Յովնանի անհնազանդութիւնը

1Եւ Տէրոջը խօսքը Ամաթիի որդւոյն Յովնանի եղաւ` ըսելով, 2Ելիր, Նինուէ մեծ քաղաքը գնա, ու անոր դէմ քարոզութիւն ըրէ, քանզի անոնց չարութիւնը իմ առջևս ելաւ: 3Բայց Յովնան ելաւ որ Տէրոջը երեսէն Թարսիս փախչի, և Յոպպէ իջաւ ու նաւ մը գտաւ որ Թարսիս կ’երթար, և անոր վարձքը տուաւ ու անոր մէջ մտաւ, որպէս զի անոնց հետ Թարսիս երթայ Տէրոջը երեսէն: 4Եւ Տէրը ծովուն մէջ մեծ հով մը հանեց, ու ծովուն մէջ մեծ փոթորիկ մը եղաւ, այնպէս որ նաւը խորտակուելու վտանգի մէջ էր: 5Ու նաւավարները վախցան և ամէն մէկը իր աստուծոյն կ’աղաղակէր, ու նաւուն մէջի կարասիները ծովը նետեցին, որպէս զի զանիկա իրենցմէ թեթևցընեն. բայց Յովնան նաւուն խորշը իջնելով պառկեր էր ու խորունկ կը քնանար: 6Եւ նաւապետը անոր մօտեցաւ ու անոր ըսաւ, Քեզի ի՞նչ եղաւ, ով խորունկ քնացող. ելիր քու Աստուծոյդ աղաղակէ, թերևս Աստուած մեզ յիշէ, որ չկորսուինք: 7Եւ իրարու ըսին, Եկէք, վիճակ ձգենք, որպէս զի գիտնանք թէ այս չարիքը որո՞ւն պատճառաւ մեր վրայ եկաւ: Եւ վիճակ ձգեցին, ու վիճակը Յովնանի ելաւ: 8Եւ անոնք ըսին անոր, Հիմա պատմէ մեզի` թէ այս չարիքը որո՞ւն պատճառաւ մեր վրայ եկավ. քու գործդ ի՞նչ է, և ուրկէ՞ կու գաս. քու երկիրդ ո՞րն է, ու դուն ո՞ր ժողովուրդէն ես: 9Եւ անիկա ըսաւ անոնց, Ես Եբրայեցի եմ, և ծովը ու ցամաքը ստեղծող երկինքի Աստուծմէն, Եհովայէ, կը վախնամ: 10Եւ այն մարդիկը խիստ շատ վախցան, ու անոր ըսին, Այդ բանը ինչո՞ւ ըրիր. քանզի այն մարդիկը գիտցան որ Տէրոջը երեսէն կը փախչէր, վասն զի անոնց պատմեր էր: 11Եւ անոր ըսին, Քեզի ի՞նչ ընենք, որ ծովը մեզմէ դադարի. քանզի ծովը երթալով աւելի կը սաստկանար: 12Ու անիկա ըսաւ անոնց, Զիս վերցուցէք ու զիս ծովը նետեցէք, ու ծովը ձեզմէ պիտի դադարի, քանզի ես գիտեմ որ այս մեծ փոթորիկը իմ պատճառաւս ձեր վրայ եղաւ: 13Եւ այն մարդիկը թի քաշելով կը ջանային նաւը ցամաքը դարձնել, բայց չկրցան, քանզի ծովը երթալով կը սաստկանար անոնց վրայ: 14Ու Եհովայի աղաղակեցին ու ըսին, Ոհ, Եհովա, կ’աղաչենք, այս մարդուն հոգիին համար չկորսուինք, ու մեր վրայ անմեղ արիւն մի դներ, քանզի դուն, ով Եհովա, ուզածիդ պէս ըրիր: 15Եւ Յովնանը վերցուցին ու ծովը նետեցին, և ծովը իր սաստկութենէն դադարեցաւ: 16Ու այն մարդիկը Եհովայէ մեծ վախով վախցան, ու Եհովայի զոհ մատուցին և ուխտեր ըրին: 17Եւ Տէրը մեծ ձուկի մը հրամայեց որ Յովնանը կլլէ. ու Յովնան երեք օր ու երեք գիշեր ձուկին փորը մնաց: