Ղազարոսին մահը

1Ու Մարիամի և անոր քրոջ Մարթայի գեղէն, Բեթանիայէ, Ղազարոս անունով մէկը հիւանդ էր։ 2Ասիկա այն Մարիամն էր որ Տէրը իւղով օծեց, ու անոր ոտքերը իր մազերովը սրբեց, որուն եղբայրը Ղազարոս հիւանդ էր։ 3Ուստի իր քոյրերը մարդ ղրկեցին անոր ու ըսին, Տէր, ահա անիկա զոր դուն կը սիրես, հիւանդ է։ 4Յիսուս երբ լսեց՝ ըսաւ, Այս հիւանդութիւնը մահուան համար չէ, հապա Աստուծոյ փառքին համար, որպէս զի Աստուծոյ Որդին անով փառաւորուի։ 5Արդ Յիսուս կը սիրէր Մարթան և անոր քոյրը ու Ղազարոսը։ 6Իսկ երբ լսեց թէ հիւանդ է, եղած տեղը երկու օր ալ կեցաւ։ 7Եւ անկէ ետքը ըսաւ աշակերտներուն, Եկէք, նորէն Հրէաստան երթանք։ 8Աշակերտները իրեն ըսին, Ռաբբի, Հրեաները հիմա քեզ կը փնտռէին քարկոծելու, ու նորէն հո՞ն կ’երթաս։ 9Պատասխան տուաւ Յիսուս, Չէ՞ որ օրը տասուերկու ժամ է. եթէ մէկը ցորեկը քալէ՝ չսահիր, վասն զի այս աշխարհին լոյսը կը տեսնէ. 10Բայց եթէ մէկը գիշերը քալէ՝ կը սահի, վասն զի իրեն հետ լոյս չկայ։ 11Այս բաները ըսելէն ետև ըսաւ անոնց, Ղազարոս մեր բարեկամը քնացած է, բայց կ’երթամ որպէս զի զանիկա արթնցնեմ։ 12Իր աշակերտները ըսին, Տէր, եթէ քնացած է, պիտի առողջանայ։ 13Իսկ Յիսուս անոր մեռնելուն համար կ’ըսէր, բայց անոնք կը կարծէին թէ քուն քնանալուն համար կ’ըսէր։ 14Այն ատեն Յիսուս յայտնապէս ըսաւ անոնց, Ղազարոս մեռաւ. 15Եւ ես ուրախ եմ ձեզի համար որ հոն չէի, որպէս զի դուք հաւատաք. բայց եկէք երթանք անոր։ 16Թովմաս, որ Երկուորեակ կ’ըսուէր, ըսաւ իր աշակերտակիցներուն, Մենք ալ երթանք, որպէս զի անոր հետ մեռնինք։

Յիսուս՝ յարութիւնը և կեանքը

17Յիսուս երբ եկաւ, գտաւ որ անիկա արդէն չորս օրուան գերեզմանը դրուած էր։ 18Ու Բեթանիա Երուսաղէմի մօտ էր տասնըհինգ ասպարէզի չափ։ 19Եւ Հրեաներէն շատերը Մարթայի ու Մարիամի եկած էին որպէս զի մխիթարեն զանոնք իրենց եղբօրը համար։ 20Արդ երբ լսեց Մարթա թէ Յիսուս կու գայ, զանիկա դիմաւորելու գնաց, բայց Մարիամ տանը մէջ նստեր էր։ 21Եւ Մարթա ըսաւ Յիսուսի, Տէր, եթէ հոս ըլլայիր, իմ եղբայրս չէր մեռներ: 22Բայց գիտեմ որ հիմա ալ դուն ինչ որ խնդրես Աստուծմէ, Աստուած պիտի տայ քեզի։ 23Յիսուս ըսաւ անոր, Քու եղբայրդ յարութիւն պիտի առնէ։ 24Մարթա ըսաւ անոր, Գիտեմ որ յարութեան ժամանակը, վերջին օրը, յարութիւն պիտի առնէ։ 25Յիսուս ըսաւ անոր, Ես եմ յարութիւնը ու կեանքը. ան որ ինծի կը հաւատայ, թէև մեռնի՝ պիտի ապրի. 26Եւ ան ամէնը որ կենդանի է ու ինծի կը հաւատայ, յաւիտեան պիտի չմեռնի. դուն կը հաւատա՞ս ասոր։ 27Ըսաւ անոր, Այո, Տէր, ես հաւատացեր եմ որ դուն ես Քրիստոսը, Աստուծոյ Որդին, որ աշխարհ գալու էիր։

Յիսուս լացաւ

28Ու երբ զայս ըսաւ, գնաց իր քոյրը Մարիամը գաղտուկ մը կանչեց՝ ըսելով, Վարդապետը եկեր է ու քեզ կը կանչէ։ 29Անիկա լսածին պէս՝ շուտ մը ելաւ ու եկաւ անոր։ 30Իսկ Յիսուս դեռ ·եղը եկած չէր, հապա այն տեղ էր, ուր Մարթա զանիկա դիմաւորեց։ 31Բայց Հրեաները որ անոր հետ տանը մէջ էին ու կը մխիթարէին զանիկա, երբ տեսան որ Մարիամ շուտ մը ելաւ ու գնաց, իրենք ալ անոր ետևէն գացին՝ ըսելով թէ Գերեզմանը կ’երթայ որպէս զի հոն լայ։ 32Իսկ Մարիամ երբ Յիսուսի եղած տեղը եկաւ ու զանիկա տեսաւ, անոր ոտքը իյնալով՝ ըսաւ անոր, Տէր, եթէ հոս ըլլայիր՝ իմ եղբայրս չէր մեռներ։ 33Յիսուս երբ տեսաւ զանիկա որ կու լար, և անոր հետ եղող Հրեաները որոնք կու լային, իր հոգւոյն մէջ հառաչեց ու խռովեցաւ, 34Եւ ըսաւ, Ո՞ւր դրած էք զանիկա. ըսին իրեն, Տէր, եկուր ու տես։ 35Յիսուս լացաւ։ 36Ուստի Հրեաները կ’ըսէին, Նայեցէք ո՛րչափ կը սիրէր զանիկա։ 37Անոնցմէ ոմանք ալ կ’ըսէին, Ատիկա որ կոյրին աչքերը բացաւ, չէ՞ր կրնար ընել որ աս ալ չմեռնէր։

Ղազարոս կեանքի կը բերուի

38Յիսուս նորէն իր սրտին մէջ հառաչելով գերեզման կու գայ. և անիկա քարայր մըն էր, ու անոր վրայ քար մը դրուած էր։ 39Յիսուս ըսաւ, Մէկդի ըրէք այդ քարը. մեռելին քոյրը Մարթա ըսաւ անոր, Տէր, արդէն հոտած պիտի ըլլայ, վասն զի չորս օրուան է։ 40Ըսաւ անոր Յիսուս, Քեզի չըսի՞ որ եթէ հաւատաս՝ Աստուծոյ փառքը պիտի տեսնես։ 41Այն ատեն մէկդի ըրին քարը. և Յիսուս իր աչքերը վեր վերցուց ու ըսաւ, Հայր, շնորհակալ եմ քեզմէ, որ ինծի լսեցիր։ 42Ու ես գիտէի որ ամէն ատեն ինծի կը լսես. բայց այս բոլորտիքս կայնող ժողովուրդին համար ըսի, որպէս զի հաւատան թէ դուն ղրկեցիր զիս։ 43Եւ զայս Áսելէն ետքը՝ մեծ ձայնով մը կանչեց, Ղազարոս, դուրս եկուր։ 44Մեռելն ալ ելաւ՝ ոտքերը ու ձեռքերը պատանքով կապած և երեսը վարշամակով պատած. Յիսուս ըսաւ անոնց, Արձակեցէք ատիկա ու թողէք որ երթայ։

Դաւ Յիսուսին դէմ

45Եւ Հրեաներէն շատերը որոնք Մարիամի եկեր էին, երբ Յիսուսի ըրածը տեսան, հաւատացին իրեն։ 46Բայց անոնցմէ ոմանք գացին փարիսեցիներուն, ու Յիսուսի ըրածը անոնց պատմեցին։ 47Ուստի քահանայապետները և փարիսեցիները ժողով գումարեցին ու ըսին, Ի՞նչ ընենք, քանզի այս մարդը շատ հրաշքներ կ’ընէ։ 48Եթէ զանիկա այսպէս թող տանք, ամէնն ալ անոր պիտի հաւատան, և Հռովմայեցիք պիտի գան ու մեր տեղը ու ազգը պիտի վերցնեն։ 49Եւ անոնցմէ մէկը, Կայիափա անունով, որ այն տարուան քահանայապետն էր, ըսաւ անոնց, 50Դուք բան մը չէք գիտեր, և չէք ալ խորհիր թէ աղէկ է մեզի՝ որ մարդ մը ժողովուրդին համար մեռնի, ու բոլոր ազգը չկորսուի։ 51Բայց այս բանը ոչ թէ ինքիրմէ զրուցեց, հապա այն տարուան քահանայապետը ըլլալով, մարգարէացաւ թէ Յիսուս ազգին համար պիտի մեռնէր. 52Եւ ոչ թէ միայն ազգին համար, հապա որ Աստուծոյ ցիրուցան եղած որդիներն ալ մէկտեղ ժողվէ։ 53Ալ այն օրէն ետև խորհուրդ ըրին որ սպաննեն զանիկա։ 54Ուստի Յիսուս անկէ ետքը համարձակ չէր պտըտեր Հրէից մէջ, հապա անկէ անապատին մօտ տեղ մը գնաց, քաղաք մը որուն անունը Եփրայիմ էր, ու իր աշակերտներուն հետ մէկտեղ հոն կը կենար։ 55Եւ Հրէից զատիկը մօտ էր, ու այն տեղէն շատ մարդիկ զատկէն առաջ Երուսաղէմ ելան, որպէս զի ինքզինքնին մաքրեն։ 56Եւ կը փնտռէին Յիսուսը, ու տաճարին մէջ կեցած ատեննին իրարու կ’ըսէին, Ձեզի ի՞նչպէս կ’երևնայ, թէ այս տօնին բնաւ պիտի չգա՞յ։ 57Իսկ քահանայապետները ու փարիսեցիները պատուէր տուեր էին, որ եթէ մէկը գիտնայ անոր ուր ըլլալը՝ իմացնէ, որպէս զի զանիկա բռնեն։