Յովսէփին եղբայրները Եգիպտոս կ’երթան

1Եւ երբ Յակոբ իմացաւ Եգիպտոսի մէջ պաշար ըլլալը, Յակոբ ըսաւ իր որդիներուն, Ինչո՞ւ իրարու կը նայիք: 2Եւ ըսաւ, Ահա լսեցի որ Եգիպտոսի մէջ պաշար կայ. հոն իջէք ու անկէ մեզի համար ծախու առէք, որպէս զի ողջ մնանք ու չմեռնինք: 3Եւ Յովսէփի տասը եղբայրները իջան՝ Եգիպտոսէ ցորեն ծախու առնելու: 4Բայց Յակոբ Յովսէփի եղբայրը Բենիամինը անոր եղբայրներուն հետ չղրկեց. քանզի ըսաւ, Չըլլայ որ փորձանք մը պատահի անոր: 5Եւ Իսրայէլի որդիները հոն գացողներուն հետ պաշար ծախու առնելու եկան. քանզի Քանանու երկրին մէջ սով կար: 6Եւ Յովսէփ այն երկրին իշխանն էր. և ինք երկրին բոլոր ժողովուրդին պաշար կը ծախէր. ու Յովսէփի եղբայրները եկան, ու իրենց երեսները մինչև գետինը խոնարհութիւն ըրին անոր: 7Եւ Յովսէփ իր եղբայրները տեսածին պէս ճանչցաւ զանոնք, բայց ինքզինք անոնց չճանչցուց, ու անոնց հետ խստութեամբ խօսեցաւ, և անոնց ըսաւ, Ուրկէ՞ եկաք. և անոնք ըսին, Քանանու երկրէն կերակուր ծախու առնելու եկանք: 8Եւ Յովսէփ իր եղբայրները ճանչցաւ, բայց անոնք զինք չճանչցան: 9Եւ Յովսէփ անոնց վրայով իր տեսած երազները միտքը բերաւ, ու ըսաւ անոնց, Դուք լրտեսներ էք. երկրին տկարութիւնը տեսնելու եկած էք: 10Եւ ըսին անոր, Ոչ, տէր իմ, հապա քու ծառաներդ կերակուր ծախու առնելու եկանք: 11Մենք ամէնս մէկ մարդու որդիներ ենք, մենք շիտակ մարդիկ ենք. ծառաներդ լրտեսներ չեն: 12Եւ անիկա ըսաւ անոնց, Ոչ, հապա երկրին տկարութիւնը տեսնելու եկած էք: 13Եւ անոնք ըսին, Մենք քու ծառաներդ Քանանու երկրին մէջ մէկ մարդու որդիներն ըլլալով՝ տասուերկու եղբայրներ ենք. և ահա ամէնէն պզտիկը այսօր մեր հօրը քով է, ու միւսը չկայ: 14Եւ Յովսէփ ըսաւ անոնց, Այս է զոր ձեզի զրուցեցի՝ ըսելով, թէ դուք լրտեսներ էք. 15Ասով պիտի փորձուիք. Փարաւոնի կենացը համար՝ դուք ասկէ պիտի չելլէք, եթէ ձեր պզտիկ եղբայրը հոս չգայ: 16Ձեզմէ մէկը ձեր եղբայրը բերելու ղրկեցէք, ու դուք բանտը դրուիք, որպէս զի ձեր խօսքերը փորձուին, թէ արդեօք ձեր մէջ ճշմարտութիւն կա՞յ. և եթէ ոչ, Փարաւոնի կենացը համար՝ դուք լրտեսներ էք: 17Եւ երեք օր բանտը դրաւ զանոնք: 18Եւ երրորդ օրը Յովսէփ ըսաւ անոնց, Այսպէս ըրէք որպէս զի ողջ մնաք. վասն զի ես Աստուծմէ կը վախնամ: 19Եթէ դուք շիտակ մարդիկ էք, ձեր եղբայրներէն մէկը ձեր բանտարկուած տանը մէջ արգիլուի. և դուք գացէք, ձեր տանը անօթութեանը համար պաշար տարէք. 20Ու ձեր պզտիկ եղբայրը ինծի բերէք, որպէս զի ձեր խօսքերը շիտակ ելլեն, ու չմեռնիք: Եւ այնպէս ըրին: 21Ու իրարու ըսին, Իրաւցընէ մեր եղբօրը վրայով յանցաւոր ենք. վասն զի մենք տեսանք անոր հոգիին նեղութիւնը՝ երբ ինք մեզի աղաչեց, ու մտիկ չըրինք. անոր համար այս նեղութիւնը մեր վրայ եկաւ: 22Եւ Ռուբէն պատասխան տուաւ անոնց՝ ըսելով, Ես ձեզի չզրուցեցի՞, ըսելով թէ Տղուն դէմ մեղք մի գործէք. և դուք մտիկ չըրիք. և ահա հիմա անոր արիւնը մեզմէ կը պահանջուի: 23Եւ անոնք չէին գիտեր որ Յովսէփ կը հասկնար. վասն զի թարգմանով կը խօսէր իրենց հետ: 24Եւ անոնցմէ զատուեցաւ ու լացաւ. և նորէն անոնց դարձաւ, ու խօսեցաւ անոնց հետ. և անոնցմէ Շմաւոնը առաւ, ու անոնց աչքին առջև կապեց զանիկա: 25Ետքը Յովսէփ հրաման ըրաւ որ անոնց ամանները ցորենով լեցնեն, ու ամէն մէկուն ստակը իր քուրձին մէջ դնեն, և անոնց ճամբու պաշար տան: Ու այսպէս ըրաւ անոնց: 26Եւ անոնք իրենց էշերուն վրայ բեռցուցին ցորեննին, ու անկէ գացին: 27Եւ անոնցմէ մէկը իջեւանին մէջ իր իշուն կեր տալու համար իր քուրձը բացածին պէս՝ իր ստակը տեսաւ, որ ահա իր քուրձին բերանն էր: 28Ու իր եղբայրներուն ըսաւ, Իմ ստակս ետ տրուեցաւ, և ահա հոս իմ քուրձիս մէջ է. ու անոնց սիրտը խռովեցաւ, ու վախնալով իրարու ըսին, Ի՞նչ է այս զոր Աստուած մեզի ըրաւ:

Յովսէփին եղբայրները Քանան կը դառնան

29Ու եկան Քանանու երկիրը իրենց հօրը Յակոբի, և բոլոր իրենց գլուխը եկածները պատմեցին անոր՝ ըսելով, 30Այն երկրին տէրը եղող մարդը մեզի խստութեամբ խօսեցաւ, ու մեզ երկիրը լրտեսողներու տեղ դրաւ: 31Եւ ըսինք անոր, Մենք շիտակ մարդիկ ենք, լրտեսներ չենք. 32Մենք, մեր հօրը որդիքը, տասուերկու եղբայրներ ենք. մէկը չկայ, և ամէնէն պզտիկը Քանանու երկրին մէջ մեր հօրը քով է այսօր: 33Եւ այն երկրին տէրը եղող մարդը ըսաւ մեզի, Ձեր շիտակ մարդիկ ըլլալը ասկէ գիտնամ. ձեր եղբայրներէն մէկը իմ քովս ձգեցէք, և ձեր ընտանիքին անօթութեանը համար պաշար առէք ու գացէք. 34Եւ ձեր պզտիկ եղբայրը ինծի բերէք, որպէս զի գիտնամ թէ դուք լրտեսներ չէք, հապա շիտակ մարդիկ էք. այսպէս ձեր եղբայրը ձեզի կու տամ, ու այս երկրին մէջ առուտուր ըրէք: 35Ու եղաւ որ իրենց քուրձերը պարպած ատեննին, ահա ամէն մէկուն ստակին ծրարը իր քուրձին մէջ էր. և իրենք ու իրենց հայրն ալ ստակին ծրարները տեսածնուն պէս վախցան: 36Եւ անոնց հայրը Յակոբ ըսաւ անոնց, Զիս անորդի թողուցիք. Յովսէփ չկայ, Շմաւոն չկայ, Բենիամինն ալ պիտի առնէք. ասոնց ամէնը իմ գլխուս եկաւ: 37Եւ Ռուբէն խօսեցաւ իր հօրը ու ըսաւ, Եթէ ես զանիկա քեզի չբերեմ, իմ երկու որդիներս մեռցուր. զանիկա իմ ձեռքս յանձնէ, ու ես քեզի ետ կը բերեմ զանիկա. 38Բայց Յակոբ ըսաւ, Իմ որդիս ձեզի հետ չիջնէ. վասն զի անոր եղբայրը մեռած է, ու անիկա մինակ մնաց. և եթէ ձեր երթալու ճամբուն մէջ անոր փորձանք մը պատահելու ըլլայ, իմ ճերմակ մազերս տրտմութիւնով գերեզման պիտի իջեցնէք: