1Բէլ խոնարհեցաւ, Նաբաւ ծռեցաւ, Անոնց կուռքերը կենդանիներու ու անասուններու վրայ էին. Ձեր բեռցուած բեռները Յոգնած անասունին ծանրութիւն եղան: 2Անոնք ծռեցան ու մէկտեղ խոնարհեցան, Բեռը ազատելու կարող չեղան, Եւ իրենք ալ գերութեան գացին: 3Ինծի մտիկ ըրէք, ով Յակոբի տունը, Ու Իսրայէլի տանը բոլոր մնացորդը, Որ ձեզ որովայնէ կը կրեմ և արգանդէ կը վերցնեմ. 4Մինչև ձեր ծերութիւնը անգամ ես նոյն եմ, Ու մինչև ձեր ալևորութիւնը ես ձեզ պիտի կրեմ. Ես ստեղծեցի ու ես պիտի վերցնեմ, Ես պիտի կրեմ ու պիտի ազատեմ: 5Զիս որո՞ւ կը նմանցնէք և որո՞ւ հաւասար կը սեպէք, Ինծի ի՞նչ նմանութիւն կը շինէք, որ նման ըլլանք: 6Քսակէն ոսկի կը թափեն ու կշիռքով արծաթ կը կշռեն, Վարձքով ոսկերիչ կը բռնեն, որ անով աստուած կը շինէ. Զանիկա կը պաշտեն և անոր երկրպագութիւն կ’ընեն: 7Զանիկա ուսերու վրայ կը վերցընեն կը տանին, Իր տեղը կը հաստատեն ու կը կայնի, Անիկա իր տեղէն չշարժիր. Եւ եթէ մէկը անոր աղաղակէ, պատասխան չտար, Զանիկա իր նեղութենէն չազատեր: 8Ասիկա յիշեցէք ու մարդ եղէք, Միտքերնիդ բերէք, ով յանցաւորներ: 9Ի յաւիտենից եղած առաջուան բաները յիշեցէք. Քանզի ես եմ Աստուած, և ինծմէ ուրիշ չկայ. Ես եմ Աստուած, և ինծի պէս մէ՛կը չկայ, 10Որ վերջինը սկիզբէն Ու դեռ չեղածը առաջուընէ պատմեցի. Ու կ’ըսեմ թէ Իմ խորհուրդս պիտի հաստատուի, Եւ իմ ամէն կամքս պիտի կատարեմ: 11Ես եմ որ արևելքէն գիշատիչ թռչունը կը կանչեմ, Ու հեռու երկրէ` իմ խորհուրդս ի գործ դնելու մարդը. Ես խօսեցայ ու ես պիտի կատարեմ, Ես խորհեցայ ու ես ի գործ պիտի դնեմ: 12Ով արդարութենէ հեռացած խստասիրտներ, Ինծի մտիկ ըրէք. 13Իմ արդարութիւնս մօտեցուցի, Անիկա պիտի չհեռանայ, Եւ իմ փրկութիւնս պիտի չուշանայ. Ու իմ փառքս եղող Իսրայէլի համար Սիօնի մէջ փրկութիւն պիտի դնեմ: