Իսրայէլին անհնազանդութիւնը

1Ով Իսրայէլ, մտիկ ըրէ. Դուն այսօր Յորդանանէ կ’անցնիս, որպէս զի երթաս քեզմէ մեծ ու զօրաւոր ազգեր, ու մինչև երկինք պարսպաւոր մեծ քաղաքներ ժառանգես, 2Այն մեծ ու երկայնահասակ ազգը, Ենակիմներուն որդիները, զորոնք դուն կը ճանչնաս, ու նաև լսեր ես թէ Ենակի որդիներուն ո՞վ կրնայ դէմ դնել: 3Արդ դուն այսօր գիտցիր որ քու Տէր Աստուածդ ինք քու առջեւդ կ’անցնի իբրև մաշող կրակ մը, ու զանոնք պիտի կորսընցնէ, և քու առջեւէդ զանոնք պիտի նուաճէ, և դուն զանոնք պիտի հալածես ու շուտով կորսնցնես, ինչպէս Տէրը քեզի ըսավ: 4Երբ քու Տէր Աստուածդ զանոնք քու առջեւէդ հալածէ, սրտիդ մէջ չըսես թէ Տէրը իմ արդարութեանս համար զիս այս երկիրը բերաւ որպէս զի ժառանգեմ. քանզի Տէրը այս ազգերը իրենց անօրէնութեանը համար քու առջեւէդ կը վռնտէ: 5Ոչ թէ քու արդարութեանդ ու սրտիդ ուղղութեանը համար կը մտնես անոնց երկիրը ժառանգելու, այլ քու Տէր Աստուածդ այն ազգերուն անօրէնութեանը համար զանոնք քու առջեւէդ կը վռնտէ, և որպէս զի հաստատէ այն խօսքը` որու համար քու հայրերուդ, Աբրահամի, Իսահակի ու Յակոբի, երդում ըրաւ: 6Ուստի գիտցիր որ քու արդարութեանդ համար չէ որ քու Տէր Աստուածդ այս բարի երկիրը քեզի ժառանգել կու տայ. քանզի դուն խստապարանոց ժողովուրդ մըն ես: 7Միտքդ պահէ ու մի մոռնար որ դուն քու Տէր Աստուածդ անապատին մէջ բարկացուցիր. Եգիպտոսի երկրէն ելած օրէդ մինչև հոս եկած օրդ Տէրոջը անհնազանդ եղաք: 8Քորեբի մէջ ալ Տէրը բարկացուցիք. և Տէրը ձեզ կորսնցնելու համար ձեզի բարկացաւ: 9Երբ ես լեռը ելայ, որպէս զի քարեղէն տախտակները առնեմ, այսինքն Տէրոջը ձեզի հետ ըրած ուխտին տախտակները, քառասուն օր ու քառասուն գիշեր լեռը կեցայ. ոչ հաց կերայ և ոչ ջուր խմեցի. 10Այն ատեն Տէրը տուաւ ինծի Աստուծոյ մատովը գրուած երկու քարեղէն տախտակները. ու անոնց վրայ գրուած էին բոլոր այն խօսքերը զորոնք ժողովքին օրը լեռանը վրայ կրակին մէջէն Տէրը ձեզի զրուցեց: 11Արդ քառասուն օրէն ու քառասուն գիշերէն ետքը Տէրը երկու քարեղէն տախտակները, այսինքն ուխտին տախտակները, ինծի տուաւ: 12Եւ Տէրը ինծի ըսաւ, Ել ու շուտով ասկէ վար իջիր, քանզի ապականեցաւ քու ժողովուրդդ զոր Եգիպտոսի երկրէն հանեցիր. Իմ պատուիրած ճամբայէս շուտով խոտորեցան, իրենց ձուլածոյ կուռք շինեցին: 13Ու նաև Տէրը ինծի հետ խօսելով` ըսաւ, Ես այս ժողովուրդին նայեցայ, և ահա խստապարանոց ժողովուրդ մըն է ան. 14Թող տուր զիս որ զանոնք կորսնցնեմ, ու անոնց անունը երկինքի տակէն բնաջինջ ընեմ, և քեզ անոնցմէ զօրաւոր ու բազմաթիւ ազգ մը պիտի ընեմ: 15Այն ատեն ես դարձայ, լեռնէն վար իջայ ու լեռը կրակով կ’այրէր. և ուխտին երկու տախտակները երկու ձեռքերուս վրայ էին: 16Ետքը նայեցայ տեսայ որ ձեր Տէր Աստուծոյն դէմ մեղք գործելով` ձեզի ձուլածոյ որթ շիներ էիք, Տէրոջը ձեզի պատուիրած ճամբայէն շուտով խոտորեր էիք. 17Այն ատեն այն երկու տախտակները բռնեցի, ու իմ երկու ձեռքերուս վրայէն վար նետեցի, և ձեր աչքերուն առջև զանոնք կոտրտեցի: 18Ետքը առաջուան պէս Տէրոջը առջև աղաչեցի քառասուն օր ու քառասուն գիշեր. ոչ հաց կերայ ոչ ալ ջուր խմեցի, ձեր գործած բոլոր մեղքին համար. վասն զի Տէրոջը առջև չարութիւն ընելով զանիկա բարկացուցեր էիք. 19Քանզի վախցայ այն սոսկալի բարկութենէն` որով Տէրը ձեր վրայ բարկացաւ ձեզ կորսնցնելու համար. Սակայն Տէրը այն անգամին ալ ինծի լսեց. 20Եւ Տերը Ահարոնի խիստ բարկացաւ, այնպէս որ զանիկա պիտի կորսնցնէր. ու նոյն ատեն Ահարոնի համար ալ աղօթք ըրի: 21Եւ ձեր ըրած մեղքը, այսինքն որթը, առի, ու զանիկա կրակով այրեցի. ետքը զանիկա ծեծելով լաւ մը փշրեցի, մինչև որ մանր փոշի եղաւ. և այն փոշին լեռնէն իջնող առուին մէջ նետեցի: 22Նաև Տաբերայի, Մասսայի ու Կիբրօթ-հաթթավայի մէջ Տէրը բարկացուցիք։ 23Ու երբ Տէրը ձեզ Կադէս-բառնեայէ ղըրկեց, և ձեզի ըսաւ, Ելէք ու իմ ձեզի տուած երկիրս ժառանգեցէք, այն ատեն ձեր Տէր Աստուծոյն հրամանին անհնազանդութիւն ըրիք, ու անոր չհաւատալով անոր խօսքը մտիկ չըրիք: 24Ձեզ ճանչցած օրէս ի վեր Տէրոջը անհնազանդ էք: 25Ուստի ես քառասուն օր ու քառասուն գիշեր որ աղաչեցի, Տէրոջը առջև աղաչեցի, որովհետև Տէրը ըսավ որ ձեզ կորսնցնէ: 26Եւ ես Տէրոջը աղաչելով ըսի, Ով Տէր Եհովա, մի կորսնցներ քու ժողովուրդդ ու ժառանգութիւնդ զոր քու մեծութիւնովդ ազատեցիր, ու զօրաւոր ձեռքով Եգիպտոսէ հանեցիր: 27Քու ծառաներդ, Աբրահամը, Իսահակը ու Յակոբը, յիշէ, և այս ժողովուրդին խստութեանը, անօրէնութեանը ու մեղքին մի նայիր. 28Չըլլայ որ այն երկրին, ուրկէ մեզ հանեցիր, բնակիչները ըսեն թէ Տէրը կարող չըլլալով զանոնք տանելու այն երկիրը զոր անոնց խոստացեր էր, կամ զանոնք ատելով, հանեց զանոնք որպէս զի անապատին մէջ մեռցնէ: 29Որովհետև անոնք քու ժողովուրդդ ու ժառանգութիւնդ են, զորոնք դուն քու մեծ զօրութիւնովդ ու բարձր բազուկովդ Եգիպտոսէ հանեցիր: