Քարէ տախտակներուն երկրորդը

1Եւ Տէրը ըսաւ Մովսէսի, Քեզի երկու քարէ տախտակներ կոփէ առաջուաններուն պէս, ու այն տախտակներուն վրայ պիտի գրեմ առաջուան տախտակներուն վրայի խօսքերը զորոնք դուն կոտրտեցիր: 2Եւ առտուան համար պատրաստ եղիր, ու առտուանց Սինա լեռը ելիր, և հոն լեռանը գլուխը առջեւս կայնէ: 3Ու մէ՛կը պիտի չելլէ քեզի հետ, և մէ՛կը պիտի չտեսնուի բոլոր լեռանը վրայ, ոչ ալ այդ լեռանը ստորոտը ոչխար կամ արջառ պիտի արածուի: 4Եւ առաջուաններուն պէս երկու քարէ տախտակներ կոփեց. ու Մովսէս առտուանց կանուխ ելաւ, ու Տէրոջը իրեն պատուիրածին պէս Սինա լեռը գնաց, և երկու քարէ տախտակները իր ձեռը առաւ: 5Եւ Տէրը ամպով իջաւ, ու հոն անոր քով կեցաւ. ու Տէրոջը անունը կանչեց: 6Եւ Տէրը անոր առջեւէն անցաւ, ու աղաղակեց, Տէր, Տէր Աստուած, ողորմած ու բարերար, երկայնամիտ և առատ ողորմութիւնով ու ճշմարտութիւնով, 7Հազարներուն ողորմութիւն ընող, անօրէնութիւնը, յանցանքը ու մեղքը ներող, բայց յանցաւորը ամենեւին անպարտ չթողուր, հայրերուն անօրէնութիւնը որդիներուն վրայ ու որդւոց որդիներուն վրայ, մինչև երրորդ ու չորրորդ ազգը հատուցանելով: 8Եւ Մովսէս աճապարելով մինչև գետինը խոնարհեցաւ ու երկրպագութիւն ըրաւ: 9Ու ըսաւ, Ով Տէր, եթէ հիմա քու առջեւդ շնորհք գտայ, կ’աղաչեմ, թող իմ Տէրս մեզի հետ երթայ. վասն զի ասիկա խստապարանոց ազգ մըն է. և ներէ մեր անօրենութիւնը ու մեր մեղքերը, և մեզ քու ժառանգութիւնդ ըրէ:

Ուխտը կը նորոգուի

10Եւ Տէրը ըսաւ, Ահա ես ուխտ մը կ’ընեմ. քու բոլոր ժողովուրդիդ առջև այնպիսի սքանչելիքներ պիտի ընեմ, որ բոլոր երկրի վրայ ու բոլոր ազգաց մէջ չեղան. և բոլոր ժողովուրդը, որուն մէջ ես դուն, պիտի տեսնեն Տէրոջը գործը. քանզի հիանալի է այն բանը զոր քեզի պիտի ընեմ: 11Միտքդ պահէ ինչ որ ես քեզի կը պատուիրեմ այսօր. ահա պիտի վռնտեմ քու առջեւէդ Ամօրհացին ու Քանանացին և Քետացին ու Փերեզացին և Խեւացին ու Յեբուսացին: 12Զգուշացիր քու անձիդ, չըլլայ որ քու երթալու երկրիդ բնակիչներուն հետ ուխտ ընես, չըլլայ որ անիկա քու մէջտեղդ որոգայթ ըլլայ: 13Հապա անոնց բագինները կործանէք, ու անոնց կուռքերը փշրէք, և անոնց Աստարովթները կոտրտէք: 14Վասն զի ուրիշ Աստուծոյ երկրպագութիւն պիտի չընես. քանզի Եհովա Նախանձոտ կը կոչուի, և նախանձոտ Աստուած է: 15Չըլլայ որ այն երկրին բնակիչներուն հետ ուխտ ընես, և անոնք իրենց աստուածներուն ետեւէն երթալով պոռնկութիւն ըրած ատեննին ու իրենց աստուածներուն զոհ ըրած ատեննին քեզ կանչեն, ու դուն անոնց զոհէն ուտես: 16Եւ չըլլայ որ անոնց աղջիկներէն քու որդիներուդ կին առնես, ու անոնց աղջիկները իրենց աստուածներուն ետեւէն երթալով պոռնկութիւն ըրած ատեննին քու որդիներուդ ալ պոռնկութիւն ընել տան՝ իրենց աստուածներուն ետեւէն քալեցնելով : 17Քեզի ձուլածոյ աստուածներ չշինես: 18Բաղարջակերաց տօնը պիտի պահես. Ապիպ ամսուն որոշ ժամանակին մէջ, քեզի պատուիրածիս պէս, եօթը օր բաղարջ պիտի ուտես. վասն զի Ապիպ ամսուն մէջ Եգիպտոսէ ելար: 19Ամէն մօրը արգանդը բացողը իմս է. և քու անասուններուդ մէջ ամէն արու առջինեկը, թէ՛ արջառ ըլլայ և թէ՛ ոչխար, իմս է : 20Բայց իշուն առջինեկը գառնուկով փրկես. և եթէ չես փրկեր, այն ատեն անոր վիզը կտրես: Քու որդիներուդ ամէն առջինեկը փրկես. ու մէ՛կը իմ առջեւս ձեռնունայն չերեւնայ: 21Վեց օր պիտի գործես, ու եօթներորդ օրը հանգստանաս. թէ՛ վարուցան ընելու և թէ՛ հնձելու ատեն հանգստանաս: 22Եւ շաբաթներուն, այսինքն ցորենի հունձքին երախայրիներուն, տօնը, ու տարւոյն վերջը՝ արմտիքները ժողվելու տօնը բռնես: 23Ձեր ամէն արու զաւակը տարին երեք անգամ Իսրայէլի Աստուծոյն, Եհովա Տէրոջը, առջև երեւնայ: 24Վասն զի քու առջեւէդ ազգերը պիտի վռնտեմ, և քու սահմաններդ պիտի ընդարձակեմ. ու տարին երեք անգամ քու Տէր Աստուծոյդ առջև երեւնալու ելած ատենդ մէ՛կը քու երկրիդ պիտի չցանկայ: 25Իմ զոհերս խմորեալ հացով չնուիրես*, ու զատկի տօնին զոհը մինչև առտու չմնայ: 26Քու երկրիդ երախայրիներուն առաջինները քու Տէր Աստուծոյդ տունը բերես: Ուլը իր մօրը կաթին մէջ չեփես: 27Եւ Տէրը ըսաւ Մովսէսի, Գրէ այս խօսքերը. վասն զի այս խօսքերուն համեմատ քեզի հետ ու Իսրայէլի հետ ուխտ ըրի: 28Եւ անիկա հոն կեցաւ Տէրոջը հետ քառասուն օր ու քառասուն գիշեր. ոչ հաց կերաւ, ոչ ալ ջուր խմեց. և տախտակներուն վրայ ուխտին խօսքերը գրեց, այսինքն տասը պատուիրանքները:

Մովսէս Սինա լեռէն կ’իջնէ

29Եւ եղաւ որ երբ Մովսէս Սինա լեռնէն իջաւ, վկայութեան երկու տախտակները Մովսէսի ձեռքն էին լեռնէն իջած ատենը, ու Մովսէս իր երեսին մորթին լուսափայլ ըլլալը չէր գիտեր երբ Տէրը իրեն հետ խօսեցաւ: 30Եւ Ահարոն ու Իսրայէլի բոլոր որդիները տեսան Մովսէսը, և ահա անոր երեսին մորթը լուսափայլ էր, ու անոր մօտենալու վախցան: 31Եւ Մովսէս կանչեց զանոնք, ու Ահարոն ու ժողովքին բոլոր իշխանները դարձան անոր, ու Մովսէս խօսեցաւ անոնց հետ: 32Եւ անկէ ետքը Իսրայէլի բոլոր որդիները մօտեցան. ու պատուիրեց անոնց ամէն ինչ որ Տէրը խօսեր էր իրեն հետ Սինա լեռը: 33Եւ Մովսէս մինչև անոնց հետ խօսիլը լմնցնելը՝ իր երեսը քօղ դրաւ: 34Բայց Մովսէս Տէրոջը առջև, անոր հետ խօսելու մտած ատենը, մինչև դուրս ելլելը քօղը կը վերցնէր. ետքը դուրս կ’ելլէր, ու իրեն պատուիրածը Իսրայէլի որդիներուն կը խօսէր: 35Եւ Իսրայէլի որդիները Մովսէսի երեսը կը տեսնէին, որ Մովսէսի երեսին մորթը լուսափայլ էր. ու Մովսէս իր երեսը քօղով կը ծածկէր մինչև Անոր հետ խօսելու մտնելը: