Աստուած Աբրամը կը կանչէ

1Եւ Տէրը ըսաւ Աբրամի, Քու երկրէդ և քու ազգականներէդ ու քու հօրդ տունէն գնա այն երկիրը՝ զոր ես քեզի պիտի ցուցնեմ. 2Եւ քեզ մեծ ազգ պիտի ընեմ, ու քեզ պիտի օրհնեմ, և քու անունդ պիտի մեծցնեմ. ու դուն օրհնեալ պիտի ըլլաս: 3Եւ քեզ օրհնողները պիտի օրհնեմ, ու քեզ անիծողները պիտի անիծեմ. ու երկրի բոլոր ազգերը քեզմով պիտի օրհնուին: 4Եւ Աբրամ գնաց ինչպէս Տէրը անոր ըսեր էր. Ղովտ ալ անոր հետ գնաց. ու Աբրամ եօթանասունըհինգ տարեկան էր երբ Խառանէ ելաւ: 5Եւ Աբրամ իր կինը Սարան ու իր եղբօրորդին Ղովտը, և իրենց բոլոր ստացուածքը և Խառանի մէջ իրենց ստացած հոգիները առնելով՝ ելան որ Քանանու երկիրը երթան. և Քանանու երկիրը եկան: 6Եւ Աբրամ այն երկրէն մինչև Սիւքէմի տեղը, մինչև Մօրէի կաղնին, անցաւ. և այն ատեն Քանանացիները կային այն երկրին մէջ: 7Եւ Տէրը երևցաւ Աբրամի ու ըսաւ, Քու սերունդիդ պիտի տամ այս երկիրը: Եւ հոն սեղան շինեց Տէրոջը որ իրեն երևցաւ: 8Եւ անկէ դէպ ի Բեթէլի արևելեան կողմը եղող լեռը չուեց, ու իր վրանը բացաւ, Բեթէլը արևմտեան կողմը ու Գային արևելեան կողմը ունենալով. և հոն Տէրոջը սեղան շինեց, ու Տէրոջը անունը կանչեց: 9Եւ Աբրամ միշտ դէպ ի հարաւ կը չուէր:

Աբրամ Եգիպտոսի մէջ

10Ու այն երկրին մէջ սով եղաւ. և Աբրամ Եգիպտոս իջաւ հոն պանդխտանալու համար. վասն զի այն երկրին մէջ սովը սաստիկ էր: 11Ու եղաւ որ երբ Եգիպտոս մտնելու մօտեցաւ, իր կնոջ Սարայի ըսաւ, Ահա գիտեմ որ դուն գեղեցիկ տեսքով կին մըն ես. 12Եւ պիտի ըլլայ որ երբ Եգիպտացիք քեզ տեսնեն, պիտի ըսեն, Ասիկա անոր կինն է. ու զիս պիտի մեռցնեն, բայց քեզ ողջ թողուն. 13Շնորհք ըրէ, ըսէ թէ դուն իմ քոյրս ես. որպէս զի քու պատճառաւդ ինծի աղէկ ըլլայ, ու քու պատճառաւդ իմ անձս ապրի: 14Եւ եղաւ որ երբ Աբրամ Եգիպտոս մտաւ, Եգիպտացիք տեսան կինը, որ շատ գեղեցիկ էր: 15Փարաւոնի իշխաններն ալ տեսան, ու գովեցին զանիկա Փարաւոնի առջև. և կինը Փարաւոնի տունը առնուեցաւ: 16Եւ անոր համար Աբրամի բարիք ըրաւ. ու անիկա ոչխարներ ու արջառներ և էշեր ու ծառաներ և աղախիններ ու էգ էշեր և ուղտեր ունեցաւ: 17Եւ Տէրը մեծ հարուածներով զարկաւ Փարաւոնը ու անոր տունը՝ Աբրամի կնոջ Սարայի համար: 18Եւ Փարաւոն կանչեց Աբրամը, ու ըսաւ, Այս ի՞նչ է զոր ինծի ըրիր. ինչո՞ւ ինծի չյայտնեցիր թէ ասիկա քու կինդ է. 19Ինչո՞ւ համար, Ասիկա քոյրս է, ըսիր. և քիչ մնաց որ զանիկա ինծի կին պիտի առնէի. բայց հիմա ահա կինդ. առ ու գնա: 20Եւ Փարաւոն իր մարդոցը պատուիրեց անոր համար. ու զանիկա իր կնոջմով ու իր բոլոր ստացուածքով ղրկեցին: