Յիսուս եօթանասունըերկուքը դուրս կը ղրկէ

1Այս բաներէն ետև Տէրը ուրիշ եօթանասուն ալ որոշեց, և զանոնք իր առջևէն երկու երկու ղրկեց բոլոր քաղաքները ու տեղերը` ուր ինք պիտի երթար: 2Եւ կ’ըսէր անոնց, Հունձքը շատ է, ու մշակները քիչ. ուստի հունձքին Տէրոջը աղաչեցէք որ մշակնէր հանէ իր հունձքին: 3Գացէք. ահա ես ձեզ կը ղրկեմ իբրև գառներ գայլերու մէջ: 4Ձեզի հետ քսակ մի առնէք, ոչ ալ պարկ, և ոչ կօշիկներ, ու ճամբան մարդո°ւ բարև մի տաք: 5Եւ ո°ր տուն որ մտնէք` առաջ ըսէք, Բարև այս տանը: 6Ու եթէ հոն բարևի արժանաւոր մարդ* կայ, ձեր բարևը պիտի հանգչի անոր վրայ, ապա թէ ոչ` ձեզի պիտի դառնայ: 7Եւ այն տանը մէջ մնացէք, ու անոնցմէ կերէք ու խմեցէք, վասն զի մշակը իր վարձքին արժանի է. տունէ տուն մի փոխուիք: 8Եւ ո°ր քաղաքը որ մտնէք ու ձեզ ընդունին, ինչ որ ձեր առջև դրուի` կերէք. 9Ու բժշկեցէք անոր մէջի հիւանդները, և ըսէք անոնց, Աստուծոյ թագաւորութիւնը ձեզի մօտեցեր է: 10Բայց ո°ր քաղաք որ մտնէք ու ձեզ չընդունին, անոր հրապարակները ելլելով` ըսէք, 11Այն փոշին ալ որ ձեր քաղաքէն մեր ոտքերուն փակած է, ձեզի կը թօթվենք. միայն թէ զայս գիտնաք որ Աստուծոյ թագաւորութիւնը ձեզի մօտեցեր է: 12Ձեզի կ’ըսեմ որ այն օրը Սոդոմի դատաստանը աւելի դիւրին պիտի ըլլայ` քան թէ այն քաղաքին:

Անհաւատ քաղաքները

13Վա՜յ քեզ, Քորազին, վա՜յ քեզ, Բեթսայիդա, վասն զի եթէ Տիւրոսի ու Սիդոնի մէջ եղած ըլլային այն հրաշքները որոնք ձեր մէջ եղան, շատոնցմէ քուրձով ու մոխիրի մէջ նստելով ապաշխարած պիտի ըլլային: 14Բայց դատաստանին օրը Տիւրոսի ու Սիդոնի աւելի դիւրին պիտի ըլլայ քան թէ ձեզի: 15Եւ դուն, Կափառնայում, որ մինչև երկինք բարձրացած ես, մինչև դժոխք պիտի իջնես: 16Ան որ ձեզի մտիկ կ’ընէ, ինծի մտիկ կ’ընէ. և ան որ ձեզ կը մերժէ, զիս կը մերժէ. և ան որ զիս կը մերժէ, զիս ղրկողը կը մերժէ:

Եօթանասունըերկուքին վերադարձը

17Եւ եօթանասուն աշակերտները դարձան ուրախութեամբ ու ըսին, Տէր, քու անունովդ դևերն ալ մեզի կը հնազանդին: 18Եւ ըսաւ անոնց, սատանան փայլակի պէս երկինքէն վար ինկած կը տեսնէի: 19Ահա ձեզի իշխանութիւն կու տամ օձերու ու կարիճներու և թշնամիին բոլոր զօրութեանը վրայ կոխկռտելու. ու բնաւ բան մը ձեզի պիտի չվնասէ: 20Բայց դուք անոր վրայ մի ուրախանաք որ չար ոգիները ձեզի կը հնազանդին, հապա ուրախացէք որ ձեր անունները երկինքը գրուած են:

Յիսուս կ’ուրախանայ

21Այն նոյն ժամուն Յիսուս Հոգիով ուրախացաւ ու ըսաւ, Շնորհակալ եմ քեզմէ, ով Հայր, Տէր երկնի ու երկրի, որ այս բաները ծածուկ պահեցիր իմաստուններէն և գիտուններէն, ու տղոց յայտնեցիր. այո, ով Հայր, վասն զի քու առջևդ այսպէս հաճելի եղաւ: 22Ամէն բան ինծի տրուեցաւ իմ Հօրմէս, ու մէ°կը չգիտեր թէ ո°վ է Որդին, բայց միայն Հայրը. և թէ ո°վ է Հայրը, բայց միայն Որդին, և ան` որու Որդին կ’ուզէ յայտնել: 23Եւ աշակերտներուն դառնալով` առանձին ըսաւ, Երանի՜ այն աչքերուն` որոնք ձեր տեսածները կը տեսնեն. 24Քանզի կ’ըսեմ ձեզի, որ շատ մարգարէներ և թագաւորներ ուզեցին ձեր տեսածները տեսնել, ու չտեսան, և ձեր լսածները լսել, ու չլսեցին:

Բարի սամարացիին առակը

25Եւ ահա օրինական մը ելաւ, ու զանիկա փորձելով ` ըսաւ, Վարդապետ, ի՞նչ ընեմ որ յաւիտենական կեանքը ժառանգեմ: 26Անիկա ալ ըսաւ անոր, Օրէնքին մէջ ի՞նչ գրուած է, ի՞նչպէս կը կարդաս: 27Պատասխան տուաւ անիկա ու ըսաւ, Քու Տէր Աստուածդ սիրես քու բոլոր սրտէդ ու քու բոլոր անձէդ և քու բոլոր զօրութենէդ ու քու բոլոր միտքէդ, և քու ընկերդ քու անձիդ պէս: 28Եւ ինք ըսաւ անոր, Շիտակ պատասխան տուիր ատիկա ըրէ ու պիտի ապրիս: 29Իսկ անիկա ուզելով ինքզինք արդարացնել, ըսաւ Յիսուսի, Բայց իմ ընկերս ո՞վ է: 30Պատասխան տուաւ Յիսուս ու ըսաւ, Մարդ մը Երուսաղէմէ Երիքով կ’իջնէր, ու աւազակներու ձեռք ինկաւ, որոնք մերկացուցին զանիկա ու վիրաւորելով կիսամեռ թողուցին ու գացին: 31Եւ պատահեցաւ որ քահանայ մը այն ճամբայէն կիջնէր, ու զանիկա տեսնելով` անդիի կողմէն անցաւ: 32Նոյնպէս Ղևտացի մըն ալ այն տեղ հասնելով` գնաց ու տեսաւ, և անդիի կողմէն անցաւ: 33Բայց Սամարացի մը որ ճամբորդութիւն կ’ընէր, եկաւ անոր քով, ու զանիկա տեսնելով խղճաց. 34Եւ մօտեցաւ, անոր վէրքերը փաթթեց, վրան ձէթ և գինի թափելով, ու իր գրաստին վրայ դնելով` տարաւ զանիկա պանդոկ մը, և անոր հոգ տարաւ: 35Ու հետևեալ օրը երբ կ’ելլէր անկէ, երկու դահեկան հանեց` պանդոկապետին տուաւ և անոր ըսաւ, Հոգ տար ատոր, ու ինչ որ աւելի ծախք ընես, ետ դառնալուս ես քեզի կը վճարեմ: 36Հիմա այն երեքէն ո՞րը քեզի կ’երևնայ ընկեր ըլլալ աւազակներուն ձեռքը իյնողին: 37Եւ անիկա ըսաւ, Ան որ ողորմութիւն ըրաւ: Այն ատեն Յիսուս ըսաւ անոր, Գնա, դուն ալ այնպէս ըրէ:

Յիսուս կ’այցելէ Մարթային ու Մարիամին

38Ու եղաւ որ երբ անոնք կ’երթային, ինք գեղ մը մտաւ, և կին մը, Մարթա անունով, զանիկա իր տունը ընդունեց: 39Եւ անիկա քոյր մը ունէր, որուն անունը Մարիամ էր, որ եկաւ Յիսուսի ոտքերուն քով նստաւ, ու անոր խօսքերը մտիկ կ’ընէր: 40Բայց Մարթա շատ սպասաւորութիւնով զբաղած էր. եկաւ անոր քով ու ըսաւ, Տէր, քու հոգդ չէ՞, որ իմ քոյրս զիս մինակ թողուց սպասաւորութեան մէջ. ուստի ատոր զրուցէ որ ինծի օգնէ: 41Պատասխան տուաւ Յիսուս ու ըսաւ անոր, Մարթա, Մարթա, դուն շատ բաներու համար հոգ ընելով կը տագնապիս. 42Բայց մէ°կ բան պէտք է, և Մարիամ այն աղէկ բաժինը ընտրեց, որ իրմէ պիտի չառնուի: