Սամփսոն և Թամնաթացի աղջիկը

1Եւ Սամփսոն Թամնաթա իջաւ, ու Թամնաթայի մէջ Փղշտացւոց աղջիկներէն կին մը տեսաւ. 2Եւ նորէն իր տունը ելաւ, ու իր հօրը և մօրը պատմեց ու ըսաւ, Թամնաթայի մէջ Փղշտացւոց աղջիկներէն կին մը տեսայ. ու հիմա զանիկա ինծի կին առէք: 3Եւ անոր հայրը ու մայրը անոր ըսին, Միթէ քու եղբայրներուդ աղջիկներուն մէջ, ու իմ բոլոր ժողովուրդիս մէջ կին չկա՞յ` որ դուն անթլփատ Փղշտացիներէն կին առնելու պիտի երթաս. բայց Սամփսոն իր հօրը ըսաւ, Զանիկա ինծի առ, քանզի իմ աչքերուս անիկա հաճելի է: 4Եւ անոր հայրը ու մայրը չէին գիտեր որ այս բանը Տէրոջմէն է, քանզի անիկա Փղշտացիներէն առիթ մը կը փնտռէր. ու այն ատեն Փղշտացիները Իսրայէլի վրայ կ’իշխէին: 5Եւ Սամփսոն իր հօրը ու մօրը հետ Թամնաթա իջաւ, ու մինչև Թամնաթայի այգիները եկան, և ահա առիւծի կորիւն մը մռնչելով անոր դէմը ելաւ: 6Ու Տէրոջը Հոգին անոր վրայ գալով` ուլ մը ճեղքելու պէս զանիկա ճեղքեց, ու ձեռքին մէջ բան մը չկար. և ըրած բանը իր հօրը ու մօրը չպատմեց: 7Եւ իջաւ ու կնոջ հետ խօսեցաւ. և կինը Սամփսոնի աչքերուն հաճելի երեւցաւ: 8Ու ժամանակէ մը ետքը երբ դարձաւ կինը առնելու, առիւծին դին տեսնելու համար իր ճամբայէն խոտորեցաւ. և ահա առիւծին դիին մէջ մեղուներու գունդ մը մեղր կար: 9Ու զանիկա ձեռքը առաւ և ուտելով կ’երթար, ու իր հօրը ու մօրը գնաց, և անոնց ալ տուաւ, ու կերան. բայց անոնց չըսաւ թէ մեղրը առիւծին դիէն հանեց: 10Եւ անոր հայրը այն կնոջ քով իջաւ, ու Սամփսոն հոն խնճոյք մը ըրաւ, քանզի երիտասարդները այսպէս կ’ընէին: 11Ու երբ զանիկա տեսան, երեսուն ընկեր բերին, որպէս զի անոր հետ ըլլան: 12Եւ Սամփսոն անոնց ըսաւ, Հիմա ձեզի հանելուկ մը պիտի ըսեմ. եթէ զանիկա այս խնճոյքին եօթը օրուանը մէջ ինծի բացատրէք ու գտնէք, ես ալ ձեզի երեսուն շապիկ ու երեսուն ձեռք փոխելու հանդերձ կու տամ. 13Բայց եթէ չկարենաք զանիկա ինծի բացատրել, այն ատեն դուք ինծի երեսուն շապիկ ու երեսուն ձեռք փոխելու հանդերձ տաք. և անոր ըսին, Քու հանելուկդ մեզի ըսէ, որպէս զի լսենք: 14Ու անոնց ըսաւ, Կերողէն կերակուր ելաւ, ու հզօրէն անոյշ ելաւ: Եւ անոնք այս հանելուկը երեք օրուան մէջ չկրցան բացատրել: 15Ու եօթներորդ օրը Սամփսոնի կնոջ ըսին, Այրդ խաբէ որպէս զի հանելուկը մեզի բացատրէ, որ չըլլայ թէ քեզ ու քու հօրդ տունը կրակով այրենք. մեզ թալլելո՞ւ համար կանչեցիք. այնպէս չէ՞: 16Եւ Սամփսոնի կինը անոր քով լալով` ըսաւ, Անշուշտ դուն զիս ատեցիր ու զիս չսիրեցիր. իմ ժողովուրդիս որդիներուն հանելուկ մը ըսիր, ու ինծի չբացատրեցիր: Եւ անիկա ըսաւ անոր, Ահա իմ հօրս ու մօրս չյայտնեցի, ու քեզի՞ պիտի յայտնեմ: 17Եւ իրենց խնճոյքին եօթը օրուանը մէջ անոր քով լացաւ. ու Սամփսոն եօթներորդ օրը անոր բացատրեց, քանզի իրեն նեղութիւն կու տար. անիկա ալ իր ժողովուրդին որդիներուն բացատրեց հանելուկը: 18Եւ քաղաքին մարդիկը եօթներորդ օրը արեւին մտնելէն առաջ անոր ըսին, Մեղրէն անոյշ` ու առիւծէն զօրաւոր ի՞նչ կայ: Եւ անիկա ըսաւ անոնց, Եթէ դուք իմ երինջովս չհերկէիք, իմ հանելուկս չէիք կրնար գտնել: 19Ու Տէրոջը Հոգին անոր վրայ եկաւ, և անիկա Ասկաղոն իջաւ ու անոնցմէ երեսուն մարդ մեռցուց, և անոնց հանդերձները առաւ ու հանելուկը բացատրողներուն տուաւ, և սաստիկ բարկանալով իր հօրը տունը ելաւ: 20Ու Սամփսոնի կինը անոր բարեկամը եղող ընկերին տրուեցաւ: