1Եւ ինծի ըսաւ, Որդի մարդոյ, այդ գտածդ կեր. այդ տոմսը կեր ու գնա Իսրայէլի տանը խօսէ: 2Եւ իմ բերանս բացի, ու այն տոմսը ինծի կերցուց. 3Եւ ինծի ըսաւ, Որդի մարդոյ, այս իմ քեզի տուած տոմսս փորիդ կերցուր ու աղիքներդ լեցուր. ու ես զանիկա կերայ, ու բերնիս մէջ մեղրի պէս անոյշ եղաւ: 4Այն ատեն ինծի ըսաւ, Որդի մարդոյ, աղէ, Իսրայէլի տանը գնա ու իմ խօսքերովս անոնց խօսէ: 5Վասն զի դուն դժուարիմաց խօսք և ծանր լեզու ունեցող ազգի մը չղրկուեցար, հապա Իսրայէլի տանը. 6Դժուարիմաց խօսք ու ծանր լեզու ունեցող շատ ազգերուն չէ, որոնց խօսքերը դուն չես հասկընար. յիրաւի եթէ քեզ անոնց ղրկէի, անոնք քեզի մտիկ պիտի ընէին: 7Բայց Իսրայէլի տունը քեզի մտիկ ընել պիտի չուզեն, վասն զի չեն ուզեր ինծի մտիկ ընել. որովհետև բոլոր Իսրայէլի տունը պինդերես ու խստասիրտ է: 8Ահա անոնց երեսին դէմ քու երեսդ պինդ, ու անոնց ճակատին դէմ քու ճակատդ պինդ ըրի: 9Քու ճակատդ վէմէն ամուր՝ ադամանդի պէս ըրի. անոնցմէ չվախնաս ու անոնց երեսէն չզարհուրիս, թէև անոնք ապստամբներու տուն են: 10Եւ Տէրը ինծի ըսաւ. Որդի մարդոյ, իմ բոլոր խօսքերս զորոնք քեզի պիտի խօսիմ, սրտիդ մէջ ընդունէ ու ականջներովդ լսէ. 11Եւ գնա գերիներուն մէջ մտիր, քու ժողովուրդիդ որդիերուն մէջ, ու անոնց խօսէ և անոնց ըսէ, Տէր Եհովա այսպէս կըսէ․ թե՛ մտիկ ընեն և թե զանց ընեն: 12Այն ատեն Հոգին զիս վերցուց, ու ետևէս մեծ շարժումի ձայն մը լսեցի որ կ’ըսէր, Տէրոջը փառքը օրհնեալ ըլլայ իր տեղէն: 13Եւ կենդանիներուն թեւերուն իրարու զարնելուն ձայնը, ու անոնց քովի անիւներուն ձայնը, ու մեծ շարժումի ձայն լսեցի: 14Եւ Հոգին զիս վերցուց տարաւ, ու ես իմ հոգիիս տաքութենէն դառնութեամբ գացի. ու Տէրոջը ձեռքը իմ վրաս եղաւ զօրութեամբ: 15Եւ Քոբար գետին քով բնակող Թելապիպի գերիներուն եկայ, ու անոնց նստած տեղը նստայ, և հոն եօթը օր անոնց մէջ ապշած նստայ:

Տէրը Եզեկիէլը իբր պահակ կը հաստատէ

16Ու եօթը օրէն ետքը Տէրոջը խօսքը ինծի եղաւ՝ ըսելով, 17Որդի մարդոյ, քեզ Իսրայէլի տանը դէտ դրի. ու իմ բերնէս խօսք լսես, և իմ կողմանէս զանոնք զգուշացնես: 18Երբ ամբարշտին ըսեմ թէ Անշուշտ պիտի մեռնիս, ու դուն զանիկա չզգուշացնես, և չզրուցես որ ամբարիշտը ապրեցնելու համար՝ իր չար ճամբայէն զգուշանայ, այն ամբարիշտը իր անօրէնութեանը մէջ պիտի մեռնի, բայց անոր արիւնը քու ձեռքէդ պիտի փնտռեմ: 19Իսկ եթէ դուն ամբարիշտը զգուշացնես, ու անիկա իր ամբարշտութենէն և չար ճամբայէն չդառնայ, անիկա իր անօրէնութեանը մէջ պիտի մեռնի, բայց դուն քու հոգիդ ազատած կ’ըլլաս: 20Ու երբ արդարը իր արդարութենէն դառնայ և չարութիւն ընէ, ու ես անոր առջև գայթակղութիւն դնեմ որ անիկա մեռնի, զանիկա չզգուշացնելուդ համար անիկա իր մեղքին մէջ պիտի մեռնի, և անոր ըրած արդարութիւնը պիտի չյիշուի, բայց անոր արիւնը քու ձեռքէդ պիտի փնտռեմ: 21Իսկ եթէ դուն այն արդարը զգուշացնես՝ որ արդարը մեղք չգործէ, ու եթէ անիկա մեղք չգործէ, անիկա անշուշտ պիտի ապրի խրատ մտիկ ընելուն համար, ու դուն քու հոգիդ ազատած պիտի ըլլաս:

Եզեկիէլ պիտի չկրնայ խօսիլ

22Եւ հոն Տէրոջը ձեռքը իմ վրաս եղաւ, ու ինծի ըսաւ, Ել, դաշտը գնա, ու հոն քեզի հետ պիտի խօսիմ: 23Եւ ես ելայ, դաշտը գացի. և ահա հոն կայներ էր Տէրոջը փառքը՝ Քոբար գետին քով տեսած փառքիս պէս. ու երեսիս վրայ ինկայ: 24Եւ Հոգին իմ վրաս եկաւ, ու զիս ոտքի վրայ կայնեցուց. և ինծի հետ խօսեցաւ ու ինծի ըսաւ, Գնա տանդ մէջ պահուըտէ: 25Ու դուն, որդի մարդոյ, ահա քու վրադ կապանքներ պիտի դնեն. և անոնցմով քեզ պիտի կապեն, ու անոնց մէջ պիտի չելլես: 26Եւ քու լեզուդ քու քիմքիդ պիտի փակցընեմ, ու համր պիտի ըլլաս. և անոնց մէջ յանդիմանող մարդու պէս պիտի չըլլաս, վասն զի անոնք ապստամբներու տուն են: 27Բայց երբ ես քեզի հետ խօսիմ, քու բերանդ պիտի բանամ. ու անոնց պիտի ըսես, Տէր Եհովա այսպէս կ’ըսէ. Լսողը թող լսէ, ու զանց ընողը թող զանց ընէ. վասն զի անոնք ապստամբներու տուն են: