Իսահակ կ’ապրի Գերարայի մէջ

1Ու երկրին մէջ սով եղաւ, առաջուան սովէն զատ՝ որ Աբրահամի օրերը եղեր էր. և Իսահակ Գերարա գնաց Փղշտացւոց Աբիմելէք թագաւորին: 2Եւ Տէրը երեւցաւ անոր, ու ըսաւ, Եգիպտոս մի իջներ, բնակէ այն երկրին մէջ զոր քեզի պիտի ըսեմ. 3Պանդուխտ եղիր այս երկրին մէջ, ու ես քեզի հետ պիտի ըլլամ, և քեզ պիտի օրհնեմ. վասն զի բոլոր այս երկիրները քեզի ու քու սերունդիդ պիտի տամ, ու քու հօրդ Աբրահամի ըրած երդումս պիտի հաստատեմ. 4Եւ քու սերունդդ երկինքի աստղերուն չափ պիտի շատցնեմ, և բոլոր այս երկիրները քու սերունդիդ պիտի տամ. ու երկրի բոլոր ազգերը քու սերունդովդ պիտի օրհնուին. 5Վասն զի Աբրահամ իմ ձայնիս ականջ դրաւ, և իմ հրամաններս ու պատուիրանքներս, իմ կանոններս ու օրէնքներս պահեց: 6Եւ Իսահակ բնակեցաւ Գերարայի մէջ: 7Ու այն տեղին մարդիկը հարցուցին անոր իր կնոջ համար. և անիկա ըսաւ, Իմ քոյրս է. քանզի Իմ կինս է, ըսելու վախցաւ. չըլլայ որ, ըսաւ, այս տեղին մարդիկը զիս մեռցնեն Ռեբեկայի համար. վասն զի անիկա տեսքով գեղեցիկ էր: 8Ու եղաւ որ երբ հոն շատ ատեն կեցաւ, Փղշտացւոց թագաւորը Աբիմելէք պատուհանէն նայեցաւ ու տեսաւ, և ահա Իսահակ իր կնոջ Ռեբեկայի հետ կը խաղար: 9Եւ Աբիմելէք կանչեց Իսահակը ու ըսաւ, Ահա իրաւցընէ անիկա քու կինդ է. և ի՞նչպէս Անիկա իմ քոյրս է, ըսիր. ու Իսահակ ըսաւ անոր, Քանզի ըսի թէ Չըլլայ որ անոր պատճառաւ մեռնիմ: 10Եւ Աբիմելէք ըսաւ, Ի՞նչ է այս քու մեզի ըրածդ. քիչ մնաց որ ժողովուրդէն մէկը քու կնոջդ հետ պառկէր, ու մեր վրայ յանցանք պիտի բերէիր: 11Եւ Աբիմելէք իր բոլոր ժողովուրդին պատուիրեց՝ ըսելով, Ով որ այս մարդուն կամ անոր կնոջ դպչելու ըլլայ, անշուշտ պիտի սպաննուի: 12Եւ Իսահակ այն երկրին մէջ ցանեց, ու այն տարին հարիւրապատիկ արդիւնք քաղեց. և Տէրը օրհնեց զանիկա: 13Ու մարդը բարձրացաւ ու երթալով մեծցաւ. այնպէս որ խիստ մեծ եղաւ: 14Եւ ունեցաւ ոչխարներ ու արջառներ և շատ ծառաներ. ու Փղշտացիք նախանձեցան անոր: 15Եւ իր հօրը Աբրահամի օրերը իր հօրը ծառաներուն փորած բոլոր ջրհորները Փղշտացիք գոցեցին, ու հողով լեցուցին զանոնք: 16Եւ Աբիմելէք ըսաւ Իսահակի, Գնա մեզմէ, վասն զի մեզմէ շատ աւելի զօրաւոր եղար: 17Եւ Իսահակ գնաց անկէ ու իր վրանները Գերարայի ձորին մէջ բացաւ, ու հոն բնակեցաւ: 18Եւ Իսահակ նորէն փորեց այն ջրհորները, զորոնք իր հօրը Աբրահամի օրերը փորեր էին, ու Աբրահամի մեռնելէն ետքը Փղշտացիք գոցեր էին, և իր հօրը դրած անուններուն պէս անոնց անուններ դրաւ: 19Ու Իսահակի ծառաները այն ձորին մէջ փորեցին, ու հոն վազուն ջուրի հոր գտան: 20Եւ Գերարայի հովիւները Իսահակի հովիւներուն հետ կը կռուէին՝ ըսելով, Ջուրը մերն է. անոր համար այն հորին անունը Էսէք դրաւ. քանզի անոր հետ կռուեցան: 21Եւ ուրիշ հոր մը փորեցին. ու անոր համար ալ կռուեցան. և անոր անունը Սիդնա դրաւ: 22Ու անկէ չուեց, և ուրիշ հոր մը փորեց. և անոր համար չկռուեցան. և անոր անունը Ռոբովթ դրաւ՝ ըսելով, Քանզի հիմա Տէրը մեզ ընդարձակեց, ու երկրի մէջ պտղաբեր պիտի ըլլանք: 23Եւ անկէ Բերսաբէէ ելաւ: 24Ու այն գիշերը Տէրը երեւեցաւ անոր ու ըսաւ, Ես քու հօրդ Աբրահամի Աստուածն եմ. մի վախնար, վասն զի ես քեզի հետ եմ, և իմ ծառայիս Աբրահամի համար քեզ պիտի օրհնեմ, ու քու սերունդդ պիտի շատցնեմ: 25Եւ հոն սեղան մը շինեց ու Տէրոջը անունը կանչեց, և հոն իր վրանը բացաւ. ու Իսահակի ծառաները հոր մը փորեցին հոն:

Համաձայնութիւն Իսահակի և Աբիմելէքի միջև

26Եւ Աբիմելէք ու իր բարեկամը Ոքոզաթ ու իր սպարապետը Փիքօղ Գերարայէ անոր գացին: 27Եւ Իսահակ ըսաւ անոնց, Ի՞նչ պատճառաւ ինծի եկաք. որովհետև զիս ատեցիք ու զիս ձեզմէ վռնտեցիք: 28Եւ անոնք ըսին, Ստուգիւ տեսանք որ Տէրը քեզի հետ է, ու ըսինք, Հիմա մեր մէջ, այսինքն մեր ու քու մէջտեղ, երդում մը ըլլայ, և քեզի հետ ուխտ ընենք, 29Որպէս զի մեզի գէշութիւն չընես, ինչպէս մենք քեզի բան մը չըրինք, միայն թէ քեզի աղէկութիւն ըրինք, ու քեզ խաղաղութեամբ յուղարկեցինք: Դուն հիմա Տէրոջը օրհնեալն ես: 30Եւ ինք անոնց խնճոյք ըրաւ, ու անոնք կերան ու խմեցին: 31Եւ առտուանց կանուխ ելան ու իրարու երդում ըրին. և Իսահակ յուղարկեց զանոնք, ու անոնք խաղաղութեամբ իրմէ գացին: 32Ու եղաւ որ նոյն օրը Իսահակի ծառաները եկան, և անոր պատ-մեցին իրենց փորած հորին համար, ու անոր ըսին, Ջուր գտանք: 33Եւ ինք անոր անունը Սաբէէ դրաւ. անոր համար մինչև այսօր այն քաղաքին անունը Բերսաբէէ է:

Եսաւի օտար կիները

34Ու Եսաւ քառասուն տարեկան էր երբ իրեն կին առաւ Քետացի Բէերիի աղջիկը Յուդիթը ու Քետացի Ելօնի աղջիկը Բասեմաթը: 35Եւ ասոնք Իսահակի ու Ռեբեկայի սրտի ցաւ եղան: