Յակոբ կը պատրաստուի Եսաւին հանդիպելու

1Եւ Յակոբ իր ճամբան գնաց, ու Աստուծոյ հրեշտակները անոր պատահեցան: 2Եւ Յակոբ երբ տեսաւ զանոնք, ըսաւ, Այս Աստուծոյ բանակն է, և այն տեղին անունը Մանայիմ դրաւ: 3Եւ Յակոբ իր առջեւէն պատգամաւորներ ղրկեց իր եղբօրը Եսաւի դէպ ի Սէիր երկիրը, Եդովմի գաւառը. 4Եւ պատուիրեց անոնց՝ ըսելով, Իմ տէրոջս Եսաւի այսպէս ըսէք, Քու ծառադ Յակոբ այսպէս կ՚ըսէ, Լաբանի քով պանդխտութիւն ըրի, ու մինչև հիմա ուշացայ. 5Եւ ունիմ արջառներ ու էշեր, հօտեր ու ծառաներ և աղախիններ. և ղրկեցի իմ տէրոջս իմացնելու, որպէս զի քու առջևդ շնորհք գտնեմ: 6Եւ պատգամաւորները դարձան Յակոբի ու ըսին, Քու եղբօրդ Եսաւի գացինք, ու անիկա ալ չորս հարիւր մարդով քեզ դիմաւորելու կու գայ: 7Եւ Յակոբ խիստ վախցաւ ու խռովեցաւ. և իրեն հետ եղած ժողովուրդը ու հօտերը և արջառները և ուղտերը երկու խումբի բաժնեց, 8Ու ըսաւ, Եթէ Եսաւ մէկ խումբին հասնի, ու զայն զարնելու ըլլայ, միւս խումբը կ’ազատի: 9Եւ Յակոբ ըսաւ, Ով իմ հօրս Աբրահամի Աստուածը, ու իմ հօրս Իսահակի Աստուածը, ով Տէր, որ ըսիր ինծի, Քո՛ւ երկիրդ ու քու հայրենիքդ դարձիր, ու քեզի բարիք ընեմ. 10Արժանի չեմ այն ամէն ողորմութիւններուն և ամէն հաւատարմութեանը, զոր դուն քու ծառայիդ ցուցուցիր. քանզի իմ գաւազանովս անցայ այս Յորդանանէն, և հիմա երկու խումբի տէր եղայ: 11Կ’աղաչեմ քեզի, ազատէ զիս իմ եղբօրս Եսաւի ձեռքէն. որովհետև ես անկէ կը վախնամ, որ չըլլայ թէ գայ ու զարնէ զիս, ու մայրը տղաքներովը: 12Եւ դուն ըսիր թէ Անշուշտ քեզի բարիք պիտի ընեմ, ու քու սերունդդ ծովի աւազին չափ պիտի ընեմ, որ շատութենէն չհամրուիր: 13Եւ այն գիշերը հոն կեցաւ. ու իր ձեռքը գտնուածէն իր եղբօրը Եսաւի համար ընծաներ պատրաստեց: 14Երկու հարիւր այծ և քսան նոխազ, երկու հարիւր էգ ոչխար և քսան խոյ, 15Երեսուն ծիծ տուող ուղտ իրենց ձագերովը, քառասուն կով ու տասը ցուլ, քսան էգ էշ և տասը աւանակ: 16Եւ ամեն մէկ հօտը զատ զատ իր ծառաներուն ձեռքը յանձնեց, ու ըսաւ իր ծառաներուն, Առջեւս անցէք, ու հօտերը իրարմէ քիչ մը հեռու թողուցէք: 17Եւ առջեւէն գացողին պատուիրեց՝ ըսելով, Երբ իմ եղբայրս Եսաւ քեզի պատահի ու քեզի հարցնէ, ըսելով՝ թէ Դուն որո՞ւն ես և ո՞ւր կ՚երթաս, և այս առջեւդ եղածները որո՞ւն են. 18Այն ատեն ըսէ որ Քու ծառայիդ Յակոբին է. իմ տէրոջս Եսաւի ղրկած ընծան է, և ահա ինքն ալ ետևնիս է: 19Եւ այսպէս երկրորդին ու երրորդին և հօտերուն ետեւէն բոլոր գացողներուն պատուիրեց՝ ըսելով, Այս խօսքին պէս զրուցեցէք Եսաւի երբ զինք գտնէք. 20Եւ ահա քու ծառադ Յակոբ ալ ետևնիս է, ըսէք. քանզի ըսաւ, Առջեւէս գացող ընծաներով անոր երեսը կը կակուղցնեմ, և անկէ ետքը անոր երեսը կը տեսնեմ. թերեւս զիս ընդունի: 21Այսպէս ընծաները անոր առջևէն գացին, և ինք այն գիշերը հոն մնաց բանակին մէջ: 22Եւ այն գիշերը ելաւ, ու իր երկու կիները և իր երկու աղախինները ու իր տասնմէկ որդիները առաւ, և Յակոբի անցքէն անցաւ: 23Եւ առաւ զանոնք ու վտակէն անցուց, և իր բոլոր ունեցածը անցուց:

Յակոբ Փանուէլի մէջ կը գօտէմարտի

24Եւ Յակոբ մինակ մնաց, ու մարդ մը կը գօտէմարտէր անոր հետ մինչև արշալոյս 25Եւ երբ տեսաւ որ իր ոյժը անոր չհասաւ, անոր զստին ամոլաջիլին դպաւ, և անոր հետ գօտէմարտած ատենը Յակոբի զստին ամոլաջիլը խախտեցաւ: 26Եւ անիկա ըսաւ, Թող տուր զիս, քանզի արշալոյսը երևցաւ. և Յակոբ ըսաւ, Չեմ թողուր քեզ մինչև զիս չօրհնես: 27Եւ անիկա ըսաւ անոր, Ի՞նչ է անունդ. ան ալ ըսաւ, Յակոբ է: 28Եւ անիկա ըսաւ, Ալ մէյ մըն ալ քու անունդ Յակոբ չըսուի, հապա Իսրայէլ . վասն զի Աստուծոյ հետ ու մարդոց հետ մարտնչեցար, և յաղթեցիր: 29Եւ Յակոբ հարցուց ու ըսաւ, Շնորհք ըրէ, անունդ ըսէ ինծի : Եւ անիկա ըսաւ, Ինչո՞ւ իմ անունս կը հարցնես. և հոն օրհնեց զանիկա: 30Եւ Յակոբ այն տեղին անունը Փանուէլ դրաւ. քանզի ըսաւ, Դէմ առ դէմ տեսայ զԱստուած, ու իմ անձս ողջ մնաց: 31Եւ Փանուէլէ անցածին պէս արեւը անոր վրայ ծագեցաւ. ու իր զստին վրայ կը կաղար: 32Անոր համար Իսրայէլի որդիները զստին վրայի թմրած ջիղը* չեն ուտեր մինչև այսօր. որովհետև Յակոբի զստին թմրած ջիղին* դպաւ: