Սամփսոնի ծնունդը

1Եւ Իսրայէլի որդիները նորէն Տէրոջը առջև չարութիւն ըրին. ու Տէրը զանոնք քառասուն տարի Փղշտացւոց ձեռքը մատնեց: 2Եւ Դանի ցեղէն Մանուէ անունով Սարաացի մարդ մը կար, ու անոր կինը ամուլ էր և զաւակ չէր ծնաներ: 3Ու Տէրոջը հրեշտակը այս կնոջ երեւցաւ և անոր ըսաւ, Ահա դուն հիմա ամուլ ես ու չես ծնանիր, բայց պիտի յղանաս ու որդի մը ծնանիս: 4Ուստի հիմա զգոյշ կեցիր, չըլլայ որ գինի կամ օղի խմես, ոչ ալ անմաքուր բան մը ուտես. 5Քանզի ահա դուն պիտի յղանաս և որդի մը ծնանիս, ու անոր գլխուն վրայ ածելի պիտի չելլէ. քանզի այն տղան իր մօրը արգանդէն Աստուծոյ ուխտաւորը պիտի ըլլայ, և անիկա Իսրայէլը Փղշտացւոց ձեռքէն ազատելու պիտի սկսի: 6Ու կինը գնաց և իր էրկանը պատմեց` ըսելով, Աստուծոյ մարդ մը ինծի եկաւ, ու անոր դէմքը Աստուծոյ հրեշտակի դէմքին պէս խիստ ահարկու էր. և անոր ուրկէ ըլլալը չհարցուցի, ոչ ալ անիկա իր անունը ինծի զրուցեց. 7Ու ինծի ըսաւ, Ահա դուն պիտի յղանաս ու որդի մը ծնանիս, և հիմա գինի ու օղի չխմես, ու անմաքուր բան մը չուտես. քանզի այն տղան իր մօրը արգանդէն մինչև իր մահուան օրը Աստուծոյ ուխտաւորը պիտի ըլլայ: 8Եւ Մանուէ Տէրոջը աղաչելով` ըսաւ, Կ’աղաչեմ, ով Տէր, այն Աստուծոյ մարդը, զոր դուն ղրկեցիր, նորէն մեզի գայ, ու մեզի սորվեցնէ թէ այն ծնանելու տղուն ի՛նչ ընենք: 9Եւ Աստուած Մանուէի ձայնը լսեց, ու Աստուծոյ հրեշտակը նորէն կնոջը եկաւ` երբ անիկա արտին մէջ նստեր էր. ու անոր այրը Մանուէ անոր հետ չէր: 10Եւ կինը շուտով վազեց, ու իր էրկանը պատմեց և անոր ըսաւ, Ահա այն օրը ինծի եկող մարդը նորէն ինծի երեւցաւ: 11Ու Մանուէ ելաւ իր կնոջ ետեւէն գնաց, և այն մարդուն քով մօտեցաւ ու անոր ըսաւ, Կնոջ հետ խօսող մարդը դո՞ւն ես. ու անիկա ըսաւ, Ես եմ: 12Եւ Մանուէ ըսաւ, Երբ քու ըսածդ ըլլայ, տղուն պէտք եղածը ի՞նչ է, ու ի՞նչ ընելու է: 13Եւ Տէրոջը հրեշտակը Մանուէի ըսաւ, Կինը ամէն ըսածէս թող զգուշանայ. 14Որթէն ելած բան մը բնաւ չուտէ և գինի ու օղի չխմէ, և անմաքուր բան մը բնաւ չուտէ, ու իմ ամէն պատուիրածս պահէ: 15Եւ Մանուէ Տէրոջը հրեշտակին ըսաւ, Կ’աղաչեմ, քիչ մը մեր քով նստէ, ու այծերէն ուլ մը պատրաստենք ու քու առջեւդ դնենք: 16Եւ Տէրոջը հրեշտակը Մանուէի ըսաւ, Ես քու քովդ նստիմ ալ` քու հացէդ պիտի չուտեմ. բայց եթէ ողջակէզ պիտի ընես, զանիկա Տէրոջը ընծայէ. քանզի Մանուէ չգիտցաւ թէ անիկա Տէրոջը հրեշտակն է: 17Եւ Մանուէ Տէրոջը հրեշտակին ըսաւ, Անունդ ի՞նչ է, որպէս զի երբ խօսքդ կատարուի, քեզ պատուենք: 18Ու Տէրոջը հրեշտակը անոր ըսաւ, Իմ անունս ինչո՞ւ այսպէս կը հարցնես, որովհետև անիկա սքանչելի է: 19Եւ Մանուէ ուլը ու հացի ընծան առաւ, և ապառաժին վրայ Տէրոջը ընծայեց. ու հրեշտակը Մանուէի և անոր կնոջը աչքերուն առջև հրաշք մը ըրաւ. 20Քանզի երբ բոցը սեղանէն դէպ ի երկինք վեր կ’ելլէր, Տէրոջը հրեշտակն ալ սեղանին բոցովը վեր ելաւ. և Մանուէ ու իր կինը կը նայէին, ու երեսի վրայ գետինը ինկան: 21Եւ Տէրոջը հրեշտակը մէյմըն ալ Մանուէի ու անոր կնոջ չերեւցաւ. այն ատեն Մանուէ հասկցաւ որ անիկա Տէրոջը հրեշտակն է: 22Ու Մանուէ իր կնոջ ըսաւ, Անշուշտ պիտի մեռնինք, քանզի զԱստուած տեսանք: 23Եւ կինը անոր ըսաւ, Եթէ Տէրը մեզ մեռցնել ուզէր, մեր ձեռքէն ողջակէզը ու հացի ընծան չէր ընդուներ, ու այս բոլոր բաները մեզի չէր ցուցներ, և այս միջոցին մէջ այսպիսի խօսքեր մեզի լսել չէր տար: 24Ու կինը որդի մը ծնաւ, և անոր անունը Սամփսոն կոչեց. ու տղան մեծցաւ, և Տէրը զանիկա օրհնեց: 25Ու Տէրոջը Հոգին Սարաայի ու Եսթաւուղի մէջ` Դանի բանակին մէջ սկսաւ անոր վրայ գալ: