Կայէն և Հաբէլ

1Եւ Ադամ գիտցաւ իր Եւա կինը, ու ան յղացաւ, ու Կայէնը ծնաւ, և ըսաւ, Մարդ ստացայ Տէրոջմէն: 2Եւ դարձեալ անոր Հաբէլ եղբայրը ծնաւ. և Հաբէլ ոչխարներու հովիւ եղաւ, բայց Կայէն երկիրը կը գործէր: 3Ու եղաւ որ ժամանակէ մը ետքը Կայէն երկրի պտուղէն Տէրոջը ընծայ բերաւ: 4Եւ Հաբէլ ինք ալ իր ոչխարներուն առջինեկներէն ու անոնց պարարտներէն բերաւ. և Տէրը Հաբէլի ու անոր ընծային նայեցաւ, 5Բայց Կայէնի ու անոր ընծային չնայեցաւ. ուստի Կայէն խիստ բարկացաւ ու երեսը կախեց: 6Եւ Տէրը Կայէնի ըսաւ, Ինչո՞ւ բարկացար, ու ինչո՞ւ երեսդ կախեցիր. 7Եթէ աղէկ ընես, ընդունելի չը՞լլար. և եթէ աղէկ չընես, մեղքը դրանը քով պառկած է. և անիկա քեզի պիտի հնազանդի, ու դուն անոր պիտի իշխես: 8Եւ Կայէն իր Հաբէլ եղբօրը հետ խօսեցաւ. ու եղաւ որ երբ անոնք դաշտն էին, Կայէն իր Հաբէլ եղբօրը վրայ ելաւ ու սպաննեց զանիկա: 9Եւ Տէրը Կայէնի ըսաւ, Ո՞ւր է քու եղբայրդ Հաբէլ: Եւ անիկա ըսաւ, Չեմ գիտեր. միթէ ես իմ եղբօրս պահապա՞նն եմ: 10Եւ Տէրը ըսաւ, Ի՞նչ ըրիր. քու եղբօրդ արիւնին ձայնը գետնէն ինծի կը բողոքէ: 11Եւ հիմա դուն անիծեալ ես երկրէ, որ իր բերանը բացաւ եղբօրդ արիւնը քու ձեռքէդ ընդունելու: 12Երբ երկիրը գործես, այսուհետև իր արդիւնքը չտայ քեզի. երկրի մէջ աստանդական ու թափառական ըլլաս: 13Եւ Կայէն ըսաւ Տէրոջը, Իմ մեղքս թողութիւն գտնելու չափէն* աւելի մեծ է: 14Ահա զիս այսօր երկրի երեսէն վռնտեցիր, ու ես քու երեսէդ պիտի պահուիմ, ու երկրի մէջ աստանդական ու թափառական պիտի ըլլամ. և պիտի ըլլայ որ ով որ զիս գտնէ, զիս պիտի մեռցնէ: 15Եւ Տէրը ըսաւ անոր, Ուրեմն ով որ Կայէնը սպաննէ, անկէ եօթնպատիկ վրէժ առնուի: Եւ Տէրը նշան մը դրաւ Կայէնի, որպէս զի զանիկա գտնող մէկը չմեռցնէ զանիկա:

Կայէնին սերունդը

16Եւ Կայէն Տէրոջը առջեւէն ելաւ, ու Եդեմի արևելեան կողմը, Նայիդ երկիրը, բնակեցաւ: 17Եւ Կայէն իր կինը գիտցաւ, ու անիկա յղացաւ ու Ենովքը ծնաւ. և քաղաք մը կը շինէր այն ատեն , ու քաղաքին անունը իր որդւոյն անուանը պէս Ենովք դրաւ: 18Եւ Ենովք ծնաւ Գայիրադը, և Գայիրադ ծնաւ Մայիէլը, ու Մայիէլ ծնաւ Մաթուսայէլը, և Մաթուսայէլ ծնաւ Ղամէքը: 19Եւ Ղամէք իրեն երկու կին առաւ. մէկուն անունը Ադդա, ու միւսին անունը Սելլա էր: 20Եւ Ադդա ծնաւ Յոբէլը, որ վրանաբնակներուն ու հովիւներուն հայրն էր: 21Ու անոր եղբօրը անունը Յոբալ էր, որ բոլոր քնարահարներուն ու սրնգահարներուն հայրն էր: 22Եւ Սելլա ալ ծնաւ Թոբէլկայէնը, որ պղնձէ ու երկաթէ ամէն գործիք կը շինէր. և Թոբէլկայէնի քոյրը Նաամա էր: 23Եւ Ղամէք իր կիներուն, Ադդայի ու Սելլայի, ըսաւ, Ձայնս լսեցէք, ով Ղամէքի կիները, ականջ դրէք իմ խօսքիս. վասն զի ես մարդ մը սպաննեցի ինծի վէրք, ու երիտասարդ մը՝ ինծի հարուածք ըլլալով: 24Եթէ Կայէնի համար եօթնապատիկ վրէժ առնուի, Ղամէքի համար ալ եօթանասունըեօթն անգամ:

Սէթ և Ենովս

25Եւ Ադամ դարձեալ իր կինը գիտցաւ, ու անիկա որդի մը ծնաւ, և անոր անունը Սէթ դրաւ. քանզի ըսաւ , Աստուած ինծի Կայէնի մեռցուցած Հաբէլին տեղ ուրիշ սերունդ մը տուաւ: 26Եւ Սէթ ալ որդի մը ծնաւ, ու անոր անունը Ենովս դրաւ, այն ատեն սկսուեցաւ Տէրոջը անունը կանչել: