Մանանան և լորամարգիները

1Եւ չուեցին Եղիմէ, ու Իսրայէլի որդիներուն բոլոր ժողովքը եկան Սին անապատը որ Եղիմի ու Սինայի մէջտեղ է, անոնց Եգիպտոսի երկրէն ելլելուն երկրորդ ամսուն տասնըհինգերորդ օրը: 2Եւ Իսրայէլի որդիներուն բոլոր ժողովքը անապատին մէջ Մովսէսի ու Ահարոնի դէմ տրտունջ ըրին. 3Եւ Իսրայէլի որդիները ըսին անոնց, Երանի՜ թէ Տէրոջը ձեռքով մեռած ըլլայինք Եգիպտոսի երկրին մէջ, երբ մսի կաթսաներուն քով նստած էինք, ու կուշտ հաց կ’ուտէինք. քանզի մեզ այս անապատը հանեցիք որ բոլոր այս ժողովքը անօթութենէ մեռցնէք: 4Եւ Տէրը ըսաւ Մովսէսի, Ահա ես ձեզի երկինքէն հաց պիտի տեղամ, և ժողովուրդը պիտի ելլէ ու օրէ օր ժողվէ ամէն մէկ օրուան պէտք եղածը, որպէս զի փորձեմ զանոնք թէ իմ օրենքիս համեմատ պիտի քալե՛ն թէ ոչ: 5Եւ ըլլայ որ վեցերորդ օրը բերածնին պատրաստեն, և անիկա ամէն օրուան ժողուածներուն կրկինը ըլլայ: 6Եւ Մովսէս ու Ահարոն ըսին Իսրայէլի բոլոր որդիներուն, Այս իրիկուն պիտի գիտնաք որ ձեզ Եգիպտոսի երկրէն հանողը Եհովա է: 7Եւ առաւօտուն պիտի տեսնէք Տէրոջը փառքը, վասն զի Տէրոջը դէմ ձեր ըրած տրտունջը ինք լսեց, և մենք ո՞վ ենք՝ որ մեզի դէմ կը տրտնջէք: 8Եւ Մոսվէս ըսաւ, Երբ Տէրը ձեզի իրիկունը ուտելու միս, ու առաւօտուն կշտանալու չափ հաց տայ, պիտի գիտնաք որ Տէրը լսած է իրեն դէմ ըրած տրտունջնիդ. և մենք ո՞վ ենք. ձեր տրտունջը մեզի դէմ չէ, հապա Տէրոջը դէմ: 9Եւ Մովսէս ըսաւ Ահարոնի, Իսրայէլի որդիներուն բոլոր ժողովքին ըսէ, Տէրոջը առջև մօտեցէք. վասն զի ձեր տրտունջը լսեց: 10Եւ եղաւ որ երբ Ահարոն Իսրայէլի որդիներուն բոլոր ժողովքին կը խօսէր, անոնք դէպ ի անապատը նայեցան, և ահա Տէրոջը փառքը ամպին մէջ երեւցաւ: 11Եւ Տէրը խօսեցաւ Մովսէսի՝ ըսելով, Իսրայէլի որդիներուն տրտունջը լսեցի. խօսէ անոնց՝ ըսելով, 12Իրիկուան դէմ միս պիտի ուտէք, ու առտուանց հացով պիտի կշտանաք. և պիտի գիտնաք թէ ես եմ Եհովա ձեր Աստուածը: 13Եւ եղաւ որ իրիկունը լորամարգիներ ելան ու բանակը ծածկեցին. և առտուանց բանակին բոլորտիքը ցօղ իջաւ: 14Ու երբ իջած ցօղը վերցաւ, ահա անապատին երեսին վրայ մանր թեփաձև բան մը կար, եղեամի պէս մանր, գետնին վրայ: 15Ու երբ Իսրայէլի որդիները տեսան, իրարու ըսին, Ի՞նչ է այս*. քանզի ինչ ըլլալը չէին գիտեր. ու Մովսէս ըսաւ անոնց, Այս է այն հացը զոր Տէրը ձեզի ուտելու տուաւ: 16Տէրոջը պատուիրած բանը այս է. Ժողվեցէք անկէ ամէն մէկդ իր կերածին չափ. ամէն մէկդ իր վրանին մէջ եղողներուն համար, ձեր հոգիներուն համրանքին նայելով, մարդ գլուխ մէյմէկ օմէր առնէք: 17Եւ Իսրայէլի որդիները այնպէս ըրին. և ո՛րը շատ և ո՛րը քիչ ժողվեց: 18Եւ երբ օմէրով կը չափէին, շատ ունեցողինը չաւելացաւ, ու քիչ ունեցողինը չպակսեցաւ. ամէն մէկը իր կերածին չափ ժողվեց: 19Եւ Մոսվէս ըսաւ անոնց, Մէ՛կը անկէ մինչև առտու չպահէ: 20Բայց մտիկ չըրին Մովսէսի, հապա ոմանք թողուցին անկէ մինչև առտու, և որդնոտեցաւ ու հոտեցաւ. և Մովսէս բարկացաւ անոնց: 21Եւ ամէն առտու կը ժողվէին անկէ ամէն մէկը իր կերածին չափ, ու արեւը տաքցածին պէ կը հալէր: 22Եւ եղաւ որ վեցերորդ օրը կրկնա-պատիկ ուտելիք, այսինքն ամէն մէկուն համար երկու օմէր, ժողվեցին. և ժողովքին բոլոր իշխանները եկան ու պատմեցին Մովսէսի: 23Եւ անիկա ըսաւ անոնց, Այս է Տէրոջը ըսածը. Վաղը հանգստութեան սուրբ շաբաթն է Տէրոջը. ինչ որ պիտի եփեք՝ եփեցէք, և ինչ որ պիտի եռացնէք՝ եռացուցէք, ու ինչ որ կ’աւելնայ՝ ձեզի համար առտուան պահուելու թողուցէք: 24Եւ անիկա առտուան թողուցին, Մովսէսի հրամայածին պէս. և ոչ հոտեցաւ, ոչ ալ անոր մէջ որդ եղաւ: 25Եւ Մովսէս ըսաւ, Այսօր կերէք զայն, վասն զի այսօր շաբաթ է Տէրոջը. այսօր դաշտին մէջ անկէ պիտի չգտնէք: 26Վեց օր պիտի ժողվէք զանիկա. բայց եօթներորդ օրը, որ շաբաթ է, պիտի չգտնուի: 27Եւ եղաւ որ եօթներորդ օրը ժողովուրդէն ոմանք ժողվելու ելան, ու չգտան: 28Եւ Տէրը ըսաւ Մովսէսի, Մինչև ե՞րբ չէք ուզեր պահել իմ պատուիրանքներս ու օրէնքներս: 29Նայեցէք որ Տէրը տուաւ ձեզի շաբաթը, անոր համար վեցերորդ օրը ինք ձեզի երկու օրուան հաց կու տայ. ամէն մէկդ իր տեղը թող նստի. մէ՛կը իր տեղէն չելլէ եօթներորդ օրը: 30Եւ ժողովուրդը հանգստացաւ եօթներորդ օրը: 31Եւ Իսրայէլի որդիները անոր անունը Ման դրին. ու այն գինձի սերմի պէս ճերմակ՝ ու անոր համը մեղրով շինուած գաթայի պէս էր: 32Եւ Մովսէս ըսաւ, Տէրոջը հրամայած բանը այս է. Անկէ օմէր մը լեցուցէք՝ որպէս զի ձեր ազգերուն մէջ պահուի. որպէս զի անոնք տեսնեն այն հացը, զոր ձեզի կերցուցի անապատի մէջ, երբ ձեզ Եգիպտոսի երկրէն հանեցի: 33Եւ Մովսէս ըսաւ Ահարոնի, Սափոր մը առ, ու անոր մէջ օմէր մը լեցուն մանանայ դիր. և զանիկա ձեր ազգերուն մէջ պահուելու համար Տէրոջը առջև դիր: 34Ինչպէս Տէրը Մովսէսի պատուիրեց, այնպէս Ահարոն վկայութեան առջև դրաւ զանիկա, որպէս զի պահուի. 35Եւ Իսրայէլի որդիները քառասուն տարի կերան մանանան, մինչև որ շէն երկիր եկան. մանանան կերան, մինչև որ Քանանու երկրին սահմանը եկան: 36Եւ օմէրը արդուին տասներորդ մասն է: