Ավետարան ըստ Հովհաննէսի

17

Յիսուս կ’աղօթէ աշակերտներուն համար

1Յիսուս երբ ասոնք խօսեցաւ, իր աչքերը դէպ ի երկինք վերցուց ու ըսաւ, , ժամանակը հասեր է, փառաւորէ քու Որդիդ, որպէս զի քու Որդիդ ալ քեզ փառաւորէ. 2Ինչպէս իրեն իշխանութիւն տուիր ամէն մարմնի վրա, որ յաւիտենական կեանք տայ այն ամէնուն զոր իրեն տուիր։ 3Եւ այս է յաւիտենական կեանքը, որ ճանչնան քեզ միմիայն ճշմարիտ Աստուածդ, ու Յիսուս Քրիստոսը զոր դուն ղրկեցիր։ 4Ես քեզ երկրի վրայ փառաւորեցի, այն գործը զոր ինծի տուիր ընելու՝ լմնցուցի։ 5Եւ հիմա, ով Հայր, փառաւորէ զիս քու քովդ այն փառքովը զոր աշխարհի ըլլալէն առաջ քովդ ունէի։ 6Քու անունդ յայտնի ըրի այն մարդոց զորոնք աշխարհէ ինծի տուիր. քուկդ էին, ու ինծի տուիր զանոնք և քու խօսքդ պահեցին։ 7Հիմա գիտցան թէ այն ամէն բաները զորոնք ինծի տուիր, քեզմէ են. 8Վասն զի այն խօսքերը զորոնք ինծի տուիր, ես անոնց տուի, անոնք ալ ընդունեցին, և ճշմարտութեամբ իմացան որ ես քեզմէ ելայ, ու հաւատացին թէ դուն ղրկեցիր զիս։ 9Ես անոնց համար կ’աղաչեմ. ոչ թէ աշխարհի համար կ’աղաչեմ, հապա անոնց համար՝ զորոնք դուն ինծի տուիր, վասն զի քուկդ են անոնք։ 10Եւ ինչ որ իմս է՝ այն բոլորը քուկդ է, և ինչ որ քուկդ է՝ այն իմս է, ու ես անոնցմով փառաւորուած եմ։ 11Եւ ես ա՛լ աշխարհի մէջ չեմ, բայց անոնք աշխարհի մէջ են, ու ես քեզի կու գամ. ով Սուրբ Հայր, քու անունովդ պահէ զանոնք որ դուն ինծի տուիր, որպէս զի մէկ ըլլան, ինչպէս մենք մէկ ենք։ 12Քանի որ աշխարհի մէջ անոնց հետ էի, ես կը պահէի զանոնք քու անունովդ. զորոնք որ դուն ինծի տուիր, ես պահեցի, և անոնցմէ մէ՛կը չկորսուեցաւ, միայն թէ այն կորստեան որդին, որպէս զի գրուածը կատարուի։ 13Ալ հիմա քեզի կու գամ, ու աշխարհի մէջ այս բաները կը խօսիմ, որպէս զի իմ ուրախութիւնս իրենց անձերուն մէջ կատարեալ ունենան։ 14Ես քու խօսքդ անոնց տուի, ու զանոնք ատեց. վասն զի աշխարհէ չեն, ինչպէս ես աշխարհէ չեմ։ 15Չեմ աղաչեր որ զանոնք աշխարհէ վերցնես, հապա որ զանոնք չարէն պահես։ 16Անոնք աշխարհէ չեն, ինչպէս ես աշխարհէ չեմ։ 17Սրբէ զանոնք քու ճշմարտութիւնովդ. քու խօսքդ ճշմարտութիւն է։ 18Ինչպէս դու զիս աշխարհ ղրկեցիր, ես ալ զանոնք աշխարհ ղրկեցի։ 19Եւ անոնց համար ես իմ անձս կը սրբեմ, որպէս զի իրենք ալ ճշմարտութիւնով սրբացած ըլլան։ 20Բայց ոչ թէ միայն անոնց համար կ’աղաչեմ, հապա անոնց խօսքովը բոլոր ինծի հաւատացողներուն համար ալ. 21Որպէս զի ամէնն ալ մէկ ըլլան, ինչպէս դուն, ով Հայր, իմ մէջս՝ ու ես քու մէջդ, որպէս զի անոնք ալ մեր մէջ մէկ ըլլան, որպէս զի աշխարհ հաւատայ թէ դուն ղրկեցիր զիս։ 22Եւ այն փառքը զոր դուն ինծի տուիր, ես անոնց տուի, որպէս զի մէկ ըլլան՝ ինչպէս մենք մէկ ենք. 23(Ես անոնց մէջ՝ և դուն իմ մէջս.) որպէս զի իրենք կատարեալ ըլլան միութեան մէջ. ու աշխարհ գիտնայ թէ դուն ղրկեցիր զիս, ու սիրեցիր զանոնք՝ ինչպէս զիս սիրեցիր։ 24Ով Հայր, զանոնք որ դուն ինծի տուիր, կ’ուզեմ որ ուր որ ես եմ՝ անոնք ալ ինծի հետ ըլլան, որպէս զի տեսնեն իմ փառքս զոր ինծի տուիր. վասն զի դուն զիս սիրեցիր աշխարհի սկիզբէն առաջ: 25Ով արդար Հայր, աշխարհ քեզ չճանչցաւ, բայց ես քեզ ճանչցայ, և ասոնք ճանչցան թէ դուն զիս ղրկեցիր։ 26Եւ քու անունդ անոնց ճանչցուցի, ու պիտի ճանչցնեմ, որպէս զի այն սէրը որով դուն զիս սիրեցիր, անոնց մէջ ըլլայ, ու ես ալ անոնց մէջ։

Աստվածաշունչ «Արեւմտահայերեն» Թարգմանություն (1981)