Աստուած Մովսէսին հրաշագործութեան կարողութիւն կու տայ

1Եւ Մովսէս պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Բայց ահա անոնք ինծի պիտի չհաւատան, ոչ ալ իմ ձայնս մտիկ պիտի ընեն. քանզի պիտի ըսեն թէ Տէրը քեզի չերեւցաւ: 2Եւ Տէրը ըսաւ անոր, Այդ քու ձեռքինդ ի՞նչ է. և անիկա ըսաւ, Գաւազան: 3Եւ ըսաւ անոր , Գետինը ձգէ զայն. և զանիկա գետինը ձգեց, ու օձ եղաւ. և Մովսէս անոր առջեւէն փախաւ: 4Եւ Տէրը ըսաւ Մովսէսի, Ձեռքդ երկնցուր ու պոչէն բռնէ. և անիկա իր ձեռքը երկնցուց ու զանիկա բռնեց, և գաւազան եղաւ իր ձեռքին մէջ. 5Որպէս զի հաւատան թէ իրենց հայրերուն Տէր Աստուածը, Աբրահամի Աստուածը, Իսահակի Աստուածը ու Յակոբի Աստուածը երեւցաւ քեզի: 6Եւ Տէրը դարձեալ ըսաւ անոր, Հիմա քու ձեռքդ ծոցդ դիր. ու անիկա իր ձեռքը ծոցը դրաւ. և երբ դուրս հանեց, ահա իր ձեռքը ձիւնի պէս ճերմակ բորոտ եղաւ: 7Եւ Տէրը ըսաւ, Ձեռքդ նորէն ծոցդ դիր. և անիկա նորէն իր ձեռքը ծոցը դրաւ, և երբ ծոցէն հանեց, ահա նորէն իր բնական մարմինին պէս եղաւ: 8Եւ ըլլայ որ՝ եթէ քեզի չհաւատան ու առաջին նշանին ձայնին մտիկ չընեն, ետքի նշանին ձայնին պիտի հաւատան: 9Իսկ եթէ այս երկու նշաններուն ալ չհաւատան, ու քու ձայնիդ ալ մտիկ չընեն, գետին ջուրէն առ, ու ցամաք գետինը թափէ. և այն ջուրը զոր գետէն առիր, ցամաքին վրայ արիւն պիտի ըլլայ: 10Եւ Մովսէս ըսաւ Տէրոջը, Ոհ, Տէր իմ, ես ճարտարախօս չեմ, ոչ երէկուընէ ու մէկալ օրուընէ, ոչ ալ ծառայիդ հետ խօսելէդ ետև. հապա ես ծանրախօս ու ծանրալեզու եմ: 11Եւ Տէրը ըսաւ անոր, Ո՞վ տուաւ մարդուն բերան. կամ ո՞վ ըրաւ համրը կամ խուլը կամ աչք ունեցողը կամ կոյրը. չէ՞ որ ես Տէրս: 12Ուստի գնա հիմա, ու ես քու բերնիդ հետ պիտի ըլլամ, և քեզի պիտի սորվեցնեմ ինչ որ պիտի խօսիս: 13Եւ անիկա ըսաւ, Ոհ, Տէր իմ, կ’աղաչեմ, այս պատգամը որո՛ւ ձեռքով ղրկել կ’ուզես՝ ղրկէ: 14Եւ Տէրոջը բարկութիւնը բորբոքեցաւ Մովսէսի դէմ, ու ըսաւ, Ղեւտացի Ահարոն քու եղբայրդ չէ՞. ես գիտեմ որ անիկա ճարտարախօս է. նաև ահա անիկա քեզ դիմաւորելու պիտի ելլէ, և քեզ տեսածին պէս իր սրտին մէջ պիտի ուրախանայ: 15Եւ դուն խօսէ անոր, ու անոր բերանը խօսքեր դիր. և ես քու բերնիդ ու անոր բերնին հետ պիտի ըլլամ, ու ձեզի պիտի սորվեցնեմ ինչ որ պիտի ընէք: 16Եւ քու տեղդ անիկա թող խօսի ժողովուրդին. և անիկա քեզի բերնի տեղ ըլլայ, ու դուն անոր Աստուծոյ տեղ ըլլաս: 17Եւ այս գաւազանը ձեռքդ առ, որպէս զի անով նշանները ընես:

Մովսէս Եգիպտոս կը դառնայ

18Եւ Մովսէս գնաց ու իր Յոթոր աներոջը դարձաւ, ու ըսաւ անոր, Հիմա երթամ ու Եգիպտոսի մէջ եղող եղբայրներուս դառնամ, և նայիմ թէ տակաւին ո՞ղջ են անոնք. ու Յոթոր ըսաւ Մովսէսի, Գնա խաղաղութեամբ: 19Եւ Տէրը Մադիամի մէջ ըսաւ Մովսէսի, Գնա, Եգիպտոս դարձիր. վասն զի քու կեանքդ փնտռող բոլոր մարդիկը մեռան: 20Եւ Մովսէս իր կինը ու իր որդիները առաւ, և իշու վրայ հեծցուց զանոնք, ու Եգիպտոսի երկիրը դարձաւ. և Մովսէս Աստուծոյ գաւազանը իր ձեռքը առաւ: 21Եւ Տէրը ըսաւ Մովսէսի, Երբ դառնաս՝ Եգիպտոս երթաս, նայէ որ Փարաւոնի առջև բոլոր հրաշքները ընես, զորոնք քու ձեռքդ դրի. և ես անոր սիրտը պիտի խստացնեմ, ու ժողովուրդը պիտի չթողու: 22Եւ ըսես Փարաւոնի, Տէրը այսպէս կ’ըսէ, Իսրայէլ իմ որդիս, իմ անդրանիկս է: 23Եւ քեզի կ’ըսէմ, Իմ որդիս թող տուր, որպէս զի զիս պաշտէ. բայց եթէ զանիկա թող տալ չուզես, ահա ես քու որդիդ, մանաւանդ քու անդրանիկդ, կը սպաննեմ: 24Եւ եղաւ որ ճամբան իջած տեղը Տէրը անոր պատահեցաւ, և ուզեց սպաննել զանիկա: 25Ուստի Սեպփօրա սուր քար մը առաւ, ու իր որդւոյն անթլփատութիւնը թլփատեց, և անոր ոտքերուն ձգեց, ու ըսաւ, Իրաւցնէ դուն ինծի արիւնոտ այր մըն ես: 26Այսպէս Տէրը թող տուաւ զանիկա. այն ատեն թլփատութեանը համար Սեպփօրա ըսաւ, Արիւնոտ այր մըն ես: 27Եւ Տէրը ըսաւ Ահարոնի, Գնա անապատը Մովսէսը դիմաւորելու. և անիկա գնաց ու Աստուծոյ լեռանը վրայ պատահեցաւ անոր, և համբուրեց զանիկա: 28Եւ Մովսէս պատմեց Ահարոնի Տէրոջը բոլոր խօսքերը որ ղրկեց զինք, և բոլոր նշանները զորոնք իրեն պատուիրեց: 29Եւ Մովսէս ու Ահարոն գացին, ու Իսրայէլի որդիներուն բոլոր ծերերը ժողվեցին: 30Եւ Ահարոն Տէրոջը Մովսէսի ըսած բոլոր խօսքերը զրուցեց անոնց . ու ժողովուրդին առջև նշաններն ըրաւ: 31Եւ ժողովուրդը հաւատաց. և երբ լսեցին թէ Տէրը այցելութիւն ըրած է Իսրայէլի որդիներուն, և թէ անոնց քաշած նեղութիւններուն նայած է, խոնարհեցան ու երկրպագութիւն ըրին: