Բենիամին Եգիպտոս կը տարուի

1Եւ սովը սաստկացաւ երկրին մէջ: 2Ու եղաւ որ երբ Եգիպտոսէ բերած պաշարնին կերան հատցուցին, հայրերնին ըսաւ անոնց, Գացէք նորէն մեզի քիչ մը ուտելիք ծախու առէք: 3Եւ Յուդա զրուցեց անոր՝ ըսելով, Այն մարդը մեզի հաստատ վկայութեամբ խօսելով՝ ըսաւ, Եթէ ձեր եղբայրը ձեզի հետ չըլլայ, իմ երեսս պիտի չտեսնէք: 4Եթէ մեր եղբայրը մեզի հետ ղրկես, կ՚իջնենք ու քեզի ուտելիք ծախու կ՚առնենք. 5Բայց եթէ չղրկես, չենք իջներ. վասն զի այն մարդը ըսաւ մեզի, Եթէ ձեր եղբայրը ձեզի հետ չըլլայ, իմ երեսս պիտի չտեսնէք: 6Եւ Իսրայէլ ըսաւ, Ինչո՞ւ համար չարութիւն ըրիք ինծի՝ այն մարդուն իմացնելով թէ ուրիշ եղբայր ունիք: 7Եւ անոնք ըսին, Այն մարդը մեզի համար ու մեր ազգականներուն համար ճշդիւ հարցուց՝ ըսելով, Ձեր հայրը տակաւին ո՞ղջ է, ուրիշ եղբայր ունի՞ք. և մենք այս խօսքերուն համեմատ պատասխան տուինք անոր. արդեօք մենք կրնայի՞նք գիտնալ որ անիկա պիտի ըսէ թէ Ձեր եղբայրը իջեցուցէք: 8Եւ Յուդա իր հօրը Իսրայէլի ըսաւ, Տղան ինծի հետ ղրկէ, ու ելլենք երթանք, որպէս զի ողջ մնանք ու չմեռնինք, մենք ալ, դուն ալ, մեր ընտանիքներն ալ: 9Ես երաշխաւոր կ՚ըլլամ անոր համար. զանիկա իմ ձեռքէս պահանջէ. եթէ զանիկա քեզի չբերեմ, ու քու առջեւդ չկայնեցնեմ, յաւիտեան քեզի յանցաւոր ըլլամ: 10Քանզի եթէ չյապաղէինք, մինչև հիմա երկրորդ անգամ դարձած կ՚ըլլայինք: 11Եւ անոնց հայրը Իսրայէլ ըսաւ անոնց, Եթէ այդպէս է, հիմա զայս ըրէք. Ձեր ամաններուն մէջ երկրիս ամէնէն աղէկ պտուղներէն առէք, ու մարդուն ընծայ տարէք, քիչ մը բալասան և քիչ մը մեղր, համեմներ ու զմուռս, փստուղ ու նուշ. 12Եւ ձեռքերնիդ կրկնապատիկ ստակ առէք, ու ձեր քուրձերուն բերանը եղած ստակը, որ ետ բերուեցաւ, ձեռքերնիդ առած ետ տարէք. գուցէ սխալմունք եղած էր. 13Եղբայրնիդ ալ առէք, ու ելէք նորէն այն մարդուն գացէք: 14Եւ Ամենակարող Աստուած ձեզի շնորհք գտնել տայ այն մարդուն առջև, որպէս զի ձեր միւս եղբայրը ու Բենիամինը թող տայ ձեզի. և ես եթէ անզաւակ մնալու եմ, թող անզաւակ մնամ: 15Եւ մարդիկը առին այս ընծաները, ու ձեռքերնին կրկնապատիկ ստակ առին՝ նաև Բենիամինը, ու ելան Եգիպտոս իջան, և Յովսէփի առջև կայնեցան: 16Եւ երբ Յովսէփ Բենիամինը անոնց հետ տեսաւ, իր տանը վերակացուին ըսաւ, Տուն տար այս մարդիկը, ու պարարտ կենդանիներ* մորթէ և պատրաստէ. վասն զի այս մարդիկը կէսօրին ինծի հետ պիտի ճաշեն: 17Եւ այն մարդը Յովսէփի ըսածին պէս ըրաւ. ու այն մարդը Յովսէփի տունը տարաւ մարդիկը: 18Եւ մարդիկը վախցան Յովսէփի տունը տարուելնուն համար, ու ըսին, Առաջին անգամին մեր քուրձերուն մէջ դարձած ստակին համար կը տարուինք, որ մեր վրայ յարձակի, ու մեր վրայ իյնայ, մեզ ծառաներ առնէ ու մեր էշերը: 19Եւ Յովսէփի տանը վերակացուն եղող մարդուն մօտեցան, ու տանը դրանը մէջ խօսեցան անոր, 20Ու ըսին, Ոհ, տէր ասկէ առաջ կերակուր ծախու առնելու իջանք: 21Ու եղաւ որ երբ իջեւանը եկանք, ու մեր քուրձերը բացինք, ահա ամէն մէկուս ստակը իր քուրձին բերանն էր, մեր ստակը լման կշիռքովը. և զանիկա մեր ձեռքովը ետ բերինք. 22Ու ձեռքերնուս մէջ ուրիշ ստակ բերինք՝ կերակուր ծախու առնելու համար. չենք գիտեր թէ ո՛վ դրաւ մեր ստակը մեր քուրձերուն մէջ: 23Եւ անիկա ըսաւ, Խաղաղութիւն ձեզի, մի վախնաք. ձեր Աստուածը և ձեր հօրը Աստուածը ձեզի գանձ տուաւ ձեր քուրձերուն մէջ. ես առի ձեր ստակը*: Եւ Շմաւոնը դուրս հանեց անոնց: 24Ու այն մարդը Յովսէփի տունը տարաւ մարդիկը, և ջուր տուաւ անոնց, ու իրենց ոտքերը լուացին, ու անոնց էշերուն կեր տուաւ: 25Եւ անոնք ընծաները պատրաստեցին՝ մինչև Յովսէփի կէսօրուան գալը. քանզի իմացան որ իրենք հոն հաց պիտի ուտեն: 26Եւ երբ Յովսէփ տուն եկաւ, իրենց ձեռքը եղած ընծաները անոր մատուցին տանը մէջ, ու մինչև գետինը ծռելով անոր խոնարհութիւն ըրին: 27Եւ անոնց ողջութիւնը հարցուց՝ ըսելով, Այն ձեր ծեր հայրը, որուն վրայով խօսեցաք ինծի , աղէ՞կ է. տակաւին ո՞ղջ է: 28Եւ ըսին, Քու ծառադ մեր հայրը աղէկ է, տակաւին ողջ է. և ծռեցան ու խոնարհութիւն ըրին: 29Եւ իր աչքերը վերցուց, ու իր մօրը որդին, իր եղբայրը Բենիամինը, տեսաւ, և ըսաւ, Ա՞ս է ձեր պզտիկ եղբայրը, որուն վրայով խօսեցաք ինծի. ու ըսաւ Բենիամինի , Աստուած ողորմի քեզի, որդեակ իմ: 30Եւ Յովսէփ շուտով ելաւ. քանզի իր աղիքը գալարեցան իր եղբօրը վրայ, և լալու տեղ կը փնտռէր. ու ներքին սենեակը մտաւ ու հոն լացաւ: 31Եւ լուաց իր երեսը ու դուրս ելաւ. և զսպեց ինքզինք, ու ըսաւ, Հաց բերէք: 32Եւ իրեն զատ, ու անոնց զատ, և իրեն հետ ուտող Եգիպտացիներուն զատ դրին. քանզի Եգիպտացիները Եբրայեցւոց հետ հաց չէին կրնար ուտել, վասն զի Եգիպտացիներուն զզուելի էր: 33Եւ նստան անոր առջև, անդրանիկը իր անդրանկութեանը պէս, և պզտիկը իր պզտիկութեանը պէս. և մարդիկը իրարու նայելով կը զարմանային: 34Եւ անիկա իր առջեւէն բաժիններ ղրկեց անոնց. բայց Բենիամինի բաժինը միւսներուն բաժինին հինգ անգամն էր. և խմեցին ու անոր հետ մէկտեղ զուարթացան: