Աստուած մեր հայրը

1Ուստի մենք ալ, որ այսչափ վկաներուն բազմութիւնը մեր բոլորտիքը պատած ունինք, ամէն ծանրութիւն մեր վրայէն մէկդի ձգենք, և մեզ դիւրաւ պաշարող մեղքը, ու համբերութիւնով վազենք մեր առջև դրուած ասպարէզի ընթացքը. 2Յիսուսի նայինք, մեր հաւատքին առաջնորդին ու կատարողին. որ այն ուրախութեանը համար որ իր առջև կեցած էր, խաչը յանձն առաւ, ամօթը արհամարհեց, ու Աստուծոյ աթոռին աջ կողմը նստաւ: 3Արդ միտք բերէք զանիկա, որ այսպէս համբերեց մեղաւորներուն իրեն դէմ հակառակ խօսելուն, որ չըլլայ թէ ձեր անձովը յոգնիք ու թուլնաք: 4Տակաւին արիւն թափելու չափ պատերազմելով հակառակ չկեցաք մեղքին. 5Եւ մոռցաք այն յորդորանքը որ ձեզի հետ կը խօսի որպէս թէ որդիներու հետ, Որդեակ իմ, Տէրոջը խրատը մի անարգեր, ու անկէ յանդիմանուելով` մի թուլնար: 6Վասն զի Տէրը իր սիրածը կը խրատէ, և կը ծէծէ ամէն որդին զոր կ’ընդունի: 7Եթէ խրատի համբերէք, Աստուած ձեզի հետ որպէս թէ որդիներու հետ կը վարուի. քանզի ո՞ր որդին է ան` զոր հայրը չպատժեր: 8Իսկ եթէ դուք առանց խրատի ըլլաք, որու ամէնը մասնակից եղան, ուրեմն խորթ էք դուք ու ոչ թէ որդիներ: 9Նաև մեր մարմնաւոր հայրերը մեզի խրատիչ ունենալով` անոնցմէ կ’ամչնայինք. չէ՞ որ ալ աւելի պիտի հնազանդինք հոգիներուն Հօրը ու ապրինք: 10Վասն զի ասոնք քիչ օրեր մեզ կը խրատէին իրենց հաճոյ երևցածին պէս, բայց անիկա մեր օգուտին համար` որպէս զի իր սրբութեանը հաղորդ ըլլանք: 11Եւ յիրաւի ամէն խրատ նոյն ատեն ուրախարար չթուիր, հապա տրտմական, բայց ետքը արդարութեան խաղաղարար պտուղը կը հատուցանէ անով վարժուողներուն:

Յորդորանք և զգուշացում

12Ուստի թուլցած ձեռքերը ու տկար ծունկերը հաստատեցէք. 13Եւ շիտակ ճամբաներ ըրէք ձեր ոտքերուն, որ չըլլայ թէ ան որ կաղ է` խոտորի, այլ մանաւանդ բժշկուի: 14Խաղաղութեան ետևէ եղէք ամէնուն հետ և սրբութեան, առանց որոյ մէ°կը պիտի չտեսնէ Տէրը: 15Զգուշացէք, չըլլայ որ մէկը Աստուծոյ շնորհքէն ետ մնայ. չըլլայ որ դառնութեան արմատ մը վեր երևնալով` ձեզ նեղէ, ու անով շատերը պղծուին. 16Չըլլայ որ մէկը պոռնիկ ըլլայ, կամ անսուրբ` Եսաւի պէս, որ կերակուրի մը համար իր անդրանկութիւնը ծախեց: 17Քանզի գիտէք որ թէպէտ ետքը ուզեց օրհնութիւնը ժառանգել, բայց մերժուեցաւ. վասն զի ապաշխարութեան տեղ չգտաւ հօրը վրայ, թէպէտև արցունքով խնդրեց զանիկա: 18Վասն զի դուք մօտեցած չէք շօշափելի լեռանը, որ կրակով կը վառէր, ոչ ալ մէգին և խաւարին ու մրրիկին, 19Եւ փողին հնչուելուն, ու խօսքերուն ձայնին, զոր լսողները աղաչեցին որ մէյմըն ալ այն խօսքը չըսուի իրենց. 20Վասն զի չէին կրնար տանիլ այն հրամանին, Եթէ գազան մըն ալ լեռանը դպչի` պիտի քարկոծուի: 21Եւ այնպէս ահագին էր այն երևոյթը` որ Մովսէս ըսաւ, Սաստիկ կը վախնամ ու կը դողամ: 22Բայց դուք Սիօն լեռանը մօտեցեր էք, ու կենդանի Աստուծոյ քաղաքին, երկնաւոր Երուսաղէմի, և բիւրաւոր հրեշտակներուն, 23Ու երկինքը գրուած անդրանիկներուն հանդիսաւոր ժողովին ու եկեղեցիին, և Աստուծոյ` որ ամէնուն Դատաւորն է, ու արդարներուն հոգիներուն` որոնք կատարուեր են, 24Եւ Յիսուսի` որ նոր ուխտին միջնորդն է, ու սրսկուելու արիւնին` որ Աբէլի արիւնէն աւելի աղէկ կը խօսի: 25Զգուշացէք, չըլլայ որ մերժէք զանիկա որ ձեզի կը խօսի. վասն զի եթէ անոնք երկրի վրայ Աստուծոյ պատգամները խօսողը մերժելով չազատեցան, ո՜րչափ աւելի մենք` եթէ երկինքէն խօսողէն երես դարձնենք. 26Որուն ձայնը այն ատեն երկիրը շարժեց, և հիմա խոստացեր է ու կ’ըսէ, Նորէն պիտի շարժեմ, ոչ թէ միայն երկիրը, հապա նաև երկինքը: 27Եւ այն Նորէն բառը կը ցուցնէ շարժուած բաներուն յեղափոխութիւնը շինուած բաներու պէս, որպէս զի անշարժ բաները հաստատուն մնան: 28Ուստի անշարժ թագաւորութիւնը առած ըլլալով` ամուր բռնենք այն շնորհքը, որով զԱստուած պաշտենք հաճոյական կերպով, ակնածութեամբ և բարեպաշտութեամբ. 29Վասն զի մեր Աստուածը մաշող կրակ է: