1Եւ երբ Ռաքէլ տեսաւ որ ինք Յակոբի զաւակներ չծնաւ, Ռաքէլ իր քրոջ նախանձեցաւ, ու Յակոբի ըսաւ, Ինծի զաւակներ տուր, եթէ ոչ՝ կը մեռնիմ: 2Եւ Յակոբի բարկութիւնը բորբոքեցաւ Ռաքէլի դէմ, ու ըսաւ, Միթէ ես Աստուծոյ տե՞ղ եմ, որ արգանդի պտուղը քեզմէ արգիլեց: 3Եւ անիկա ըսաւ, Ահա իմ աղախինս Բաղղա, անոր մտիր. ու անիկա իմ ծունկերուս վրայ ծնանի, և ես ալ անկէ որդիներ ստանամ: 4Ու իր Բաղղա աղախինը անոր կին ըլլալու տուաւ, և Յակոբ անոր մտաւ: 5Ու Բաղղա յղացաւ ու Յակոբի որդի մը ծնաւ: 6Եւ Ռաքէլ ըսաւ, Աստուած ինծի դատաստան ըրաւ, ու իմ ձայնս ալ լսեց և ինծի որդի մը տուաւ. անոր համար անոր անունը Դան դրաւ: 7Եւ Ռաքէլի աղախինը Բաղղա դարձեալ յղացաւ ու Յակոբի երկրորդ որդի մը ծնաւ: 8Եւ Ռաքէլ ըսաւ, Իմ քրոջս հետ մեծ ըմբշամարտութիւնով մարտնչեցայ և յաղթեցի. ու անոր անունը Նեփթաղիմ դրաւ: 9Երբ Լիա տեսաւ որ ինք ծնանելէ դադարեցաւ, իր աղախինը Զեղփան առաւ ու Յակոբի կին ըլլալու տուաւ զանիկա: 10Եւ Լիայի աղախինը Զեղփա Յակոբի որդի մը ծնաւ: 11Եւ Լիա ըսաւ, Բաղդս յաջողեցաւ. ու անոր անունը Գադ դրաւ: 12Եւ Լիայի աղախինը Զեղփա երկրորդ որդի մը ծնաւ Յակոբի: 13Եւ Լիա ըսաւ, Երանելի եմ ես. քանզի աղջիկները ինծի երանի՜ պիտի ըսեն. ու անոր անունը Ասեր դրաւ: 14Եւ Ռուբէն գնաց ցորենի հունձքի օրերը ու արտին մէջ մանրագորներ գտաւ, ու իր մօրը Լիայի բերաւ. ու Ռաքէլ ըսաւ Լիայի, Կ՚աղաչեմ, տուր ինծի որդւոյդ մանրագորներէն: 15Եւ անիկա ըսաւ անոր, Իմ այրս առնելդ քի՞չ եկաւ որ իմ որդւոյս մանրագորներն ալ պիտի առնես. և Ռաքէլ ըսաւ, Ուստի քու որդւոյդ մանրագորներուն համար այս գիշեր քեզի հետ պառկի: 16Եւ իրիկունը երբ Յակոբ դաշտէն կու գար, Լիա զանիկա դիմաւորելու ելաւ, ու ըսաւ, Ինծի պիտի մտնես. քանզի իրաւցընէ վարձքով առի քեզ իմ որդւոյս մանրագորներովը. և այն գիշերը անոր հետ պառկեցաւ: 17Եւ Աստուած լսեց Լիայի. ու յղացաւ ու Յակոբի հինգերորդ որդի ծնաւ: 18Եւ Լիա ըսաւ, Աստուած ինծի վարձք տուաւ, որովհետև աղախինս իմ էրկանս տուի. և անոր անունը Իսաքար դրաւ: 19Եւ Լիա նորէն յղացաւ ու Յակոբի վեցերորդ որդի ծնաւ: 20Եւ Լիա ըսաւ, Աստուած ինծի բարի պարգև մը պարգեւեց. այս անգամ այրս ինծի հետ պիտի բնակի, որովհետև իրեն վեց որդի ծնայ, ու անոր անունը Զաբուղոն դրաւ: 21Եւ անկէ ետև աղջիկ մը ծնաւ, ու անոր անունը Դինա դրաւ: 22Եւ Աստուած յիշեց Ռաքէլը, ու Աստուած լսեց անոր, և անոր արգանդը բացաւ. 23Ու յղացաւ ու որդի մը ծնաւ. և ըսաւ, Աստուած իմ նախատինքս վերցուց. 24Եւ անոր անունը Յովսէփ դրաւ, ու ըսաւ, Տէրը ինծի ուրիշ որդի մըն ալ պիտի աւելցնէ:

Յակոբ Լաբանին հետ կը սակարկէ

25Ու եղաւ որ երբ Ռաքէլ Յովսէփը ծնաւ, Յակոբ ըսաւ Լաբանի, Թող տուր զիս որ իմ տեղս ու իմ երկիրս երթամ. 26Իմ կիներս ու տղաքներս, որոնց համար քեզի ծառայեցի, տուր ինծի որ երթամ. քանզի քեզի ըրած ծառայութիւնս դուն գիտես: 27Եւ Լաբան ըսաւ անոր, Եթէ քու առջեւդ շնորհք գտայ, կ’աղաչեմ քեզի, կեցիր. քանզի փորձով գիտցայ* որ Տէրը քեզի համար զիս օրհնեց: 28Եւ ըսաւ, Քու վարձքդ ինծի իմացուր, ու պիտի վճարեմ: 29Եւ անիկա ըսաւ անոր, Դուն գիտես որ ես ի՛նչպէս ծառայեցի քեզի, ու քու անասուններդ ի՛նչպէս էին իմ քովս. 30Վասն զի իմ գալէս առաջ քիչ էր քու ունեցածդ և խիստ շատցաւ, ու Տէրը քեզ օրհնեց իմ գալովս. և հիմա ես ալ իմ տանս համար ե՞րբ պիտի աշխատիմ: 31Ու անիկա ըսաւ, Քեզի Ի՞նչ տամ: Եւ Յակոբ ըսաւ, Ինծի բան մը մի տար. եթէ այս բանը ինծի ընես, նորէն քու հօտերդ կ՚արածեմ ու կը պահեմ. 32Այսօր քու բոլոր հօտերուդ մէջէն անցնիմ, անկէ ամէն պիսակ ու խայտախարիւ ոչխարը, և ամէն սև ոչխարը ու խայտախարիւ և պիսակ այծերը զատեմ, ու իմ վարձքս անոնք ըլլան: 33Եւ ասկէ ետև* իմ արդարութիւնս քու առջեւդ պիտի յայտնուի, երբ իմ վարձքիս հոգ տանիս. իմ քովս գտնուած ամէն պիսակ ու խայտախարիւ չեղած այծ ու սև չեղած ոչխար գողցուած սեպուի: 34Եւ Լաբան ըսաւ, Թող քու ըսածիդ պէս ըլլայ: 35Ու այն օրը զատեց բոլորախայտ ու խայտախարիւ նոխազները, և բոլոր պիսակ ու խայտախարիւ էգ այծերը, և ամէն ճերմակ ունեցողը, ու բոլոր սև ոչխարները, և իր որդիներուն ձեռքը տուաւ. 36Եւ իր ու Յակոբի մէջտեղ երեք օրուան ճամբայի միջոց դրաւ. և Յակոբ Լաբանի մնացած հօտերը կ’արածէր: 37Ու Յակոբ իրեն դալար կաղամախի և նուշի ու սօսիի գաւազաններ առաւ, և անոնց կեղեւները տեղ տեղ հանեց, այնպէս որ գաւազաններուն մէջ եղած ճերմակը կ’երեւնար: 38Եւ իր կեղեւած գաւազանները ջուր խմցնելու աւազաններուն մէջ դրաւ, որպէս զի երբ հօտերը ջուր խմելու գան, այն գաւազանները ոչխարներուն առջև ըլլան, և անոնք՝ խմելու եկած ատեննին տաքնան: 39Ու ոչխարները գաւազաններուն առջև տաքնալով՝ բոլորախայտ, պիսակ և խայտախարիւ գառներ կը ծնանէին: 40Եւ Յակոբ կը զատէր գառները, ու հօտերուն երեսը Լաբանի հօտերուն մէջ եղած բոլորախայտ ու ամէն սև ոչխարներուն կը դարձնէր. և իր հօտերը զատ դրաւ, ու զանոնք Լաբանի հօտերուն քով չդրաւ: 41Եւ երբ զօրաւոր ոչխարները կը տաքնային, Յակոբ այն գաւազանները ոչխարներուն աչքին առջև՝ աւազաններուն մէջ կը դնէր, որպէս զի գաւազաններուն առջև տաքնան: 42Բայց տկար ոչխարներուն չէր դներ. այսպէս տկարները Լաբանին՝ ու զօրաւորները Յակոբին կ’ըլլային: 43Եւ մարդը խիստ հարստացաւ, ու շատ հօտեր, և աղախիններ ու ծառաներ, և ուղտեր ու էշեր ունեցաւ: