Յակոբ Լաբանին տունը կը հասնի

1Եւ Յակոբ ճամբայ ելաւ* ու արեւելեան ժողովրդոց* երկիրը եկաւ: 2Եւ նայեցաւ ու ահա դաշտին մէջ հոր մը կար, և ահա հոն անոր քով ոչխարներու երեք հօտ պառկեր էր. քանզի այն հորէն կը խմցնէին հօտերը. ու հորին բերանը մեծ քար մը կար: 3Եւ բոլոր հօտերը հոն կը ժողվուէին. ու հովիւները հորին բերնէն քարը մէկդի կը գլորէին ու հօտերը կը խմցնէին, և քարը նորէն իր տեղը հորին բերանը կը դնէին: 4Եւ Յակոբ ըսաւ անոնց, Ով եղբայրներս, ուրկէ՞ էք դուք. և անոնք ըսին, Մենք Խառանէ ենք: 5Ու ըսաւ անոնց, Նաքովրի որդին Լաբանը կը ճանչնա՞ք. և անոնք ըսին, Կը ճանչնանք: 6Եւ ըսաւ անոնց, Ողջ առո՞ղջ է. և անոնք ըսին, Ողջ է, և ահա անոր Ռաքէլ աղջիկը ոչխարներուն հետ կու գայ: 7Եւ անիկա ըսաւ, Ահա տակաւին իրիկուն ըլլալու շատ ատեն կայ*, և հօտերուն ժողվուելու ատենը չէ. ոչխարները խմցուցէք ու գացէք արածեցէք: 8Եւ անոնք ըսին, Մենք չենք կրնար, մինչև բոլոր հօտերը մէկտեղ չժողվուին. ու երբ հորին բերնի քարը մէկդի գլորեն, այն ատեն ոչխարները կը խմցնենք: 9Եւ երբ տակաւին անոնց հետ կը խօսէր, Ռաքէլ իր հօրը ոչխարներուն հետ եկաւ. վասն զի անիկա էր անոնց հովիւը: 10Ու եղաւ որ երբ Յակոբը իր մօրեղբօրը Լաբանի Ռաքէլ աղջիկը, ու իր մօրեղբօրը Լաբանի ոչխարները տեսաւ, այն ատեն Յակոբ մօտեցաւ, և քարը հորին բերնէն գլորեց, ու իր մօրեղբօրը Լաբանի ոչխարները խմցուց: 11Եւ Յակոբ համբուրեց Ռաքէլը, ու ձայնը վերցնելով լացաւ: 12Եւ Յակոբ պատմեց Ռաքէլի թէ ինք անոր հօրը ազգականը ու Ռեբեկայի որդին է. ան ալ վազեց ու իր հօրը պատմեց: 13Ու երբ Լաբան իր քրոջը որդւոյն Յակոբի վրայով լսեց, զանիկա դիմաւորելու վազեց, և գրկեց ու համբուրեց զանիկա ու իր տունը տարաւ. և անիկա պատմեց Լաբանի՝ բոլոր այս բաները: 14Եւ Լաբան ըսաւ անոր, Իրաւցընէ դուն իմ ոսկորս ու մարմինս ես. և անոր հետ լման ամիս մը կեցաւ:

Յակոբ Լաբանին կը ծառայէ Ռաքէլին եւ Լիային համար

15Եւ Լաբան ըսաւ Յակոբի, Դուն իմ եղբայրս ըլլալուդ համար ինծի ձրի՞ պիտի ծառայես. ըսէ ինծի, ի՞նչ ըլլայ քու վարձքդ: 16Եւ Լաբան երկու աղջիկ ունէր. մեծին անունը Լիա ու պզտիկին անունը Ռաքէլ էր: 17Եւ Լիայի աչքերը տկար էին, բայց Ռաքէլ դէմքով ու տեսքով գեղեցիկ էր: 18Եւ Յակոբ սիրեց Ռաքէլը, ու ըսաւ, Քու պզտիկ աղջկանդ Ռաքէլի համար եօթը տարի քեզի կը ծառայեմ: 19Եւ Լաբան ըսաւ, Անիկա քեզի տալը ուրիշ մարդու մը տալէն աղեկ է. բնակէ ինծի հետ: 20Եւ Յակոբ Ռաքէլի համար եօթը տարի ծառայեց. ու զանիկա սիրելուն պատճառաւ իրեն քանի մը օրի չափ երեւցաւ: 21Եւ Յակոբ ըսաւ Լաբանի, Իմ կինս տուր. քանզի օրերս լեցուած են, որպէս զի ես անոր մտնեմ: 22Եւ Լաբան այն տեղին բոլոր մարդիկը ժողվեց ու խնճոյք ըրաւ: 23Ու եղաւ որ իրիկունը իր Լիա աղջիկը առաւ և անոր բերաւ. ու անիկա անոր մտաւ: 24Եւ Լաբան իր աղախինը Զեղփան իր աղջկան Լիայի աղախին տուաւ: 25Ու երբ առտու եղաւ, ահա անիկա Լիա էր. ու Յակոբ Լաբանի ըսաւ, Ի՞նչ է այս քու ինծի ըրածդ. ես քեզի Ռաքէլի համար չծառայեցի՞. ուստի ինչո՞ւ զիս խաբեցիր: 26Եւ Լաբան ըսաւ, Մեր երկրին մէջ այսպիսի բան չըլլար, պզտիկը մեծէն առաջ տալ: 27Լմնցուր ասոր հարսանիքին շաբաթը, և ինծի եօթը տարի ալ ծառայելուդ համար՝ զայն ալ քեզի տամ: 28Եւ Յակոբ այնպէս ըրաւ, ու Լիայի շաբաթը լմնցուց. և Լաբան իր Ռաքէլ աղջիկը անոր կին ըլլալու տուաւ: 29Ու Լաբան իր Բաղղա աղախինը իր աղջկան Ռաքէլի աղախին տուաւ: 30Եւ Յակոբ Ռաքէլի ալ մտաւ, ու Ռաքէլը Լիայէ աւելի սիրեց. և Լաբանի եօթը տարի ալ ծառայեց:

Յակոբին զաւակներ կը ծնանին

31Եւ Տէրը երբ Լիայի ատելի ըլլալը տեսաւ, անոր արգանդը բացաւ. բայց Ռաքէլ ամուլ էր: 32Եւ Լիա յղացաւ ու որդի մը ծնաւ, և անոր անունը Ռուբէն դրաւ. քանզի ըսաւ, Տէրը իմ տառապանքիս նայելուն համար, ասկէ ետև այրս զիս պիտի սիրէ: 33Եւ նորէն յղացաւ ու որդի մը ծնաւ, ու ըսաւ, Որովհետև Տէրը իմ ատելի ըլլալս լսեց, անոր համար ինծի այս որդին ալ տուաւ. ու անոր անունը Շմաւոն դրաւ: 34Եւ դարձեալ յղացաւ ու որդի մը ծնաւ, ու ըսաւ, Հիմա այս անգամ այրս ինծի հետ պիտի միաւորի, քանզի երեք որդի ծնայ իրեն. անոր համար անոր անունը Ղեւի դրաւ: 35Եւ մէյմըն ալ յղացաւ ու որդի մը ծնաւ, և ըսաւ, Այս անգամ պիտի գոհանամ Տէրոջմէն. անոր համար անոր անունը Յուդա դրաւ. ու դադարեցաւ ծնանելէ: