Իսահակի ծնունդը

1Եւ Տէրը իր ըսածին պէս Սառայի այցելութիւն ըրաւ. և իր զրուցածին պէս ըրաւ Տէրը Սառայի. 2Եւ Սառա յղացաւ, ու որդի մը ծնաւ Աբրահամի իր ծերութեան ատենը, այն նոյն ժամանակին՝ որ Աստուած ըսեր էր անոր: 3Եւ Աբրահամ իրեն ծնած, այսինքն Սառայի իրեն ծնած, իր որդւոյն անունը Իսահակ դրաւ: 4Եւ Աբրահամ թլփատեց իր որդին Իսահակը երբ ութ օրուան եղաւ, ինչպէս Աստուած իրեն պատուիրեր էր: 5Եւ Աբրահամ հարիւր տարեկան էր երբ իր որդին Իսահակ ծնաւ իրեն: 6Եւ Սառա ըսաւ, Աստուած զիս խնդացուց. ամէն լսողը ինծի հետ պիտի խնդայ: 7Նաև ըսաւ, Աբրահամի ո՞վ կ’ըսէր որ Սառա տղաքներ պիտի սնուցանէ. քանզի իր ծերութեան ատեն իրեն որդի ծնայ: 8Եւ տղան մեծցաւ ու կաթէն կտրուեցաւ. և Աբրահամ մեծ խնճոյք ըրաւ Իսահակի կաթէն կտրուած օրը: 9Եւ Սառա տեսնելով որ Եգիպտացի Հագարի որդին, զոր Հագար Աբրահամի ծնաւ, ծաղր կ’ընէ, 10Ըսաւ Աբրահամի, Վռնտէ այս աղախինը ու անոր որդին. վասն զի այս աղախինին որդին իմ որդւոյս Իսահակի հետ ժառանգ պիտի չըլլայ: 11Եւ այս բանը Աբրահամի շատ դժուար երեւցաւ՝ իր որդւոյ պատճառաւ: 12Եւ Աստուած ըսաւ Աբրահամի, Տղուն համար ու աղախինիդ համար՝ այդ բանը թող քեզի դժուար չերեւենայ. Սառայի քեզի ըսած բոլոր խօսքը մտիկ ըրէ, քանզի Իսահակով քեզի սերունդ պիտի կոչուի: 13Եւ աղախինին որդին ալ ազգ մը պիտի ընեմ, վասն զի անիկա քու սերունդդ է: 14Ու Աբրահամ առտուանց կանուխ ելաւ, և հաց ու տիկ մը ջուր առաւ, ու Հագարի տուաւ՝ անոր ուսին վրայ դնելով, և տղան ալ տուաւ, ու ղրկեց զանիկա. և գնաց անիկա ու Բերսաբէէի անապատին մէջ անդին ասդին կը պտըտէր: 15Եւ տիկէն ջուրը հատաւ, ու մացառներէն մէկուն տակ ձգեց տղան: 16Եւ նետընկէցի մը չափ հեռու գնաց ու դիմացը նստաւ, քանզի ըսաւ, Տղուն մեռնիլը չտեսնեմ. և դիմացը նստելով իր ձայնը վերցուց ու լացաւ: 17Եւ Աստուած տղուն ձայնը լսեց. ու Աստուծոյ հրեշտակը երկինքէն կանչեց Հագարը, ու անոր ըսաւ, Հագար, քեզի ի՞նչ եղաւ. մի վախնար, վասն զի Աստուած լսեց տղուն ձայնը՝ անոր եղած տեղէն: 18Ելիր, տղան վերցուր, ու ձեռքովդ օգնէ անոր վասն զի մեծ ազգ մը պիտի ընեմ զանիկա: 19Եւ Աստուած Հագարի աչքերը բացաւ, ու ջրհոր մը տեսաւ. և գնաց ու տիկը ջրով լեցուց, ու տղուն խմցուց: 20Եւ Աստուած տղուն հետ էր, որ մեծցաւ ու անապատը բնակեցաւ և աղեղնաւոր եղաւ: 21Ու Փառանի անապատին մէջ բնակեցաւ. և մայրը անոր կին մը առաւ Եգիպտոսի երկրէն:

Աբրահամին և Աբիմելէքին համաձայնութիւնը

22Ու եղաւ որ այն ատեն Աբիմելէք և իր սպարապետը Փիքօղ խօսեցան Աբրահամի՝ ըսելով, Աստուած քեզի հետ է ամէն բանի մէջ՝ ինչ որ գործես: 23Եւ հիմա հոս ինծի երդում ըրէ Աստուծով, որ ինծի ու իմ զաւկիս և իմ սերունդիս հետ նենգութեամբ պիտի չվարուիս. հապա իմ քեզի ըրած երախտիքիս պէս պիտի ընես ինծի ու այս երկրին՝ որուն մէջ բնակեր ես: 24Եւ Աբրահամ ըսաւ, Ես երդում կ’ընեմ: 25Ու Աբրահամ յանդիմանեց Աբիմելէքը ջրհորի մը համար՝ զոր Աբիմելէքի ծառաները բռնութեամբ առած էին: 26Եւ Աբիմելէք ըսաւ, Այդ բանը ով ընելը չեմ գիտեր. և դուն ալ չիմացուցիր ինծի, ու ես ալ լսած չէի, բայց միայն այսօր: 27Եւ Աբրահամ ոչխարներ ու արջառներ առաւ ու Աբիմելէքի տուաւ, ու երկուքն ալ ուխտ ըրին: 28Եւ Աբրահամ ոչխարներէն եօթը հատ էգ գառներ զատ դրաւ: 29Ու Աբիմելէք ըսաւ Աբրահամի, Ի՞նչ պիտի ըլլան այդ եօթը էգ գառները զորոնք դուն զատ դրիր: 30Եւ անիկա ըսաւ, Այս եօթը էգ գառները իմ ձեռքէս առնես, որպէս զի անոնք ինծի վկայութիւն ըլլան թէ այս հորը ես փորեր եմ: 31Անոր համար այն տեղին անունը Բերսաբէէ կոչեց. քանզի երկուքն ալ հոն երդում ըրին: 32Եւ Բերսաբէէի մէջ ուխտ ըրին. այն ատեն ելաւ Աբիմելէք ու անոր սպարապետը Փիքօղ, և Փղշտացւոց երկիրը դարձան: 33Եւ Աբրահամ ծառեր տնկեց Բերսաբէէի մէջ. ու հոն յաւիտենական Աստուծոյ, Եհովայի, անունը կանչեց: 34Եւ Աբրահամ շատ օրեր պանդխտութիւն ըրաւ Փղշտացւոց երկրին մէջ: