Եզեկիէլ մարգարեյի գիրք
10
Տէրոջը փառքը կը հեռանայ տաճարէն
1Եւ տեսայ որ ահա քերովբէներուն գլխուն վրայի հաստատութեանը մէջ՝ շափիւղայ քարի պէս աթոռի ձևով նմանութիւն մը կ’երևնար անոնց վրայ: 2Ու կտաւէ զգեստ հագած մարդուն խօսեցաւ ու ըսաւ, Քերովբէներուն տակ եղող անիւներուն մէջտեղ մտիր, և ձեռքերդ քերովբէներուն մէջտեղ եղող կրակի կայծերէն լեցուր, ու քաղաքին վրայ ցանէ. և անիկա իմ աչքերուս առջև՝ մտաւ: 3Ու երբ այն մարդը մտաւ, քերովբէները տանը աջ կողմը կայներ էին, և ամպը ներքին գաւիթը լեցուցեր էր: 4Ու Տէրոջը փառքը քերովբէներուն վրայէն տանը սեմը վերացաւ, և տունը ամպով լեցուեցաւ, ու գաւիթը Տէրոջը փառքին պայծառութիւնովը լեցուեցաւ: 5Եւ քերովբէներուն թևերուն ձայնը մինչև արտաքին գաւիթը կը լսուէր, Ամենակարող Աստուծոյ ձայնին պէս, երբ կը խօսի: 6Ու երբ կտաւէ զգեստ հագած մարդուն հրամայեց, ու ըսաւ թէ Քերովբէներուն մէջտեղ եղող անիւներուն մէջէն կրակ առ, անիկա գնաց անիւներուն քով կայնեցաւ: 7Ու քերովբէներուն մէջէն քերովբէին մէկը իր ձեռքը քերովբէներուն մէջտեղ եղող կրակին երկնցուց ու առաւ, և կտաւէ զգեստ հագնողին ձեռքը տուաւ. անիկա ալ առաւ ու ելաւ: 8(Ու քերովբէներուն թևերուն տակ մարդու ձեռքի նմանութիւն կ’երևնար:) 9Եւ տեսայ որ ահա քերովբէներուն քով չորս անիւ կար, ամէն մէկ քերովբէին քով մէյմէկ անիւ. ու անիւներուն երևոյթը ոսկե քարի կը նմանէր: 10Եւ անոնց երևոյթը՝ չորսին ալ ձևը մէկ էր, որպէս թէ անիւ անիւի մէջ եղած ըլլար: 11Գացած ատեննին իրենց չորս կողմերուն վրայ կ’երթային. գացած ատեննին իրենց աջ կամ ձախ կողմը չէին դառնար, վասն զի ո՛ր կողմը որ գլուխը կը նայէր, անոր ետևէն կ’երթային, գացած ատեննին չէին դառնար: 12Եւ անոնց բոլոր մարմինը, կռնակները ու ձեռքերը ու թևերը, և անիւները, այսինքն այն չորսին անիւները, ամէն կողմէն աչքերով լեցուն էին: 13Անիւներուն համար լսեցի որ անոնց անուն դրուեցաւ *Մրրիկ: 14Ու ամէն մէկը չորս երես ունէր. առաջին երեսը քերովբէի երես էր, երկրորդ երեսը մարդու երես էր, ու երրորդը առիւծի երես էր, և չորրորդը արծիւի երես էր: 15Ու քերովբէները վերացան: Քոբար գետին քով տեսած կենդանիներս ասոնք էին. 16Ու երբ քերովբէները կ’երթային, անիւներն ալ անոնց քովէն կ’երթային, ու երբ քերովբէները երկրէ բարձրանալու համար թևերնին կը վերցնէին, այս անիւներն ալ անոնց քովէն չէին զատուեր: 17Երբ անոնք կայնէին, ասոնք ալ կը կայնէին, երբ անոնք վերանային, ասոնք ալ կը վերանային անոնց հետ. վասն զի անոնց մէջ կենդանիներուն ոգին կար: 18Եւ Տէրոջը փառքը տանը սեմին վրայէն ելաւ, ու քերովբէներուն վրայ կայնեցաւ: 19Եւ իմ աչքերուս առջև քերովբէները ելլելով՝ թևերնին վերցուցին ու երկրէ բարձրացան. անիւներն ալ անոնց հետ էին, ու Տէրոջը տանը արևելեան դրանը մուտքը կայնեցան, ու Իսրայէլի Աստուծոյն փառքը վերէն անոնց վրայ էր: 20Քոբար գետին քով Իսրայէլի Աստուծոյն տակ տեսած կենդանիներս ասոնք էին, ու գիտցայ որ անոնք քերովբէներ են: 21Ամէն մէկը չորս երես, ու ամէն մէկը չորս թև ունէր, և անոնց թևերուն տակ մարդու ձեռքերու նմանութիւն կար: 22Ու անոնց երեսներուն երևոյթը նոյն երեսներուն կը նմանէր՝ զորոնք Քոբար գետին քով տեսայ, թէ՛ անոնց կերպարանքը և թէ՛ իրենք. ամէն մէկը շիտակ յառաջ կ’երթար: