1Բայց զայս կը զրուցեմ, որչափ ժամանակ որ ժառանգը տղայ է, ծառայէ տարբերութիւն մը չունի, թէեւ ամէնուն տէրն է: 2Հապա խնամակալներու ու հոգաբարձուներու տակ է, մինչև հօրը որոշած ժամանակը։ 3Նոյնպէս մենք ալ երբ տղայ էինք, աշխարհի սկզբունքներուն տակ ծառայ եղած էինք։ 4Բայց երբ ժամանակը լեցուեցաւ, ղրկեց Աստուած իր Որդին՝ որ կնոջմէ եղաւ, ու օրէնքին տակ մտաւ․ 5Որպէս զի օրէնքին տակ եղողները փրկէ, որպէս զի մենք որդեգրութիւնը ընդունինք։ 6Եւ որովհետեւ դուք որդիներ էք, Աստուած իր Որդւոյն Հոգին ձեր սիրտերուն մէջ ղրկեց, որ կ’աղաղակէ Աբբա Հայր։ 7Ուստի ա՛լ ծառայ չես, հապա որդի․ և եթէ որդի, ա՛լ Աստուծոյ ժառանգը Քրիստոսով։

Պօղոսին հոգածութիւնը գաղատացիներուն

8Բայց այն ատեն որ չէիք գիտեր զԱստուած, կը ծառայէիք անոնց որոնք ի բնէ Աստուածներ չէին։ 9Սակայն հիմա որ ճանչցաք զԱստուած, մանաւանդ որ դուք Աստուծմէ ճանչցուեցաք, ի՞նչպէս նորէն կը դառնաք այն տկար ու չքաւոր սկÁզբունքներուն, որոնց նորէն կ’ուզէք ծառայութիւն ընել։ 10Օրերը կը զանազանէք, ու ամիսները և ժամանակները ու տարիները։ 11Կը վախնամ ձեզմէ, որ գուցէ պարապ տեղ ձեր վրայ աշխատած ըլլամ։ 12Ինծի պէս եղէք, վասն զի ես ալ ձեզի պէս եղայ, եղբայրներ, ձեզի կ’աղաչեմ․ դուք ինծի վնաս մը հասուցած չէք։ 13Գիտէք դուք որ մարմինիս տկարութիւնովը ձեզի առաջին անգամ աւետարանը քարոզեցի․ եւ իմ մարմինիս վրայ կրած փորձութիւնս 14Չանարգեցիք ու չարհամարհեցիք, հապա Աստուծոյ հրեշտակի մը պէս զիս ընդունեցիք՝ Քրիստոս Յիսուսի պէս։ 15Ուրեմն ի՞նչ էր* այն ձեր երանութիւնը․ քանզի ես կը վկայեմ ձեզի, որ եթէ կարելի էր, ձեր աչքերը պիտի հանէիք ու ինծի տայիք։ 16Ուստի ձեր թշնամի՞ն եղայ ձեզի ճշմարիտը խօսելուս համար 17Ձեզի նախանձաւոր են անոնք՝ ոչ թէ բարիին, և կ’ուզեն *ձեզ արգիլել, որպէս զի իրենց նախանձաւոր ըլլաք։ 18Սակայն աղէկ է ամէն ատեն բարիին նախանձաւոր ըլլալ, ու ոչ թէ միայն երբ ձեր մէջ ըլլամ։ 19Իմ որդեակներս, որ ձեզմով նորէն ծննդական ցաւ կը քաշեմ, մինչև Քրիստոս ձեր մէջ ձեւակերպի, 20Կ’ուզէի հիմա ձեր մէջ ներկայ ըլլալ, ու փոխել իմ ձայնս վասն զի ես ձեր վրայով տարակուսած եմ։

Հագարին և Սառային օրինակը

21Ըսէք ինծի, դուք որ օրէնքին տակ կ’ուզէք ըլլալ, օրէնքը չէ՞ք լսեր։ 22Վասն զի գրուած է թէ Աբրահամ երկու որդի ունէր, մէկը աղախինէն, ու միւսը՝ ազատ կնոջմէն։ 23Բայց ան որ աղախինէն էր, մարմնի կողամանէ ծնած էր, իսկ ան որ ազատ կնոջմէն՝ խոստմունքին համեմատ։ 24Այս բաները այլաբանօրէն կը մեկնուին․ վասն զի ասոնք են երկու կտակարանները, մէկը Սինա լեռնէն՝ որ ծառայութեան համար կը ծնանի, որ է Հագար․ 25Վասն զի Հագար Արաբիայի մէջ Սինա լեռն է, և կը համեմատի հիմակուան Երուսաղէմի, որ իր զաւակներով մէկտեղ կը ծառայէ։ 26Բայց վերի Երուսաղէմը ազատ է, որ մեր ամէնուն մայրն է։ 27Վասն զի գրուած է, Ով չծնանող ամուլ, ցնծա․ ով ծննդական ցաւ չքաշող, գոչէ և աղաղակէ․ քանզի երեսէ ձգուածին տղաքները այր ունեցողին տղաքներէն շատ պիտի ըլլան։ 28Ուստի մենք, եղբայրներ, Իսահակի պէս խոստմունքին որդիներն ենք։ 29Բայց ինչպէս այն ատեն մարմնի կողմանէ ծնածը կը հալածէր զանիկա որ հոգիին կողմանէ էր, նոյնպէս հիմա ալ։ 30Սակայն գիրքը ի՞նչ կ’ըսէ․Դուրս հանէ այդ աղախինը ու անոր որդին, վասն զի աղախինին որդին ազատ կնոջը որդւոյն հետ ժառանգութիւն պիտի չառնէ։ 31Ուստի, եղբայրներ, մենք աղախինին զաւակները չենք, հապա ազատին։