1Եւ Յովսէփ եկաւ ու պատմեց Փարաւոնի ու ըսաւ, Իմ հայրս ու եղբայրներս, և անոնց հօտերն ու արջառները, և անոնց բոլոր ունեցածը եկան Քանանու երկրէն, և ահա Գեսեմի երկիրն են: 2Եւ իր եղբայրներուն մէջէն հինգ մարդ առաւ, ու զանոնք Փարաւոնի առջև ներկայացուց: 3Եւ Փարաւոն ըսաւ անոր եղբայրներուն, Ի՞նչ է ձեր արհեստը. և անոնք Փարաւոնի ըսին, Քու ծառաներդ հովիւներ ենք, մենք ալ, մեր հայրերն ալ: 4Նաև ըսին Փարաւոնի, Այս երկրին մէջ պանդխտանալու եկանք. վասն զի Քանանու երկրին մէջ սովին սաստկանալուն համար, քու ծառաներուդ հօտերուն արծելիք չկայ. ուստի հիմա շնորհք ըրէ, ծառաներդ Գեսեմի երկրին մէջ բնակինք: 5Եւ Փարաւոն խօսեցաւ Յովսէփի՝ ըսելով, Քու հայրդ ու եղբայրներդ քեզի եկան. 6Եգիպտոսի երկիրը առջեւդ է. քու հայրդ ու եղբայրներդ երկրին ամէնէն աղէկ տեղը բնակեցուր. Գեսեմի երկրին մէջ թող բնակին. և եթէ անոնց մէջ ճարպիկ մարդիկ ըլլալը գիտես, զանոնք իմ հօտերուս վրայ վերակացու ըրէ: 7Եւ Յովսէփ իր հայրը Յակոբը բերաւ, ու Փարաւոնի առջև հանեց. և Յակոբ օրհնեց Փարաւոնը: 8Եւ Փարաւոն ըսաւ Յակոբի, Քու կեանքիդ տարիներուն օրերը ո՞րչափ են: 9Եւ Յակոբ ըսաւ Փարաւոնի, Իմ պանդխտութեանս տարիներուն օրերը հարիւր երեսուն տարի են. իմ կեանքիս տարիներուն օրերը քիչ ու ցաւով եղան, ու իմ հայրերուս պանդխտութեան օրերուն մէջ եղած՝ իրենց կեանքին տարիներուն օրերուն չհասան: 10Եւ Յակոբ օրհնեց Փարաւոնը, ու դուրս ելաւ Փարաւոնի առջեւէն: 11Եւ Յովսէփ Եգիպտոսի երկրին ամէնէն աղէկ կողմը, Ռամսէսի երկրին մէջ, բնակեցուց իր հայրն ու եղբայրները, և անոնց կալուածք տուաւ, ինչպէս Փարաւոն հրամայեր էր: 12Եւ Յովսէփ իր հայրն ու եղբայրները և իր հօրը բոլոր տունը անոնց ընտանիքներուն համեմատ հացով կը սնուցանէր: 13Եւ բոլոր երկրին մէջ հաց չկար, վասն զի սովը խիստ սաստկացաւ. ու Եգիպտոսի երկիրը և Քանանու երկիրը սովին պատճառաւ նուաղեցաւ: 14Եւ Յովսէփ պաշար ծախու առնողներէն՝ Եգիպտոսի երկրին մէջ ու Քանանու երկրին մէջ գտնուած բոլոր ստակը ժողվեց. և Յովսէփ Փարաւոնի տունը տարաւ ստակը: 15Եւ երբ Եգիպտոսի երկրին ու Քանանու երկրին մէջ ստակը հատաւ, բոլոր Եգիպտացիները եկան Յովսէփի ու ըսին, Մեզի հաց տուր. քանզի ստակ չըլլալուն համար ինչո՞ւ մեռնինք քու առջեւդ: 16Եւ Յովսէփ ըսաւ, Ձեր անասունները բերէք, և եթէ ստակ չկայ, ձեր անասուններուն փոխարէն տամ ձեզի: 17Եւ անոնք իրենց անասունները Յովսէփի բերին, և Յովսէփ հաց տուաւ անոնց՝ ձիերուն փոխարէն, ու ոչխարներուն փոխարէն, և արջառներուն փոխարէն, ու էշերուն փոխարէն. և այն տարին զանոնք հացով կերակրեց իրենց բոլոր անասուններուն փոխարէն:

Սովը

18Եւ երբ լմնցաւ այն տարին, հետեւեալ տարին եկան անոր ու ըսին, Մեր տէրոջմէն չենք պահեր որ ստակը հատաւ, և մեր անասուններն ալ մեր տէրոջն եղան. ալ բան մը չմնաց մեր տէրոջը առջև, բայց մեր անձերը ու երկիրը. 19Ինչո՞ւ համար քու աչքիդ առջեւ մեռնինք մենք ու մեր երկիրը. մեզ ու մեր երկիրը հացով ծախու առ, և մենք մեր երկիրովը Փարաւոնի ծառաներ ըլլանք. և սերմ տուր մեզի որպէս զի ապրինք ու չմեռնինք, և երկիրը ամայի չըլլայ: 20Եւ Յովսէփ բոլոր Եգիպտոսի երկիրը Փարաւոնի համար ծախու առաւ. քանզի Եգիպտացւոց վրայ սովին սաստիկ ըլլալուն համար՝ անոնց ամէն մէկը իր արտը ծախեց, ու երկիրը Փարաւոնի եղաւ: 21Եւ Եգիպտոսի սահմանին մէկ ծայրէն մինչև միւս ծայրը՝ ժողովուրդը քաղաքէ քաղաք* փոխադրեց: 22Միայն քուրմերուն երկիրը ծախու չառաւ. վասն զի քուրմերը Փարաւոնէ կապուած բաժին ունէին, ու կ՚ուտէին իրենց բաժինը, զոր Փարաւոն կու տար անոնց. անոր համար իրենց երկիրը չծախեցին: 23Եւ Յովսէփ ըսաւ ժողովուրդին, Ահա այսօր ծախու առի ձեզ ու ձեր երկիրը Փարաւոնի համար. արդ ձեզի սերմ կու տամ , ու սերմանեցէք երկիրը. 24Եւ երկրի արդիւնքին հինգէն մէկը Փարաւոնի պիտի տաք, ու չորս մասը ձերը պիտի ըլլայ. որպէս զի արտին սերմ՝ ու ձեզի և ձեր տանը մէջ եղողներուն ու ձեր տղաքներուն ուտելիք ըլլայ: 25Եւ ըսին, Մեզ ապրեցուցիր. թող մեր տէրոջը առջեւ շնորհք գտնենք, ու Փարաւոնի ծառաներ ըլլանք: 26Եւ Յովսէփ այս օրէնքը հաստատեց Եգիպտոսի երկրին մէջ մինչև այսօր՝ որ հինգէն մէկը Փարաւոնի ըլլայ. բաց ի քուրմերուն երկրէն, որ Փարաւոնի չեղաւ:

Յակոբին վերջին խնդրանքը

27Եւ Իսրայէլ կը բնակէր Եգիպտոսի երկրին մէջ, Գեսեմի երկիրը. ու հոն կալուածք ստացան, և աճեցին ու խիստ շատցան: 28Եւ Յակոբ Եգիպտոսի երկրին մէջ տասնըեօթը տարի ապրեցաւ. ու Յակոբի կեանքին տարիներուն օրերը հարիւր քառասունըեօթը տարի եղան: 29Ու երբ Իսրայէլի մեռնելու օրերը մօտեցան, կանչեց իր Յովսէփ որդին, ու ըսաւ անոր, Եթէ հիմա քու առջևդ շնորհք գտայ, կ’աղաչեմ քեզի, ձեռքդ իմ երանքիս տակ դիր, և ինծի մարդասիրութիւն ու ճշմարտութիւն ըրէ. կ՚աղաչեմ քեզի, զիս Եգիպտոսի մէջ մի թաղեր. 30Հապա իմ հայրերուս հետ ննջեմ, ու դուն զիս Եգիպտոսէ հանես, և զիս անոնց գերեզմանը թաղես: Եւ անիկա ըսաւ, Ես քու ըսածիդ պէս պիտի ընեմ: 31Եւ ինք ըսաւ, Ինծի երդում ըրէ. և անիկա երդում ըրաւ անոր: Եւ Իսրայէլ անկողնին գլխուն վրայ երկրպագութիւն ըրաւ: