Աբիմելէք

1Ու Յերոբաաղի որդին Աբիմելէք Սիւքէմ իր մօրը եղբայրներուն գնաց. և անոնց հետ ու իր մօրը հօրը բոլոր ազգատոհմին հետ խօսեցաւ` ըսելով, 2Շնորհք ըրէք, Սիւքէմի բոլոր բնակիչներուն ականջներուն զրուցեցէք թէ Ձեզի ո՞րը աղէկ է. Յերոբաաղի բոլոր որդիներուն, եօթանասուն մարդոց, ձեր վրայ թագաւորե՞լը, թէ մէկ մարդուն ձեր վրայ թագաւորելը. և միտքերնիդ բերէք, որ ես ձեր ոսկորն ու ձեր մարմինն եմ: 3Ուստի իր մօրը եղբայրները անոր վրայով ամէն այս խօսքերը Սիւքէմի բոլոր բնակիչներուն ականջներուն զրուցեցին. ու անոնց սիրտը Աբիմելէքի դարձաւ, քանզի ըսին թէ Անիկա մեր եղբայրն է: 4Եւ Բահաղ-բերիթի տունէն եօթանասուն կտոր արծաթ տուին անոր, ու Աբիմելէք անոնցմով դատարկակեաց ու սրիկայ մարդիկ վարձքով բռնեց, և անոր ետեւէն գացին: 5Ու Եփրայի մէջ իր հօրը տունը մտաւ, և իր եղբայրները, Յերոբաաղի որդիները, եօթանասուն հոգի, մէկ քարի վրայ սպաննեց. բայց Յերոբաաղի պզտիկ տղան Յովաթամ պահուելով ողջ մնաց: 6Ետքը բոլոր Սիւքէմի բնակիչները և Մելօնի բոլոր տունը մէկտեղ ժողվուեցան, ու գացին Սիւքէմի մէջ պահապանաց կաղնիին քով Աբիմելէքը թագաւոր ըրին: 7Ու երբ այս բանը Յովաթամի իմացուցին, անիկա գնաց Գարիզին լեռանը գլուխը կայնեցաւ, և ձայնը վերցնելով պոռաց ու անոնց ըսաւ, Ով Սիւքէմի բնակիչներ, ինծի մտիկ ըրէք, և Աստուած ձեզի մտիկ ընէ: 8Ծառերը գացին որ իրենց համար թագաւոր մը օծեն, ու ձիթենիին ըսին, Մեր վրայ թագաւոր եղիր: 9Բայց ձիթենին անոնց ըսաւ, Իմ պարարտութիւնս թողում, որ ինծմով զԱստուած ու մարդիկը կը պատուեն, ու երթամ ծառերուն վրայ իշխա՞ն ըլլամ: 10Եւ ծառերը թզենիին ըսին, Դուն եկուր մեր վրայ թագաւոր եղիր: 11Եւ թզենին անոնց ըսաւ, Իմ քաղցրութիւնս ու աղէկ պտուղս թողում, ու երթամ ծառերուն վրայ իշխա՞ն ըլլամ: 12Այն ատեն ծառերը որթին ըսին, Դուն եկուր մեր վրայ թագաւոր եղիր: 13Որթն ալ անոնց ըսաւ, ԶԱստուած ու մարդիկը ուրախացնող գինիս թողում, ու երթամ ծառերուն վրայ իշխա՞ն ըլլամ: 14Այն ատեն ամէն ծառերը դժնիկին ըսին, Դուն եկուր մեր վրայ թագաւոր եղիր: 15Եւ դժնիկը ծառերուն ըսաւ, Եթէ դուք իրաւցընէ զիս ձեր վրայ թագաւոր կ’օծէք, եկէք իմ հովանիիս տակ նստէք, եթէ ոչ դժնիկէն կրակ թող ելլէ, ու Լիբանանու եղեւինները այրէ: 16Եւ հիմա եթէ դուք Աբիմելէքը թագաւոր ընելով ճշմարտութեամբ ու արդարութեամբ վարուեցաք, և եթէ Յերոբաաղի ու անոր տանը բարութիւն ըրիք, և եթէ անոր գործերուն համեմատ անոր հատուցում ըրիք. 17(Քանզի իմ հայրս ձեզի համար պատերազմ ըրաւ, ու իր անձը վտանգի մէջ դրաւ, և ձեզ Մադիամու ձեռքէն ազատեց. 18Իսկ դուք այսօր իմ հօրս տանը դէմ ոտք ելաք, ու անոր որդիները, եօթանասուն մարդ, մէկ քարի վրայ սպաննեցիք, ու անոր աղախինին տղան Աբիմելէքը, ձեր եղբայրը ըլլալուն համար, Սիւքէմի բնակիչներուն վրայ թագաւոր ըրիք.) 19Ուստի եթէ այսօր Յերոբաաղի ու անոր տանը վրայով ճշմարտութեամբ ու արդարութեամբ վարուեցաք, Աբիմելէքի վրայ ուրախացէք, ան ալ ձեր վրայ թող ուրախանայ. 20Ապա թէ ոչ` թող Աբիմելէքէ կրակ ելլէ և Սիւքէմի բնակիչները ու Մելօնի տունը այրէ. և Սիւքէմի բնակիչներէն ու Մելօնի տունէն կրակ ելլէ և Աբիմելէքը այրէ: 21Ետքը Յովաթամ փախաւ ազատեցաւ, ու Բէեր գնաց, և իր Աբիմելէք եղբօրմէն վախնալուն համար հոն բնակեցաւ: 22Եւ Աբիմելէք Իսրայէլի վրայ երեք տարի թագաւորեց: 23Ու Աստուած Աբիմելէքի և Սիւքէմի բնակիչներուն մէջ չար ոգի մը ղրկեց, ու Սիւքէմի բնակիչները Աբիմելէքի հետ նենգութեամբ վարուեցան: 24Որպէս զի Յերոբաաղի եօթանասուն որդիներուն եղած անիրաւութիւնը գայ, և անոնց թափուած արիւնը անոնց եղբօրը Աբիմելէքի վրայ հասնի, որ զանոնք` սպաններ էր, ու Սիւքէմի բնակիչներուն վրայ` որոնք անոր ձեռքերը ուժովցուցեր էին իր եղբայրները սպաննելու: 25Ուստի Սիւքէմի բնակիչները լեռներուն գլուխները անոր դարաններ պատրաստեցին, և ճամբան իրենց քովէն ամէն անցնողները կը թալլէին. ու այս բանը Աբիմելէքի իմացուցին: 26Եւ Աբեդի որդին Գաաղ ու անոր եղբայրները եկան, Սիւքէմի մէջ մտան. և Սիւքէմի բնակիչները անոր ապաւինեցան. 27Ու դաշտը ելլելով իրենց այգիներուն խաղողները քաղեցին, և կոխելով ուրախութիւն ըրին, ու իրենց աստուծոյն տունը մտնելով կերան ու խմեցին, և Աբիմելէքը անիծեցին: 28Ու Աբեդեան Գաաղ ըսաւ, Աբիմելէք ո՞վ է, և Սիւքէմ ո՞վ է որ մենք անոր ծառայ ըլլանք. անիկա Յերոբաաղի տղան չէ՞, ու Զեբուղ անոր փոխանորդը չէ՞: Սիւքէմի հօրը Եմովրի մարդոցը ծառայութիւն ըրէք. ու մենք ինչո՞ւ համար անոր պիտի ծառայենք: 29Երանի՛ թէ այս ժողովուրդը իմ ձեռքիս տակ անցնէր, ու ես Աբիմելէքը վերցնէի. և Աբիմելէքի ըսաւ, Զօրքերդ շատցուր ու ելիր: 30Եւ քաղաքին իշխանը Զեբուղ երբ Աբեդեան Գաաղի խօսքերը լսեց, խիստ բարկացաւ. 31Եւ ծածուկ կերպով մը Աբիմելէքի պատգամաւորներ ղրկեց` ըսելով, Ահա Աբեդեան Գաաղ ու իր եղբայրները Սիւքէմ եկան, և ահա անոնք քեզի դէմ քաղաքը ոտք կը հանեն: 32Ուստի հիմա դուն գիշերով ելիր, ու դաշտը դարանի մէջ նստէ քեզի հետ եղող ժողովուրդով. 33Եւ առաւօտուն արեւը ծագածին պէս կանուխ ելիր, ու եկուր քաղաքին վրայ յարձակէ. և ահա անիկա ու անոր հետ եղող ժողովուրդը քեզի դէմ պիտի ելլեն. այն ատեն ձեռքէդ եկածը ընես անոր: 34Ուստի Աբիմելէք և անոր հետ եղող բոլոր ժողովուրդը գիշերով ելան, ու չորս գունդի բաժնուելով` Սիւքէմի դէմ դարանի մէջ նստան: 35Եւ Աբեդեան Գաաղ ելաւ ու քաղաքին դրանը առջև կայնեցաւ. և Աբիմելէք իրեն հետ եղող ժողովուրդով դարաններէն դուրս ելաւ: 36Ու Գաաղ այն ժողովուրդը տեսնելով Զեբուղի ըսաւ, Ահա լեռներուն գլխէն ժողովուրդ կ’իջնէ: Ու Զեբուղ անոր ըսաւ, Լեռներուն շուքը քեզի մարդոց պէս կ’երեւնայ: 37Եւ Գաաղ դարձեալ խօսեցաւ ու ըսաւ, Ահա երկրին բարձր տեղերէն ժողովուրդ կ’իջնէ, և գունդ մըն ալ Մէօնէնիմի կաղնիին ճամբով կու գայ: 38Ու Զեբուղ անոր ըսաւ, Ո՞ւր է այն քու բերանդ, որով կ’ըսէիր թէ Աբիմելէք ո՞վ է` որ մենք անոր ծառայութիւն ընենք. քու վար զարկած ժողովուրդդ ատիկա չէ՞. հիմա ելիր ու անոր հետ պատերազմ ըրէ: 39Ուստի Գաաղ Սիւքէմի բնակիչներուն առջեւէն ելլելով` Աբիմելէքի հետ պատերազմ ըրաւ: 40Եւ Աբիմելէք զանիկա հալածեց, ու անիկա անոր առջեւէն փախաւ, ու մինչև դրանը առջև շատերը մեռած ինկան: 41Եւ Աբիմելէք Արումայի մէջ նստաւ, ու Զեբուղ Գաաղը և անոր եղբայրները վռնտեց, որպէս զի ա՛լ Սիւքէմի մէջ չբնակին: 42Եւ հետեւեալ օրը ժողովուրդը դաշտը ելաւ. ու երբ Աբիմելէք իմացաւ, 43Իր ժողովուրդը առաւ, երեք գունդի բաժնեց, և դաշտին մէջ դարանամուտ եղաւ. ու երբ տեսաւ որ ժողովուրդը քաղաքէն դուրս կ’ելլէ, անոնց վրայ յարձակելով զանոնք զարկաւ: 44Եւ Աբիմելէք ու անոր հետ եղող գունդը յարձակելով քաղաքին դրանը առջև կայնեցան. ու երկու գունդերը բոլոր դաշտին մէջ եղողներուն վրայ յարձակելով զանոնք զարկին: 45Եւ Աբիմելէք այն բոլոր օրը քաղաքին հետ պատերազմեցաւ ու քաղաքը առաւ, և մէջը եղող մարդիկը կոտրեց, ու քաղաքը փլցուց և հոն աղ ցանեց: 46Ու Սիւքէմի աշտարակին բոլոր բնակիչները երբ այս բանը լսեցին, Բերիթ աստուծոյն տանը բերդը մտան: 47Եւ Աբիմելէքի իմացուցին թէ Սիւքէմի աշտարակին բոլոր բնակիչները ժողվուեր են: 48Այն ատեն Աբիմելէք իրեն հետ եղող բոլոր ժողովուրդով Սելմօն լեռը ելաւ. ու Աբիմելէք տապարը ձեռքը առնելով ծառի ոստ մը կտրեց, ու զանիկա վերցուց իր ուսին վրայ դրաւ, և իրեն հետ եղող ժողովուրդին ըսաւ, Ահա տեսաք ինչ որ ես ըրի, շուտով դուք ալ ինծի պէս ըրէք: 49Ուստի ժողովուրդին ամէնն ալ մէյմէկ ոստ կտրեցին, ու Աբիմելէքի ետեւէն գացին, և ոստերը բերդին քով դրին, ու անոնցմով բերդը կրակով այրեցին. այսպէս Սիւքէմի աշտարակին բոլոր մարդիկն ալ, որոնք հազարի չափ այր ու կին մարդիկ էին, մեռան: 50Եւ Աբիմելէք Թեբէս գնաց, ու Թեբէսը պաշարեց ու զանիկա առաւ: 51Եւ քաղաքին մէջտեղը ամուր աշտարակ մը կար. ու քաղաքին բոլոր բնակիչները, թէ՛ այր և թէ՛ կին մարդիկ, հոն փախան, դուռը ներսէն գոցեցին ու աշտարակին տանիքը ելան: 52Եւ Աբիմելէք մինչև աշտարակը գնաց ու անոր հետ պատերազմ ըրաւ, և աշտարակին դրանը մօտեցաւ որպէս զի զանիկա կրակով այրէ: 53Ու կին մը Աբիմելէքի գլխուն վրայ երկանաքարի կտոր մը նետեց, և անոր գագաթը կոտրեց: 54Ու անիկա շուտով իր զէնքերը կրող երիտասարդը կանչեց և անոր ըսաւ, Սուրդ քաշէ ու զիս մեռցուր, չըլլայ որ ինծի համար ըսեն թէ Զանիկա կին մը մեռցուց: Ու երիտասարդը զանիկա սրով խոցեց, ու մեռաւ: 55Ու Իսրայէլի մարդիկը Աբիմելէքի մեռնիլը տեսնելով` ամէն մարդ իր տեղը գնաց: 56Այսպէս Աստուած Աբիմելէքի գլուխը դարձուց այն չարութիւնը զոր անիկա իր հօրը ըրեր էր իր եօթանասուն եղբայրները սպաննելով: 57Եւ Սիւքէմի մարդոցը բոլոր չարութիւնը Աստուած անոնց գլուխը դարձուց. ու Յերոբաաղի որդւոյն Յովաթամի անէծքը անոնց վրայ եկաւ: