Յիսուս Բեթանիայի մէջ կ’օծուի

1Իսկ Յիսուս զատկէն վեց օր առաջ Բեթանիա եկաւ, ուր էր Ղազարոս մեռեալը, զոր Յիսուս մեռելներէն յարուց։ 2Եւ հոն անոր ընթրիք մը ըրին, ու Մարթա սպասաւորութիւն կ’ընէր, և Ղազարոս անոր հետ սեղան նստողներէն մէկն էր։ 3Իսկ Մարիամ մէկ լիտր նարդոսի պատուական մեծագին իւղ առնելով, Յիսուսի ոտքերը օծեց ու իր մազերովը անոր ոտքերը սրբեց. և տունը իւղին անուշահոտութիւնովը լեցուեցաւ։ 4Այն ատեն աշակերտներէն մէկը, Իսկարիովտացի Սիմոնեան Յուդա որ զանիկա պիտի մատնէր, ըսաւ, 5Ինչո՞ւ համար այդ իւղը չծախուեցաւ երեք հարիւր դահեկանի, որ աղքատներուն տրուէր։ 6Զայս ըսաւ, ոչ թէ աÕքատներուն համար իր հոգն էր, հապա որ գող էր ու գանձանակը ինք կը պահէր, և ինչ որ ձգուէր՝ ինք կը կրէր։ 7Իսկ Յիսուս ըսաւ, Թող տուր ատոր. այդ բանը իմ թաղմանս օրուանը համար պահեց։ 8Վասն զի աղքատները ամէն ատեն ձեզի հետ ունիք, բայց զիս ամէն ատեն չունիք։

Դաւ Ղազարոսին դէմ

9Ուստի Հրեաներէն շատ ժողովուրդ անոր հոն ըլլալը իմացան, ու եկան ոչ թէ միայն Յիսուսի համար, հապա որպէս զի Ղազարոսն ալ տեսնեն, զոր մեռելներէն յարուց։ 10Իսկ քահանայապետները խորհուրդ ըրին որ Ղազարոսն ալ մեռցնեն. 11Վասն զի Հրեաներէն շատերը անոր պատճառաւ կ’երթային ու կը հաւատային Յիսուսի։

Յաղթական մուտքը Երուսաղէմ

12Հետևեալ օրը շատ ժողովուրդ որ տօնին եկած էին, երբ լսեցին թէ Յիսուս Երուսաղէմ կու գայ, 13Արմաւենիի ոստեր առին ու ելան զանիկա դիմաւորելու, և կ’աղաղակէին, Ովսաննա, օրհնեալ է Իսրայէլի թագաւորը՝ որ Տէրոջը անունովը կու գայ։ 14Եւ Յիսուս աւանակ մը գտնելով՝ անոր վրայ նստաւ, ինչպէս գրուած է, 15Մի վախնար, ով Սիօնի աղջիկ, ահա քու թագաւորդ կու գայ իշու աւանակի վրայ նստած։ 16Եւ անոր աշակերտները առաջ չիմացան այս բաները, բայց երբ Յիսուս փառաւորուեցաւ, այն ատեն միտքերնին բերին թէ այս բաները անոր համար գրուած էին, և թէ իրենք այս բաները ըրին անոր։ 17Եւ իրեն հետ եղող ժողովուրդը վկայութիւն կու տար թէ Ղազարոսը գերեզմանէն դուրս կանչեց, ու մեռելներէն յարուց զանիկա։ 18Ասոր համար ալ ժողովուրդը զանիկա դիմաւորեց, վասն զի լսեցին թէ անիկա այս հրաշքը ըրած էր։ 19Իսկ փարիսեցիները իրարու կ’ըսէին, Կը տեսնէ՞ք որ օգուտ մը չէք կրնար ընել. ահա բոլոր աշխարհ անոր ետևէն գնաց։

Քանի մը յոյներ Յիսուսը կը փնտռեն

20Եւ հոն քանի մը Յոյներ կային տօնին երկրպագութիւն ընելու ելլողներուն մէջ։ 21Ասոնք Փիլիպպոսի եկան, որ Գալիլեայի Բեթսայիդայէն էր, և կ’աղաչէին անոր ու կ’ըսէին, Տէր, կ’ուզենք Յիսուսը տեսնել։ 22Փիլիպպոս եկաւ, ու Անդրէասի ըսաւ, և նորէն Անդրէաս ու Փիլիպպոս մէկտեղ Յիսուսի ըսին։ 23Յիսուս ալ պատասխան տուաւ անոնց ու ըսաւ, Ժամանակը հասաւ որ փառաւորուի Որդին մարդոյ։ 24Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Եթէ ցորենին հատը հողին մէջ իյնալով չմեռնի, ինք մինակ կը մնայ, ապա եթէ մեռնի, շատ արդիւնք կը բերէ։ 25Ան որ իր անձը կը սիրէ, պիտի կորսնցնէ զանիկա. և ան որ իր անձը այս աշխարհին մէջ կ’ատէ, յաւիտենական կեանքի համար պիտի պահէ զանիկա։ 26Եթէ մէկը ինծի կը ծառայէ, թող իմ ետևէս գայ. ու ես ուր որ եմ, իմ ծառաս ալ հոն պիտի ըլլայ. եթէ մէկը ինծի կը ծառայէ, Հայրը պիտի պատուէ զանիկա։

Յիսուս իր մահուան մասին կը խօսի

27ՀԻմա իմ հոգիս խռոված է, և ի՞նչ ըսեմ. Հայր, զիս ազատէ այս ժամէն. բաց ես ասոր համար եկայ այս ժամին։ 28Հայր, փառաւորէ քու անունդ. այն ատեն ձայն մը եկաւ երկինքէն, Փառաւորեցի ալ, ու նորէն պիտի փառաւորեմ։ 29Եւ ժողովուրդը որ կայներ էր ու կը լսէր, կ’ըսէին, Որոտում կ’ըլլայ. ոմանք ալ կ’ըսէին, Հրեշտակ խօսեցաւ իրեն հետ։ 30Յիսուս պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Այս ձայնը ինծի համար չեկաւ, հապա ձեզի համար։ 31Հիմա է այս աշխարհին դատաստանը, հիմա այս աշխարհին իշխանը դուրս պիտի ձգուի։ 32Ես ալ երբ երկրէ բարձրանամ, ամէնն ալ ինծի պիտի քաշեմ։ 33Այս բանը կը զրուցէր՝ իմացնելով թէ ի՛նչ կերպ մահով պիտի մեռնէր։ 34Ժողովուրդը անոր պատասխանեց, Մենք օրէնքէն լսեցինք որ Քրիստոս յաւիտեան կը մնայ. և դուն ի՞նչպէս կ’ըսես թէ պետք է Որդին մարդոյ բարձրանա. ո՞վ է այդ Որդին մարդոյ։ 35Եւ Յիսուս անոնց ըսաւ, Քիչ մը ատեն ալ լոյսը ձեզի հետ է. քանի որ լոյսը ունիք, քալեցէք, որ չըլլայ թէ մութը ձեր վրայ հասնի. վասն զի խաւարի մէջ քալողը չգիտեր թէ ո՛ւր կ’երթայ։ 36Քանի որ լոյսը ունիք, հաւատացէք այն լոյսին, որպէս զի լուսոյ որդիներ ըլլաք։ Յիսուս այս բաները զրուցեց, ու գնաց պահուեցաւ անոնցմէ։

Հրեաներուն անհաւատութիւնը

37Եւ թէպէտ այնքան հրաշքներ ըրած էր անոնց առջև, բայց անոնք չէին հաւատար իրեն. 38Որպէս զի կատարուի Եսայի մարգարէին խօսքը՝ զոր ըսաւ, Տէր, ո՞վ հաւատաց մեր տուած լուրին, և Տէրոջը բազուկը որո՞ւ յայտնուեցաւ։ 39Անոր համար չէին կրնար հաւատալ, որ դարձեալ կ՛ըսէ Եսայի, 40Անոնց աչքերը կուրցուց, և անոնց սիրտերը թմրեցուց, որ չըլլայ թէ աչքովնին տեսնեն ու սրտովնին իմանան և դարձի գան, ու ես զանոնք բժշկեմ։ 41Այս խօսքը ըսաւ Եսայի՝ երբ տեսաւ անոր փառքը, ու խօսեցաւ անոր վրայով։ 42Այսու ամենայնիւ իշխաններէն ալ շատերը իրեն հաւատացին, բայց փարիսեցիներուն համար զանիկա չէին դաւաներ, որպէս զի ժողովարանէն դուրս չձգուին. 43Վասնզի մարդոց փառքը Աստուծոյ փառքէն աւելի սիրեցին։

Դատում Յիսուսին խօսքով

44Իսկ Յիսուս կ’աղաղակէր ու կ’ըսէր, Ան որ ինծի կը հաւատայ, ինծի չհաւատար, հապա զիս ղրկողին: 45Եւ ան որ զիս կը տեսնէ, զիս ղրկողը կը տեսնէ։ 46Ես լոյս եկայ աշխարհ, որպէս զի ամէն ով որ ինծի հաւատայ, խաւարի մէջ չմնայ։ 47Եւ եթէ մէկը իմ խօսքերս լսէ ու չհաւատայ, ես զանիկա չեմ դատեր, քանզի ես չեկայ որպէս զի աշխարհը դատեմ, հապա որպէս զի աշխարհը փրկեմ։ 48Ան որ զիս կ’անարգէ և իմ խօսքերս չընդունիր, կայ մէկը որ զանիկա կը դատէ. այն խօսքը զոր ես խօսեցայ, ան պիտի դատէ զանիկա վերջին օրը։ 49Վասն զի ես ինքիրմէս չխօսեցայ, հապա Հայրը որ զիս ղրկեց՝ ինք ինծի պատուիրեց ինչ որ պիտի ըսեմ և ինչ որ պիտի խօսիմ։ 50Եւ գիտեմ որ անոր պատուիրածը յաւիտենական կեանք է. ուստի ինչ որ ես կը խօսիմ, ինչպէս Հայրը ինծի ըսաւ, այնպէս կը խօսիմ։