Ավետարան ըստ Հովհաննէսի
13
Յիսուս աշակերտներուն ոտքերը կը լուայ
1Զատկի տօնէն առաջ՝ Յիսուս գիտնալով թէ իր ժամանակը հասեր է որ այս աշխարհէն ելլէ Հօրը քով, սիրելով իրենները որոնք աշխարհին մէջ էին, մինչև վերջն ալ սիրեց զանոնք։ 2Եւ երբ ընթրիքը կ’ըլլար, (սատանայ արդէն Իսկարիովտացի Սիմոնեան Յուդայի սրտին մէջ դրեր էր, որ զանիկա մատնէ.) 3Յիսուս գիտնալով թէ Հայրը ամէն բան իր ձեռքը տուաւ, և թէ ինք Աստուծմէ ելաւ ու Աստուծոյ քով կ’երթայ, 4Ընթրիքէն ելաւ, և հանդերձները մէկդի դրաւ ու ղենջակ մը առնելով մէջքը փաթթեց։ 5Ետքը կոնքին մէջ ջուր լեցուց, ու սկսաւ աշակերտներուն ոտքերը լուալ, և այն իր փաթթուած ղենջակովը սրբել: 6Ուստի եկաւ Սիմոն Պետրոսի. ան ալ ըսաւ անոր, Տէր, դո՞ւն իմ ոտքերս պիտի լուաս։ 7Յիսուս պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոր, Ես ինչ որ կ’ընեմ, դուն հիմա չես իմանար, հապա ետքը պիտի իմանաս։ 8Պետրոս ըսաւ անոր, Բնաւ դուն իմ ոտքերս պիտի չլուաս. պատասխան տուաւ անոր Յիսուս, Եթէ քեզ չլուամ, դուն ինծի հետ բաժին չունիս։ 9Սիմոն Պետրոս ըսաւ անոր, Տէր, ոչ թէ միայն ոտքերս, հապա նաև ձեռքերս ու գլուխս։ 10Յիսուս ըսաւ անոր, Լուացուածին՝ ոտքերը լուալէն զատ ուրիշ բան պէտք չէ, այլ բոլորովին մաքուր է. և դուք մաքուր էք, բայց ոչ թէ ամէնդ։ 11Վասն զի գիտէր զանիկա որ զինք պիտի մատնէր. անոր համար ըսաւ, Ոչ թէ ամէնդ ալ մաքուր էք։ 12Ու երբ անոնց ոտքերը լուաց, և իր հանդերձները առնելով նորէն սեղան նստաւ, ըսաւ անոնց, Գիտէ՞ք, ի՛նչ ըրի ձեզի։ 13Դուք զիս Վարդապետ ու Տէր կը կոչէք, և աղէկ կ’ըսէք, վասն զի այնպէս եմ։ 14Հապա եթէ ես Տէրս ու Վարդապետս ձեր ոտքերը լուացի, պէտք է որ դուք ալ իրարու ոտքերը լուաք։ 15Վասն ձեզի օրինակ մը տուի, որպէս զի ինչպէս ես ձեզի ըրի՝ դուք ալ ընէք։ 16Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Ծառան իր տէրոջմէն մեծ չէ, ոչ ալ ղրկուածը զինք ղրկողէն մեծ է։ 17Եթէ դուք այս բաները գիտէք, երանելի էք եթէ ասոնք կատարէք։ 18Ոչ թէ ձեր ամէնուն համար կ’ըսեմ, վասն զի ես կը ճանչնամ զանոնք որ ես ընտրեցի, հապա որպէս զի այն գրուածը կատարուի թէ Ան որ ինծի հետ հաց կ’ուտէր, ինծի դեմ կրունկ վերցուց։ 19Հիմակուընէ կ’ըսեմ ձեզի՝ քանի որ չէ եղեր, որպէս զի երբ ըլլայ, հաւատաք թէ ես ան եմ։ 20Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Ով որ կ’ընդունի զանիկա զոր ես կը ղրկեմ, զիս կ’ընդունի. և ով որ զիս կ’ընդունի, զիս ղրկողը կ’ընդունի։
Յիսուս իր մատնուիլը կը գուշակէ
21Յիսուս երբ զայս ըսաւ, իր հոգիին մէջ խռովեցաւ, և վկայեց ըսելով, Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, որ ձեզմէ մէկը զիս պիտի մատնէ։ 22Ուստի աշակերտները տարակուսած իրարու կը նայէին թէ որո՛ւ համար կը զրուցէ։ 23Ու աշակերտներէն մէկը կար Յիսուսի քով նստած, զոր Յիսուս կը սիրէր։ 24Եւ Սիմոն Պետրոս անոր աչք կ’ընէր հարցնելու թէ ո՛վ պիտի ըլլայ անիկա՝ որու համար կը զրուցէ։ 25Ան ալ Յիսուսի կուրծքին վրայ իյնալով՝ ըսաւ անոր, Տէր, ո՞վ է ան։ 26Յիսուս պատասխան տուաւ, Անիկա է՝ որու պատառը թրջելով կու տամ. և թրջելով պատառը Իսկարիովտացի Սիմոնեան Յուդայի տուաւ։ 27Ու պատառէն. ետքը սատանայ անոր ներսը մտաւ։ Եւ Յիսուս ըսաւ անոր, Ինչ որ պիտի ընես՝ շուտով ըրէ։ 28Բայց այս բանը սեղան նստողներէն մէ՛կը չհասկացաւ, թէ ինչո՛ւ համար ըսաւ անոր։ 29Վասն զի ոմանք կը խորհէին թէ որովհետև գանձանակը Յուդա կը պահէր, Յիսուս անոր կ’ըսէր, Ծախու առ ինչ որ մեզի այս տօնին պէտք է, կամ՝ որպէս զի աղքատներուն բան մը տայ։ 30Անիկա ալ պատառը առածին պէս շուտ մը դուրս ելաւ, ու գիշեր էր։
Նոր պատուիրանը
31Ու երբ անիկա դուրս ելաւ, Յիսուս ըսաւ, Հիմա փառաւորուեցաւ Որդին մարդոյ, ու Աստուած փառաւորուեցաւ անով. 32Եթէ Աստուած անով փառաւորուեցաւ, Աստուած ալ զանիկա իր անձովը պիտի փառաւորէ, և շուտով պիտի փառաւորէ զանիկա։ 33Որդեակներ, քիչ մը ատեն ալ ձեզի հետ եմ, զիս պիտի փնտռէք, և ինչպէս Հրեաներուն ըսի թէ Ուր ես կ’երթամ, դուք չէք կրնար գալ, հիմա ձեզի ալ կ’ըսեմ։ 34Նոր պատուիրան մը կուտամ ձեզի որ մէկզմէկ սիրէք, ինչպէս ես ձեզ սիրեցի, որ դուք ալ մէկզմէկ սիրէք։ 35Ասով ամէնը պիտի գիտնան թէ իմ աշակերտներս էք, եթէ իրարու վրայ սէր ունենաք։
Յիսուս Պետրոսին ուրանալը կը գուշակէ
36Սիմոն Պետրոս ըսաւ անոր, Տէր, ո՞ւր կ’երթաս. Յիսուս պատասխան տուաւ անոր, Ուր ես կ’երթամ, դուն հիմա չես կրնար իմ ետևէս գալ, բայց ետքը պիտի գաս իմ ետևէս։ 37Պետրոս ըսաւ անոր, Տէր, ինչո՞ւ հիմա չեմ կրնար քու ետևէդ գալ. ես իմ կենաքս ալ քեզի համար պիտի դնեմ։ 38Յիսուս պատասխան տուաւ անոր, Քու կեա՞նքդ պիտի դնես ինծի համար. ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ քեզի, Հաւը պիտի չխօսի՝ մինչև դուն երեք անգամ զիս ուրանաս։
Արեւմտահայերեն, 1981 · HYWAB1981