1Բայց հիմա տարիքով ինծմէ պզտիկ եղողները զիս ծաղր կ’ընեն, Որոնց հայրերը հօտերուս շուներուն հետ դնելու չէի հաճեր. 2Նաև անոնց ձեռքերուն ոյժը ինծի ի՞նչ օգուտ ունէր. Անոնց առուգութիւնը կորսուած էր: 3Չքաւորութենէ ու անօթութենէ նիհարացեր էին, Ու անապատը, մթին, աւերակ ու վայրի տեղերը, կը փախչէին: 4Իրենց կերակուրին համար մացառներուն քովի մոլոշները կը քաղէին, Ու գիհիի արմատ կը ժողվէին: 5Մարդոց մէջէն կը վռնտուէին. Ու անոնց ետևէն գողի ետևէ պոռալու պէս կը պոռային: 6Սոսկալի ձորերու մէջ կը բնակէին, Հողի ու ապառաժներու ծակտիքներուն մէջ: 7Մացառներուն մէջ կը կանչուըռտէին, Եղինճներուն տակ կը ժողվուէին: 8Յիմար ու աննշան մարդոց զաւակներ ըլլալով` Երկրէն կը վռնտուէին: 9Ու հիմա ես անոնց խաղը` Նաև անոնց առակը եղեր եմ: 10Ինծմէ գարշելով կը հեռանան ինծմէ, Ու երեսէս թուքը չեն խնայեր: 11Որովհետև իմ կապս թուլցնելով` զիս նեղեց, Անոնք իմ առջևս երասանակը թող տուին: 12Աջ կողմէս լակոտներ կ’ելլեն, Անոնք ոտքերս կը հրեն, Ու ինծի դէմ իրենց կորստեան ճամբաները կը պատրաստեն: 13Անոնք շաւիղներս կ’աւրեն, վիշտս կ’աւելցնեն. Ու անոնց դէմ ինծի օգնութիւն ընող մը չկայ*: 14Լայն խրամատէ մը գալու պէս կը յարձակին, Աւերակներուն տակէն վրաս կը դիմեն: 15Արհաւիրքները իմ վրաս դարձան, Ու հովի պէս իմ պատիւս կը հալածեն. Ու ազատութիւնս ամպի պէս անցաւ: 16Եւ հիմա հոգիս իմ ներսիդիս կը հալի. Տրտմութեան օրերը զիս պաշարեցին: 17Իմ ցաւս գիշերանց ոսկորներս ծակեց, Ու ջիղերս հանգստութիւն չունեցան: 18Իր մեծ զօրութիւնովը իմ հանդերձս փոխեց, Ու իմ պատմուճանիս օձիքին պէս պատեց զիս: 19Զիս ցեխին մէջ նետեց, Ու ես հողի ու մոխիրի նմանեցայ: 20Ես քեզի կ’աղաղակեմ, ու ինծի պատասխան չես տար. Կը կայնիմ, ու դուն ինծի ուշադրութիւն չես ըներ*: 21Դուն ինծի անգութ եղար, Ձեռքիդ զօրութիւնովը թշնամիի պէս կը վարուիս ինծի հետ: 22Զիս վերցնելով հողին վրայ կը հեծցնես, Ու զիս բոլորովին կը հալեցնես: 23Ստոյգ գիտեմ որ զիս մահուան պիտի տանիս, Ու ամէն ապրողներուն համար սահմանուած տունը: 24Բայց Անիկա աւերմունքին վրայ ձեռք պիտի չերկնցնէ, Եթէ կորստեան ատեն անոր աղաչեն*: 25Դժբաղդութեան մէջ եղողին համար չէի՞ լար. Աղքատին համար հոգիս չէ՞ր նեղանար: 26Բայց երբ ես բարիք կը յուսայի` չարիքը հասաւ. Ու երբ լոյսին կը սպասէի` խաւարը եկաւ: 27Փորոտիքս եռաց ու չհանդարտեցաւ. Թշուառութեանս օրերը ինծի հասան: 28Սևցած պտըտեցայ, բայց ոչ արեւէն. Ելայ ու ժողովքին մէջ աղաղակեցի: 29Չագալներուն եղբայր` Ու ջայլամներուն ընկեր եղայ: 30Մորթս վրաս սևցաւ, Ու ոսկորներս տաքութենէն այրեցան: 31Վասն որոյ իմ քնարս սուգի փոխուեցաւ, Ու իմ սրինգս` լալկաններու ձայնի: