Մեղսալից Սոդոմը

1Եւ այն երկու հրեշտակները իրիկուան դէմ Սոդոմ եկան. ու Ղովտ Սոդոմի դուռը նստեր էր. և Ղովտ տեսնելով՝ զանոնք դիմաւորելու ելաւ, ու իր երեսը մինչև գետին ծռելով խոնարհութիւն ըրաւ. 2Ու ըսաւ, Աղէ, իմ տէրերս, կ՚աղաչեմ, ձեր ծառային տունը դարձէք, և գիշերը հոն կեցէք ու ոտքերնիդ լուացէք. ու առտուանց կանուխ ելէք ու ձեր ճամբան գացէք: Եւ անոնք ըսին. Ոչ, գիշերը փողոցը կը կենանք: 3Եւ շատ բռնադատեց զանոնք, ու անոր դարձան և անոր տունը մտան. ու անոնց խնճոյք ըրաւ և բաղարջ եփեց, ու կերան: 4Բայց անոնց պառկելէն առաջ քաղաքին մարդիկը, այսինքն Սոդոմացիք, երիտասարդներէն մինչև ծերերը, ամէն կողմէն բոլոր ժողովուրդը տունը պատեցին. 5Եւ Ղովտը կանչեցին ու անոր ըսին, Ո՞ւր են այն մարդիկը որոնք այս գիշեր քեզի եկան. զանոնք դուրս հանէ մեզի, ու գիտնանք զանոնք: 6Եւ Ղովտ դռնէն դուրս ելաւ անոնց քով, ու իր ետեւէն դուռը գոցեց, 7Եւ ըսաւ, Եղբայրներս, կ՚աղաչեմ ձեզի, չարութիւն մի ընէք: 8Ահա հիմա երկու աղջիկ ունիմ, որոնք այր մարդ չեն գիտեր. զանոնք հիմա ձեզի դուրս հանեմ, ու ձեր աչքին առջև աղէկ եղածը ըրէք անոնց. բայց միայն այս մարդոցը բան մը մի ընէք. քանզի անոր համար իմ յարկիս շուքին տակ մտան: 9Եւ անոնք ըսին, Մէկդի կեցիր. ու ըսին ալ, Ասիկա պանդխտութեան եկաւ, ու դատաստան ընել կ՚ուզէ. հիմա քեզի անոնցմէ գէշ կ’ընենք: Եւ սաստիկ բռնադատեցին մարդը, այսինքն Ղովտը, ու դուռը կոտրելու մօտեցան: 10Բայց այն մարդիկը ձեռքերնին երկնցուցին , ու Ղովտը տանը մէջ քովերնին առին ու դուռը գոցեցին. 11Եւ տանը դուռը կայնած մարդիկը կուրութեամբ զարկին պզտիկէն մինչև մեծը, այնպէս որ դուռը գտնելէն թուլցան:

Ղովտ կը հեռանայ Սոդոմէն

12Եւ մարդիկը ըսին Ղովտի, Հոս ուրիշ ո՞վ ունիս. փեսաներդ ու որդիներդ և աղջիկներդ, ու քաղաքին մէջ ո՛վ որ ունիս այս տեղէն հանէ. 13Վասն զի մենք այս տեղը պիտի կորսնցնենք. քանզի անոնց աղաղակը Տէրոջը առջև մեծ եղաւ. ու Տէրը մեզ ղրկեց զանիկա կորսնցնելու: 14Եւ Ղովտ ելաւ, ու իր աղջիկները առնող փեսաներուն խօսեցաւ ու ըսաւ, Ելէք ու այս տեղէն գացէք, վասն զի Տէրը պիտի կորսնցնէ այս քաղաքը. բայց իր փեսաներուն ծաղր ընող մը երեւցաւ: 15Եւ առտու եղածին պէս՝ հրեշտակները արտորցուցին Ղովտը՝ ըսելով, Ելիր, կինդ ու հոս գտնուած երկու աղջիկդ առ, որպէս զի քաղաքին անօրէնութեանը մէջ չկորսուիս: 16Եւ երբ անիկա կը տնտնար, այն մարդիկը բռնեցին անոր ձեռքէն ու անոր կնոջ ձեռքէն և անոր աղջիկներուն ձեռքերէն, Տէրոջը անոր ողորմելովը, ու հանեցին զանիկա և քաղաքին դուրսի դին դրին: 17Ու եղաւ որ երբ զանոնք դուրս հանեցին, մէկը ըսաւ, Անձդ ազատելու համար փախիր. ետիդ մի նայիր և բոլոր դաշտին մէջ մի կայնիր. լեռը փախիր, չըլլայ որ կորսուիս: 18Եւ Ղովտ ըսաւ անոնց, Ոչ, Տէր իմ, շնորհք ըրէ. 19Ահա հիմա ծառադ քու առջեւդ շնորհք գտաւ, ու իմ կեանքս ազատելով ինծի մեծ երախտիք ըրիր. և ես չեմ կրնար լեռը փախչիլ, չըլլայ որ չարիք հասնի ինծի ու մեռնիմ: 20Ահա այս քաղաքը՝ որ հոն փախչելու մօտ է, ու այն պզտիկ է. շնորհք ըրէ, հոն փախչիմ, (չէ՞ որ անիկա պզտիկ է,) և իմ անձս ողջ մնայ: 21Ու ըսաւ անոր, Ահա այդ բանին մէջ ալ քու աղաչանքդ ընդունեցի, որ այս քաղաքը չկորսնցնեմ՝ որու համար խօսեցար: 22Շուտ ըրէ հոն փախիր, քանզի դուն մինչև հոն չհասնիս, ես բան մը չեմ կրնար ընել.անոր համար այն քաղաքին անունը Սեգովր դրաւ:

Սոդոմի և Գոմորի կործանումը

23Արեւը երկրի վրայ կը ծագէր, երբ Ղովտ Սեգովր մտաւ: 24Այն ատեն Տէրը Սոդոմի ու Գոմորի վրայ ծծումբ ու կրակ տեղաց Տէրոջը կողմանէ՝ երկինքէն: 25Եւ այն քաղաքները, ու բոլոր դաշտը, և այն քաղաքներուն բոլոր բնակիչները ու երկրի վրայ բուսածը կորսնցուց: 26Ու ետեւէն անոր կինը ետին նայեցաւ, ու աղի արձան եղաւ: 27Եւ Աբրահամ առտուանց կանուխ ելլելով՝ Տէրոջը առջև կայնած տեղը եկաւ. 28Եւ Սոդոմի ու Գոմորի ու բոլոր դաշտի երկրին վրայ նայելով՝ տեսաւ որ ահա այն երկրէն հնոցի մուխի պէս մուխ կ’ելլէր: 29Այսպէս եղաւ՝ որ երբ Աստուած այն դաշտին քաղաքները կը կորսնցնէր, Աստուած Աբրահամը միտքը բերաւ, ու երբ Ղովտի բնակած քաղաքները կը կորսնցնէր, այն կործանումին մէջտեղէն Ղովտը հանեց:

Մովաբի և Ամմոնի ծնունդը

30Եւ Ղովտ Սեգովրէ ելաւ, ու լեռը բնակեցաւ, և իր երկու աղջիկները իրեն հետ. քանզի Սեգովրի մէջ բնակելու կը վախնար. ու այրի մը մէջ բնակեցաւ ինք ու իր երկու աղջիկները: 31Եւ մեծ աղջիկը պզտիկին ըսաւ, Մեր հայրը ծեր է, ու երկրի մէջ մէ՛կը չկայ՝ որ ամէն երկրի սովորութեանը պէս մեզի մտնէ: 32Եկուր մեր հօրը գինի խմցնենք, ու իրեն հետ պառկինք, ու մեր հօրմէն սերունդ պահենք: 33Եւ այն գիշերը իրենց հօրը գինի խմցուցին, ու մեծ աղջիկը մտաւ ու իր հօրը հետ պառկեցաւ. և Ղովտ չիմացաւ անոր պառկիլն ու ելլելը: 34Ու եղաւ որ հետեւեալ օրը մեծ աղջիկը պզտիկին ըսաւ, Ահա երէկ գիշեր հօրս հետ պառկեցայ. այս գիշեր ալ անոր գինի խմցնենք, և մտիր ու իրեն հետ պառկէ, ու մէր հօրմէն սերունդ պահենք: 35Եւ այն գիշերն ալ իրենց հօրը գինի խմցուցին, և պզտիկ աղջիկը ելաւ ու անոր հետ պառկեցաւ. և Ղովտ չիմացաւ անոր պառկիլն ու ելլելը: 36Այսպէս Ղովտի երկու աղջիկները իրենց հօրմէն յղի մնացին: 37Եւ մեծը որդի մը ծնաւ, ու անոր անունը Մովաբ դրաւ. ասիկա Մովաբացւոց հայրն է մինչև այսօր: 38Եւ պզտիկն ալ որդի մը ծնաւ, ու անոր անունը Բենամմի դրաւ. ասիկա Ամմոնացւոց հայրն է մինչև այսօր: