը վրայ բնակող Ամօրհացիները մեղուներու պէս ձեր դէմը ելլելով ձեզ հալածեցին, ու Սէիրի մէջ ձեզ զարկին մինչև Հօրմա: 45Եւ դառնալով Տէրոջը առջև լացիք, սակայն Տէրը ձեր ձայնը չլսեց ու ձեզի ականջ չդրավ: 46Եւ Կադէսի մէջ շատ օրեր կեցաք, որչափ օրեր որ հոն կեցաք: