Յիսուս և սամարացի կինը

1Արդ երբ Տէրը իմացաւ որ փարիսեցիները լսեր են՝ թէ Յիսուս Յովհաննէսէ աւելի աշակերտներ կ’ընէ և կը մկրտէ, 2(Թէպէտ ոչ թէ Յիսուս ինք կը մկրտէր, հապա իր աշակերտները,) 3Թողուց Հրէաստանը ու նորէն Գալիլեա գնաց: 4Ու պէտք եղաւ որ Սամարիայի մէջէն անցնի: 5Ուստի եկաւ Սամարացւոց մէկ քաղաքը, որուն անունը Սուքար էր, այն տեղին մօտ՝ զոր Յակոբ իր որդւոյն Յովսէփի տուաւ. 6Եւ հոն Յակոբի մէկ աղբիւրը կար. Յիսուս ալ ճամբայէն յոգնած ըլլալով՝ այն աղբիւրին վրայ նստաւ.և ժամը վեցին ատեններն էր: 7Սամարիայէ կին մը եկաւ ջուր հանելու. Յիսուս ըսաւ անոր, Ինծի ջուր տուր խմելու. 8(Քանզի իր աշակերտները քաղաքը գացեր էին, որպէս զի ուտելիք առնեն:) 9Այն ատեն Սամարացի կինը ըսաւ անոր, Դուն որ Հրեայ ես, ի՞նչպէս կ’ուզես ջուր խմել ինծմէ, Սամարացի կնոջմէ մը. վասն զի Հրեաները Սամարացւոց հետ հաղորդակցութիւն չեն ըներ: 10Յիսուս պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոր, Եթէ դուն գիտնայիր Աստուծոյ պարգևը, և թէ ո՛վ է ան որ քեզի կ’ըսէ, Ինծի ջուր տուր խմելու, դուն անկէ պիտի ուզէիր, և ինք քեզի կենդանի ջուր պիտի տար: 11Կինը ըսաւ անոր, Տէր, դուն ջրհան ալ չունիս, ու այս հորը խորունկ է. ուրեմն ուրկէ՞ պիտի ունենաս այն կենդանի ջուրը: 12Միթէ դուն մեր Յակոբ հօրմէն աւելի մե՞ծ մըն ես, որ այս հորը մեզի տուաւ, և ասկէ խմեց ինք ու իր որդիները և իր անասունները: 13Պատասխան տուաւ Յիսուս ու ըսաւ անոր, Ամէն ով որ այդ ջուրէն խմէ, նորէն պիտի ծարաւի, բայց ով որ խմէ այն ջուրէն զոր ես անոր պիտի տամ, յաւիտեան պիտի չծարաւի. 14Հապա այն ջուրը զոր ես անոր պիտի տամ, պիտի ըլլայ անոր ներսիդին ջուրի աղբիւր մը՝ որ յաւիտենական կեանքի համար կը բղխէ: 15Կինը ըսաւ անոր, Տէր, տուր ինծի այն ջուրը, որպէս զի չծարաւիմ, և հոս չգամ ջուր հանելու: 16Յիսուս ըսաւ անոր, Գնա քու այրդ կանչէ, ու հոս եկուր: 17Կինը պատասխան տալով ըսաւ, Ես այր չունիմ. Յիսուս ըսաւ անոր, Աղէկ ըսիր թէ այր չունիմ, 18Վասն զի դուն հինգ այր ունեցեր ես, և ան զոր հիմա ունիս՝ քու այրդ չէ. ատիկա շիտակ զրուցեցիր: 19Կին ըսաւ անոր, Տէր, կը տեսնեմ որ դուն մարգարէ մըն ես: 20Մեր հայրերը այս լեռան վրայ երկրպագութիւն ըրին, և դուք կ’ըսէք թէ Միայն Երուսաղէմ է տեղը, ուր պէտք է երկրպագութիւն ընել: 21Յիսուս ըսաւ անոր, Ով կին, հաւատա ինծի որ ժամանակ կու գայ, երբ ոչ այս լեռան վրայ, և ոչ Երուսաղէմի մէջ երկրպագութիւն պիտի ընէք Հօրը: 22Դուք անոր երկրպագութիւն կ’ընէք, զոր չէք ճանչնար. մենք անոր երկրպագութիւն կ’ընենք, զոր կը ճանչնանք. վասն զի փրկութիւնը Հրեաներէն է: 23Բայց ժամանակ կու գայ ու հիմա ալ է, երբ ճշմարիտ երկրպագողները երկրպագութիւն պիտի ընեն Հօրը՝ հոգիով ու ճշմարտութիւնով, վասն զի Հայրն ալ իրեն այնպիսի երկրպագողներ կ’ուզէ: 24Աստուած Հոգի է, և իրեն երկըրպագողներուն ալ պէտք է որ հոգիով ու ճշմարտութիւնով երկրպագութիւն ընեն: 25Կինը ըսաւ անոր, Գիտեմ որ Մեսիան կու գայ, (Քրիստոս ըսուածը,) երբ ինք գայ՝ ամէն բան մեզի պիտի պատմէ: 26Յիսուս ըսաւ անոր, Ես ան եմ՝ որ քեզի հետ կը խօսիմ: 27Եւ այս խօսքին վրայ իր աշակերտները եկան, ու զարմացան որ այն կնոջ հետ կը խօսէր. բայց անոնցմէ մէ՛կը չըսաւ թէ Ի՞նչ կուզես, կամ ի՞նչ կը խօսիս ատոր հետ: 28Այն ատեն կինը ձգեց իր սափորը ու քաղաքը գնաց, և ըսաւ մարդոցը, 29Եկէք տեսէք մարդ մը՝ որ ըսաւ ինծի ամէն ինչ որ գործեր եմ. արդեօք անիկա՞ է Քրիստոսը: 30Եւ անոնք քաղաքէն ելան ու անոր կու գային: 31Եւ այս միջոցին աշակերտները իրեն կ’աղաչէին ու կ’ըսէին, Ռաբբի, հաց կեր: 32Անիկա ըսաւ անոնց, Ես կերակուր ունիմ ուտելու՝ զոր դուք չէք գիտեր: 33Ուստի աշակերտները կ’ըսէին իրարու, Արդեօք մէկը ատոր ուտելու բան մը բերա՞ւ: 34Յիսուս ըսաւ անոնց, Իմ կերակուրս այն է որ ես զիս ղրկողին կամքը ընեմ, և անոր գործը կատարեմ: 35Չէ՞ որ դուք կ’ըսէք թէ Տակաւին չորս ամիս կայ որ հունձքի ատենը գայ. ահա ես ձեզի կ’ըսեմ, Աչքերնիդ վերցուցէք ու արտերուն նայեցէք, որ արդէն ճերմկած ու հնձուելու պատրաստ են: 36Եւ ան որ կը հնձէ՝ վարձք կ’առնէ, ու յաւիտենական կեանքի համար պտուղ կը ժողվէ, որպէս զի սերմանողը ու հնձողը մէկտեղ ուրախանան: 37Վասն զի այս բանին մէջ ճըշմարիտ է այն խօսքը թէ Ուրիշը կը սերմանէ և ուրիշը կը հնձէ: 38Ես ձեզ ղրկեցի հնձելու զայն որ դուք չաշխատեցաք. ուրիշները աշխատեցան, ու դուք անոնց աշխատանքին մէջ մտաք: 39Եւ այն քաղաքէն շատ Սամարացիներ իրեն հաւատացին այն կնոջ խօսքին համար որ վկայեց, ըսելով թէ Ինչ որ ես գործեր էի՝ բոլորը ինծի ըսաւ: 40Ու երբ Սամարացիներն անոր եկան, կ’աղաչէին անոր որ իրենց քով կենայ. ու երկու օր հոն կեցաւ: 41Եւ ալ շատերը իրեն հաւատացին իր խօսքին համար: 42Ու կ’ըսէին կնոջը, Ասկէ ետև ոչ թէ քու խօսքիդ համար կը հաւատանք, վասն զի մենք մեզմէ լսեցինք, և գիտենք որ ատիկա է ճշմարտապէս աշխարհի Փրկիչը, Քրիստոս: 43Ու երկու օրէն ետև ելաւ անկէ և Գալիլեա գնաց: 44Վասն զի Յիսուս ինք վկայեց թէ Մարգարէ մը իր գաւառին մէջ պատիւ չունենար: 45Ու երբ Գալիլեա եկաւ, Գալիլեացիները զինք ընդունեցին, քանզի տեսած էին այն բոլոր հրաշքները, զորոնք ինք ըրաւ Երուսաղէմի մէջ տօնին ատենը. վասն զի իրենք ալ այն տօնին գացեր էին:

Յիսուս ազնուականի մը որդին կը բժշկէ

46Եւ Յիսուս նորէն եկաւ Գալիլեացւոց Կանա քաղաքը, ուր ջուրը գինի ըրած էր. և հոն ազնուական մէկը կար, որուն որդին հիւանդ էր Կափառնայումի մէջ: 47Ասիկա լսելով որ Յիսուս Հրէաստանէ Գալիլեա եկեր է, եկաւ անոր ու կ’աղաչէր որ իջնէ և իր որդին բժշկէ, վասն զի մեռնելու վրայ էր: 48Այն ատեն Յիսուս ըսաւ անոր, Եթէ նշաններ ու հրաշքներ չտեսնէք, բնաւ պիտի չհաւատաք: 49Ազնուականը ըսաւ անոր, Տէր, իջիր քանի որ իմ տղաս մեռած չէ: 50Յիսուս ըսաւ անոր, Գնա, քու որդիդ ողջ է. մարդն ալ հաւատաց այն խօսքին զոր Յիսուս իրեն ըսաւ, ու գնաց: 51Ու երբ կ’իջնէր, իր ծառաները դիմաւորեցին զինք, և աւետիս տուին ըսելով թէ Քու տղադ ողջ է: 52Ուստի հարցուց անոնց թէ ո՞ր ժամէն սկսաւ աղէկի դառնալ. և ըսին իրեն, Երէկ ժամը եօթնին տենդը թողուց զանիկա: 53Այն ատեն գիտցաւ անոր հայրը թէ այն ժամն էր երբ Յիսուս իրեն ըսաւ թէ Քու որդիդ ողջ է. ու հաւատաց ինք և իր բոլոր տունը: 54Այս նորէն երկրորդ հրաշքն էր զոր Յիսուս ըրաւ, երբ Հրէաստանէ Գալիլեա եկաւ: