1Եւ Յովսէփ իր հօրը երեսին վրայ ինկաւ, ու լացաւ անոր վրայ, և համբուրեց զանիկա: 2Եւ Յովսէփ իր բժիշկ ծառաներուն հրամայեց որ իր հայրը զմռսեն. և բժիշկները զմռսեցին Իսրայէլը: 3Եւ անոր քառասուն օրը լմնցաւ. վասն զի զմռսուածներուն օրերը այսպէս կը լմննային. և Եգիպտացիք անոր համար եօթանասուն օր սուգ ըրին: 4Եւ երբ անոր սուգին օրերը անցան, Յովսէփ զրուցեց Փարաւոնի տանը՝ ըսելով, Եթէ հիմա ձեր առջև շնորհք գտայ, կ՚աղաչեմ ձեզի, Փարաւոնի ականջին զրուցեցէք ու ըսէք, 5Իմ հայրս ինծի երդում ընել տուաւ՝ ըսելով, Ահա ես կը մեռնիմ. իմ գերեզմանիս մէջ, զոր ես ինծի համար Քանանու երկրին մէջ փորեցի, զիս հոն թաղես. և հիմա շնորհք ըրէ, իմ հայրս թաղելու ելլեմ, ու նորէն գամ: 6Եւ Փարաւոն ըսաւ, Ելիր ու թաղէ քու հայրդ, ինչպէս անիկա քեզի երդում ընել տուաւ: 7Եւ Յովսէփ իր հայրը թաղելու ելաւ. և Փարաւոնի բոլոր ծառաները, անոր տանը ծերերը ու Եգիպտոսի երկրին բոլոր ծերերը անոր հետ ելան. 8Նաև Յովսէփի բոլոր տունը ու անոր եղբայրները և անոր հօրը տունը. միայն իրենց ընտանիքները ու իրենց հօտերը և իրենց արջառները Գեսեմի երկրին մէջ թողուցին: 9Եւ անոր հետ կառքեր ու ձիաւորներ ելան, ու շատ մեծ բանակ մը եղաւ. 10Եւ եկան Ատադի կալը, որ Յորդանանու անդիի կողմն է. հոն մեծ ու խիստ սաստիկ լացով մը ողբացին, և իր հօրը համար եօթը օր սուգ ըրաւ: 11Եւ այն երկրին մէջ բնակող Քանանացիները երբ տեսան Ատադի կալին մէջի սուգին հանդէսը, ըսին, Այս մեծ սուգ մը ըլլալու է Եգիպտացիներուն. անոր համար անոր անունը Աբէլմիսրաիմ դրին, որ Յորդանանու անդիի կողմն է: 12Եւ անոր որդիները ըրին անոր՝ ինչպէս պատուիրեր էր: 13Եւ անոր որդիները Քանանու երկիրը տարին զանիկա, ու թաղեցին զանիկա Մամբրէի դիմաց եղող Մաքփելայի արտին այրին մէջ, զոր Աբրահամ գերեզմանի կալուածքի համար ծախու առաւ արտին հետ մէկտեղ Քետացի Եփրոնէ: 14Եւ Յովսէփ իր հայրը թաղելէն ետև Եգիպտոս դարձաւ, ինք ու իր եղբայրները և այն ամէնը որ իրեն հետ իր հայրը թաղելու ելան: 15Եւ Յովսէփի եղբայրները տեսնելով որ իրենց հայրը մեռաւ, ըսին իրենց մէջ, Գուցէ Յովսէփ ոխ պահելով՝ պիտի հատուցանէ մեզի այն ամէն չարիքը զոր ըրինք իրեն: 16Եւ Յովսէփի պատգամաւոր ղրկեցին՝ ըսելով, Քու հայրդ մեռնելէն առաջ պատուիրեց մէզի ու ըսաւ, Յովսէփի այսպէս ըսէք. 17Հիմա շնորհք ըրէ, քու եղբայրներուդ յանցանքը ու անոնց մեղքը ներէ, վասն զի քեզի չարութիւն ըրին. և հիմա կ՚աղաչենք քեզի, քու հօրդ Աստուծոյն ծառաներուն յանցանքը ներէ: Եւ Յովսէփ լացաւ երբ անոնք խօսեցան իրեն: 18Ու անոր եղբայրներն ալ գացին, և անոր առջև ինկան, ու ըսին, Ահա մենք քու ծառաներդ ենք: 19Եւ Յովսէփ ըսաւ անոնց, Մի վախնաք, միթէ ես Աստուծոյ տե՞ղն եմ: 20Եւ թէպէտ դուք ինծի դէմ չարութիւն խորհեցաք, բայց Աստուած զայն աղէկի դարձնել խորհեցաւ. այնպէս որ այս օրուան եղածին պէս՝ շատ ժողովուրդ ապրեցնէ: 21Եւ հիմա մի վախնաք, ես ձեզ ու ձեր ընտանիքները պիտի կերակրեմ: Այսպէս մխիթարեց զանոնք քաղցրութեամբ խօսելով: 22Եւ Յովսէփ Եգպտոս բնակեցաւ, ինք և իր հօրը տունը. և Յովսէփ հարիւր տասը տարի ապրեցաւ: 23Եւ Յովսէփ Եփրեմի որդիները մինչև երրորդ սերունդը տեսաւ, և Մանասէի որդւոյն Մաքիրի որդիներն ալ Յովսէփի ծունկերուն վրայ ծնան: 24Եւ Յովսէփ իր եղբայրներուն ըսաւ, Ահա ես կը մեռնիմ, ու Աստուած անշուշտ ձեզի այցելութիւն պիտի ընէ, ու ձեզ այս երկրէն պիտի հանէ դէպ ի այն երկիրը՝ որու համար ինք երդում ըրաւ Աբրահամի, Իսահակի ու Յակոբի: 25Եւ Յովսէփ Իսրայէլի որդիներուն երդում ընել տուաւ՝ ըսելով, Աստուած անշուշտ ձեզի այցելութիւն պիտի ընէ, ու իմ ոսկորներս ասկէ հանէք: 26Եւ Յովսէփ հարիւր տասը տարեկան ըլլալով մեռաւ. ու զմռսեցին զանիկա, և տապանի մը մէջ դրին Եգիպտոսի մէջ: