Հովիւին առակը

1Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Ան որ դռնէն չմտներ ոչխարներուն բակը, հապա ուրիշ տեղէ կ’ելլէ, անիկա գող ու աւազակ է: 2Բայց ան որ դռնէն կը մտնէ, անիկա ոչխարներուն հովիւն է: 3Դռնապանը կը բանայ անոր, և ոչխարները անոր ձայնին կը լսեն, ու իր ոչխարները անունովնին կը կանչէ, և դուրս կը հանէ զանոնք: 4Ու երբ իր ոչխարները կը հանէ, անոնց առջևէն կ’երթայ, ու ոչխարները իր ետևէն կ’երթան, վասն զի անոր ձայնը կը ճանչնան։ 5Սակայն օտարի ետևէ չեն երթար, հապա անկէ կը փախչին, վասն զի օտարներուն ձայնը չեն ճանչնար։ 6Յիսուս այս առակը ըսաւ անոնց, բայց անոնք չէին իմանար թէ ի՛նչ էր զոր իրենց կը խօսէր։

Յիսուս՝ բարի հովիւը

7Եւ Յիսուս նորէն ըսաւ անոնց, Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Ես եմ ոչխարներուն դուռը։ 8Ամէն անոնք որ ինծմէ առաջ եկան, գող ու աւազակ էին, բայց անոնց չլսեցին ոչխարները։ 9Ես եմ դուռը. եթէ մեկը ինծմէ ներս մտնէ, պիտի փրկուի, ու պիտի մտնէ ու ելլէ և արօտ գտնէ։ 10Գողը չգար, միայն թէ գողնալու և սպաննելու ու կորսնցնելու համար. ես եկայ որ կեանք ունենան, և ալ աւելի ունենան։ 11Ես եմ բարի հովիւը. բարի հովիւը իր կեանքը ոչխարներուն համար կը դնէ։ 12Բայց վարձկանը որ հովիւ չէ ու ոչխարները իրը չեն, երբ կը տեսնէ գայլը որ կու գայ, կը թողու ոչխարները ու կը փախչի. և գայլը կը յափշտակէ ոչխարները ու զանոնք կը ցրուէ։ 13Եւ վարձկանը կը փախչի, վասն զի վարձկան է ու իր հոգը չէ ոչխարներուն համար։ 14Ես եմ բարի հովիւը, և կը ճանչնամ իմիններս ու կը ճանչցուիմ իմիններէս։ 15Ինչպէս Հայրը զիս կը ճանչնայ, ես ալ Հայրը կը ճանչնամ, ու իմ կեանքս, ոչխարներուն համար կը դնեմ։ 16Ուրիշ ոչխարներ ալ ունիմ, որոնք այս բակէն չեն. զանոնք ալ պէտք է որ բերեմ, ու իմ ձայնիս պիտի լսեն, և պիտի ըլլան մէկ հօտ ու մէկ հովիւ։ 17Անոր համար իմ Հայրս զիս կը սիրէ, որ ես իմ կեանքս կը դնեմ, որպէս զի նորէն առնեմ զանիկա։ 18Մէ՛կը չհաներ զանիկա ինծմէ, հապա ես կը դնեմ զանիկա ինքիրմէս. իշխանութիւն ունիմ զանիկա դնելու, և իշխանութիւն ունիմ զանիկա նորէն առնելու. այս պատուէրը իմ Հօրմէս առի։ 19Նորէն երկպառակութիւն կ’ըլլար Հրէից մէջ այս խօսքերուն համար։ 20Եւ անոնցմէ շատերը կ’ըսէին, Դև կայ ատոր ներսիդին, ու խելռած է. ինչո՞ւ ատոր մտիկ կ’ընէք։ 21Ուրիշները կ’ըսէին, Այս խօսքերը դիւահարի խօսքեր չեն, միթէ դևը կրնա՞յ կոյրերուն աչքերը բանալ։

Յիսուս իրեններէն կը մերժուի

22Այն ատեն Երուսաղէմ նաւակատիքի տօնը եղաւ, ու ձմեռ էր։ 23Եւ Յիսուս կը պտըտէր տաճարին մէջ Սողոմոնի սրահը։ 24Եւ Հրեաները անոր չորս կողմը առին ու ըսին անոր, Մինչև ե՞րբ մեզ տարակուսանքի մէջ կը թողուս. եթէ Քրիստոսը դուն ես, մեզի համարձակ ըսէ։ 25Յիսուս պատասխան տուաւ անոնց, Ձեզի ըսի ու չէք հաւատար. այն գործերը զորոնք ես իմ Հօրս անունովը կը գործեմ, անոնք կը վկայեն ինծի համար։ 26Բայց դուք չէք հաւատար, վասն զի իմ ոչխարներէս չէք, ինչպէս ձեզի ըսի*։ 27Իմ ոչխարներս իմ ձայնիս կը լսեն, ես ալ զանոնք կը ճանչնամ, ու իմ ետևէս կու գան. 28Եւ ես անոնց յաւիտենական կեանք կու տամ, ու յաւիտեան պիտի չկորսուին, և մէ՛կը իմ ձեռքէս պիտի չյափշտակէ զանոնք։ 29Իմ Հայրս որ զանոնք ինծի տուաւ, ամէնէն մեծ է, և մէ՛կը չկրնար իմ Հօրս ձեռքէն յափշտակել։ 30Ես ու Հայրը մէկ ենք։ 31Այն ատեն Հրեաները նորէն քարեր վերցուցին, որպէս զի զանիկա քարկոծեն։ 32Յիսուս պատասխան տուաւ անոնց, Շատ բարի գործեր ցուցուցի ձեզի իմ Հօրմէս, անոնցմէ ո՞ր գործին համար զիս կը քարկոծէք։ 33Հրեաները պատասխան տուին անոր՝ ըսելով, Բարի գործի համար քեզ չենք քարկոծեր, հապա հայհոյութեան համար, և քանզի դուն որ մարդ ես, ինքզինքդ Աստուած կ’ընես։ 34Յիսուս պատասխան տուաւ անոնց, Չէ՞ որ ձեր օրէնքին մէջ գրուած է, Ես ըսի թէ դուք աստուածներ էք։ 35Եթէ աստուածներ կ’անուանէ զանոնք, որոնց Աստուծոյ խօսքը եղաւ, (ու կարելի չէ որ այն գրուածը աւրուի,) 36Հապա զայն որ Հայրը սրբեց և աշխարհ ղրկեց, դուք անոր կ’ըսէ՞ք թէ Հայհոյութիւն կ’ընես՝ Աստուծոյ Որդի եմ ըսելուս համար։ 37Եթէ իմ Հօրս գործերը չեմ գործեր, ինծի մի հաւատաք. 38Ապա եթէ կը գործեմ, թէև ինծի չէք հաւատար, գոնէ գործերուն հաւատացէք, որպէս զի գիտնաք ու հաւատաք թէ Հայրը իմ մէջս է, և ես անոր մէջ։ 39Դարձեալ կը փնտռէին զանիկա բռնել, և անոնց ձեռքէն ելաւ. 40Ու նորէն գնաց Յորդանանու անդիի կողմը, այն տեղը ուր Յովհաննէս առաջ կը մկրտէր, ու հոն կեցաւ։ 41Եւ շատերը եկան անոր ու կ’ըսէին, Իրաւ Յովհաննէս հրաշք մը չըրաւ. 42Բայց ինչ որ Յովհաննէս ըսաւ անոր համար՝ ամէնը ճշմարիտ էր. և շատ մարդիկ հոն անոր հաւատացին։