1Ու երբ լսեցին Ամօրհացւոց բոլոր թագաւորները, որոնք Յորդանանու ասդին արեւմտեան կողմը կը բնակէին, ու Քանանացւոց բոլոր թագաւորները, որոնք ծովեզերքին քով կը բնակէին, թէ Տէրը Իսրայէլի որդիներուն առջեւէն, մինչև անոնց անցնիլը, Յորդանանու ջուրերը ցամքեցուցեր է, անոնց սիրտը հալեցաւ ու Իսրայէլի որդիներուն երեսէն անոնց վրայ համարձակութիւն չմնաց։

Գաղգաղայի մէջ թլփատութիւն

2Այն ատեն Տէրը Յեսուի ըսաւ, Քեզի գայլախազէ դանակներ շինէ, ու դարձիր Իսրայէլի որդիները նորէն թլփատէ։ 3Եւ Յեսու իրեն գայլախազէ դանակներ շինեց ու Բլուր անթլփատութեանց ըսուած տեղը Իսրայէլի որդիները թլփատեց։ 4Եւ այս է պատճառը, որու համար Յեսու զանոնք թլփատեց. Եգիպտոսէ ելած բոլոր ժողովուրդին արուները, ամէն պատերազմող մարդիկը, Եգիպտոսէ ելլելէ ետքը անապատին մէջ ճամբան մեռան։ 5Ու բոլոր ելած ժողովուրդը թլփատուած էր. բայց Եգիպտոսէ ելլելէ ետքը անապատին մէջ ճամբան ծնած բոլոր ժողովուրդը չթլփատեցին: 6Քանզի Իսրայէլի որդիները քառասուն տարի անապատին մէջ պտըտեցան, մինչև որ Տէրոջը խօսքին հնազանդութիւն չընող բոլոր ազգը, այսինքն Եգիպտոսէ ելլող պատերազմական մարդիկը, սպառեցան. որովհետև Տէրը անոնց երդում ըրաւ որ բնաւ անոնց չցուցնէ այն երկիրը, այն կաթ ու մեղր բղխող երկիրը, զոր Տէրը անոնց հայրերուն երդում ըրեր էր մեզի տալու։ 7Ուստի անոնց տեղ անոնց զաւակները հանեց, ու զանոնք թլփատեց Յեսու, քանզի անթլփատ էին, որովհետև ճամբուն մէջ թլփատած չէին զանոնք։ 8Ու երբ բոլոր ժողովուրդին թլփատուիլը լմնցաւ, բանակին մէջ իրենց տեղը նստան մինչև որ առողջացան։ 9Այն ատեն Տէրը Յեսուի ըսաւ, Այսօր Եգիպտոսի նախատինքը ձեր վրայէն վերցուցի. ուստի այն տեղին անունը մինչև այսօր Գաղգաղա ըսուեցաւ։ 10Եւ Իսրայէլի որդիները Գաղգաղայի մէջ բանակեցան. ու ամսուն չորեքտասաներորդ օրը իրիկուան դէմ Երիքովի դաշտերուն մէջ զատիկը ըրին։ 11Եւ զատկին հետեւեալ օրը այն երկրին պտուղէն բաղարջ կերան, ու նոյն օրը բոհրած ցորեն ալ կերան։ 12Եւ հետեւեալ օրը երբ այն երկրին պտուղէն կերան, մանանան դադարեցաւ. ու անկէ ետքը Իսրայէլի որդիներուն համար ալ մանանայ չէր գտնուեր. և այն տարին Քանանու երկրին պտուղէն կերան։

Յեսու և սուրով մարդը

13Ու երբ Յեսու Երիքովի մօտ էր, աչքերը վերցնելով տեսաւ որ ահա իր դիմաց մարդ մը կայներ էր, և անոր ձեռքը մերկ սուր մը կար. ու Յեսու անոր մօտենալով՝ անոր ըսաւ, Մեզմէ՞ ես թե մեր թշնամիներէն ես: 14Եւ անիկա ըսաւ, Ոչ, այլ ես Տէրոջը զօրավարն եմ, ու հիմա եկայ։ Եւ Յեսու երեսի վրայ գետինը ինկաւ ու երկրպագութիւն ըրաւ, և անոր ըսաւ, Իմ տէրս իր ծառային ի՞նչ կը հրամայէ։ 15Ու Տէրոջը զօրավարը Յեսուի ըսաւ, Ոտքերէդ կօշիկներդ հանէ, քանզի կայնած տեղդ սուրբ է. և Յեսու այնպէս ըրաւ։