Յեսու լրտեսներ կը ղրկէ Երիքով

1Եւ Նաւէի որդին Յեսու Սատիմէ երկու մարդ ղրկեց՝ ծածկաբար երկիրը լրտեսելու համար, ու անոնց ըսաւ, Գացէք այն երկիրը ու Երիքովը տեսէք. և անոնք գացին ու Ռախաբ անունով պոռնիկ կնոջ մը տունը մտան, և հոն մնացին։ 2Այն ատեն Երիքովի թագաւորին լուր տրուեցաւ՝ ըսելով, Ահա այս գիշեր երկիրը լրտեսելու համար Իսրայէլի որդիներէն մարդիկ եկեր են հոս։ 3Ու Երիքովի թագաւորը Ռախաբի մարդ ղրկեց՝ ըսելով, Քեզի եկող ու տունդ մտնող մարդիկը դուրս հանէ. քանզի անոնք այս բոլոր երկիրը լրտեսելու եկեր են։ 4Եվ կինը այն երկու մարդը առաւ պահեց, ու ըսաւ, Իրաւ այն մարդիկը ինծի եկան, բայց ուրկէ ըլլալնին չգիտցայ: 5Ու դռներուն գոցուելու ատենը, մութուն, այն մարդիկը դուրս ելան. և այն մարդոց ուր երթալը չեմ գիտեր. շուտով անոնց ետեւէն ինկէք, որպէս զի անոնց հասնիք։ 6Իսկ ինք տանիքը հանելով զանոնք, պահեր էր քթանի եղէգներուն մէջ՝ զորոնք տանիքին վրայ դիզուած ունէր։ 7Ուստի մարդիկը Յորդանանու ճամբով մինչև անցքերը անոնց ետեւէն ինկան, և անոնց ետեւէն ինկողները դուրս ելլելէ ետքը դուռը գոցեցին։ 8Ու երբ անոնք դեռ չէին քնացած, կինը տանիքին վրայ անոնց քով ելաւ, 9Եւ մարդոցը ըսաւ, Ես գիտեմ որ Տէրը այս երկիրը ձեզի տուաւ, ու ձեր վախը մեր վրայ ինկաւ, և ձեր պատճառաւ այս երկրին բոլոր բնակիչները հալեցան։ 10Քանզի մենք լսեցինք թէ ի՛նչպէս Տէրը ձեր Եգիպտոսէ ելած ատենը Կարմիր ծովուն ջուրերը ձեր առջեւէն ցամքեցուց. նաև ինչ որ դուք ըրիք Յորդանանու անդիի կողմը բնակող Ամօրհացւոց երկու թագաւորներուն, Սեհոնի ու Ովգի, զորոնք բնաջինջ ըրիք։ 11Ուստի այս բանէրը լսածնուս պէս սիրտերնիս հալեցաւ, ու ձեր երեսէն վախնալնուս համար մէկո՛ւն վրայ համարձակութիւն չմնաց. քանզի ձեր Եհովա Աստուածը վերը երկինքին մէջ ու վարը երկրի վրայ Աստուած անիկա է։ 12Հիմա կ’աղաչեմ, Տէրոջմով երդում ըրէք ինծի, որ ես ձեզի ողորմութիւն ընելուս համար, դուք ալ իմ հօրս տանը ողորմութիւն ընէք, և ինծի ճշմարիտ նշան մը տուէք, 13Որ իմ հայրս, մայրս, եղբայրներս, քոյրերս, ու բոլոր անոնց վերաբերեալները ողջ պիտի թողուք, և մեր անձը մահուանէ պիտի ազատէք: 14Ու այն մարդիկը անոր ըսին, Եթէ այս մեր բանը չյայտնէք, ձեր տեղը մեր անձերը մեռնին. ու երբ Տէրը այս երկիրը մեզի տայ, քեզի ողորմութիւն ու հաւատարմութիւն պիտի ընենք։ 15Ետքը զանոնք չուանով մը պատուհանէն վար իջեցուց. (քանզի իր տունը բերդին պարսպին վրայ էր, ու ինք պարսպին վրայ կը բնակէր.) 16Եւ անոնց ըսաւ, Լեռը գացէք, չըլլայ որ հալածողները ձեզի հանդիպին, ու հոն երեք օր պահուեցէք, մինչև որ հալածողները ետ դառնան, անկէ ետև ձեր ճամբան գացէք։ 17Եւ այն մարդիկը անոր ըսին, Ահա մենք այդ մեզի ընել տուած երդումէդ այս կերպով անպարտ կ’ըլլանք: 18Երբ մենք այս երկիրը մտնենք, այս կարմիր դերձանէ չուանը այն պատուհանին վրայ կապես, ուրկէ մեզ իջեցուցիր. և քու հայրդ, մայրդ, եղբայրներդ ու քու հօրդ բոլոր տունը քու քովդ այս տանը մէջ ժողվես։ 19Ու անոնցմէ ով որ քու տանդ դռնէն դուրս ելլէ, անոր արիւնը իր գլխուն վրայ ըլլայ. մենք անպարտ ենք. բայց քու քովդ այս տանը մէջ բոլոր եղողներուն եթէ ձեռք մը դպչի, անոնց արիւնը մեր գլխուն վրայ ըլլայ։ 20Եւ եթէ այս մեր բանը մէկուն յայտնես, այն ատեն քու մեզի ընել տուած երդումէդ անպարտ կ’ըլլանք։ 21Ու կինը ըսաւ, Ձեր խօսքերուն պէս՝ այնպէս թող ըլլայ, և թողուց զանոնք, ու անոնք գացին. և այն կարմիր չուանը պատուհանին վրայ կապեց։ 22Եւ անոնք անկէ լեռնակողմը գացին, ու հոն երեք օր նստան, մինչև որ հալածողները ետ դարձան. ու հալածողները զանոնք ամէն ճամբու մէջ փնտռեցին, բայց չգտան։ 23Այն ատեն այն երկու մարդիկը ետ դառնալով՝ լեռնէն վար իջան, և անցնելով՝ Նաւէի որդւոյն Յեսուի գացին, ու իրենց պատահած բոլոր բաները անոր պատմեցին։ 24Եւ Յեսուի ըսին, Իրաւցընէ Տէրը այն բոլոր երկիրը մեր ձեռքը տուաւ, ու այն երկրին բոլոր բնակիչները մեր երեսէն հալեցան։