Յիսուս աղօթել կը սորվեցնէ

1Ու եղաւ որ տեղ մը աղօթք կ’ընէր. ու երբ դադարեցաւ, իր աշակերտներէն մէկը ըսաւ իրեն, Տէր, մեզի աղօթք ընել սորվեցուր, ինչպէս Յովհաննէս ալ իր աշակերտներուն սորվեցուց: 2Եւ ըսաւ անոնց, Երբ աղօթք կ’ընէք` ըսէք, Ով Հայր մեր, որ երկինքն ես*, քու անունդ սուրբ ըլլայ. քու թագաւորութիւնդ գայ. քու կամքդ ըլլայ, ինչպէս երկինքը` նոյնպէս սերկրի վրայ*. 3Մեր ամէն օրուան հացը օրէ օր մեզի տուր. 4Եւ մեզի ներէ մեր մեղքերը, քանզի մենք ալ կը ներենք այն ամէնուն` որ մեզի պարտական են. ու մեզ փորձութեան մի տանիր, հապա չարէն մեզ ազատէ:* 5Եւ ըսաւ անոնց, Ձեզմէ ո՞վ է ան որ բարեկամ մը ունենայ, ու կէսգիշերուան մէջ երթայ անոր և ըսէ անոր, Բարեկամ, ինծի երեք նկանակ փոխ տուր. 6Վասն զի իմ մէկ բարեկամս ճամբայէ ինծի եկաւ, ու բան մը չունիմ անոր առջև դնելու: 7Անիկա ալ ներսէն պատասխան տայ և ըսէ, Զիս մի յոգնեցներ, արդէն դուռը գոցուած է, ու տղաքս իմ քովս անկողինի մէջ են. չեմ կրնար ելլել ու քեզի հաց տալ: 8Ձեզի կ’ըսեմ, Թէև բարեկամութեան համար չելլէ տայ անոր, սակայն անոր թախանձանքին համար պիտի ելլէ, ու պէտք եղածը տայ անոր: 9Ես ալ կ’ըսեմ ձեզի, Խնդրեցէք և պիտի տրուի ձեզի, փնտռեցէք ու պիտի գտնէք, դուռը զարկէք և պիտի բացուի ձեզի. 10Վասն զի ամէն ով որ կը խնդրէ` կ’առնէ, և ով որ կը փնտռէ` կը գտնէ, և ով որ դուռը կը զարնէ` պիտի բացուի անոր: 11Ձեզմէ ո՞վ է այն հայրը, որմէ իր որդին հաց որ ուզէ, միթէ քա՞ր պիտի տայ անոր. կամ եթէ ձուկ ուզէ, միթէ ձուկին տեղ օ՞ձ պիտայ անոր. 12Եւ կամ եթէ հաւկիթ ուզէ, միթէ կարի՞ճ պիտի տայ անոր: 13Ուստի եթէ դուք որ չար էք` ձեր զաւակներուն աղէկ ընծաներ տալ գիտէք, ո՜րչափ աւելի ձէր Հայրը երկինքէն Սուրբ Հոգին պիտի տայ անոնց որ իրմէ կը խնդրեն:

Յիսուս և Բէեղզեբուղը

14Ու դև մը կը հանէր, և անիկա համր էր. ու եղաւ որ երբ դևը ելաւ, համրը խօսեցաւ, և ժողովուրդները զարմացան: 15Բայց անոնցմէ մէկ քանիները ըսին, Ատիկա դևերուն Բէեղզեբուղ իշխանին միջոցով դևերը կը հանէ: 16Ուրիշներն ալ փորձելով երկինքէն նշան մը կ’ուզէին անկէ: 17Բայց ինք գիտնալով անոնց խորհուրդները` ըսաւ անոնց, Ամէն թագաւորութիւն իրեն դէմ բաժնուած` կ’աւերի, և տուն մը իրեն դէմ բաժնուած` կը կործանի. 18Հապա եթէ սատանայ իրեն դէմ բաժնուած է, անոր թագաւորութիւնը ի՞նչպէս պիտի կենայ. որովհետև կ’ըսէք թէ Բէեղզեբուղով դևերը կը հանեմ: 19Իսկ եթէ ես Բէեղզեբուղով դևերը կը հանեմ, ձեր որդիները ինչո՞վ կը հանեն. ուրեմն անոնք պիտի ըլլան ձեր դատաւորները: 20Բայց եթէ ես Աստուծոյ մատովը կը հանեմ դևերը, ուրեմն Աստուծոյ թագաւորութիւնը ձեր վրայ հասած է: 21Երբ զօրաւոր մարդ մը զէնքերը վրան առած` իր տանը բակը կը պահպանէ, անոր բաները խաղաղութեան մէջ կը մնան. 22Բայց երբ անկէ աւելի զօրաւորը վրան գալով յաղթէ զանիկա, անոր զէնքերը կ’առնէ` որոնց ինք յուսացեր էր, և անկէ առած կողոպուտը կը բաժնէ: 23Ան որ ինծի հետ չէ` ինծի հակառակ է, և ան որ ինծի հետ չժողվեր` ցիրուցան կ’ընէ:

Չար ոգիին վերադարձը

24Երբ պիղծ ոգին մարդէ մը կ’ելլէ, անջուր տեղեր կը պտըտի, հանգստութիւն կը փնտռէ. ու երբ չգտներ կ’ըսէ, Դառնամ նորէն իմ տունս ուրկէ ելայ: 25Եւ կու գայ, զանիկա մաքրուած ու յարդարուած կը գտնէ: 26Այն ատեն կ’երթայ, և իրեն հետ կ’առնէ եօթը ուրիշ ոգիներ իրմէ աւելի չար, ու մտնելով հոն կը բնակին, և այն մարդուն վերջը առաջինէն գէշ կ’ըլլայ:

Ճշմարիտ երջանկութիւնը

27Ու եղաւ որ երբ անիկա այս բաները կը խօսէր, ժողովուրդին մէջէն կին մը ձայնը վերցուց ու ըսաւ անոր, Երանի՜ այն որովայնին` որ քեզ կրեց, և այն ծիծերուն` որոնք քեզի կաթ տուին: 28Եւ ինք ըսաւ, Մանաւանդ թէ երանի՜ անոնց որ Աստուծոյ խօսքը կը լսեն ու կը պահեն:

Հրաշքի մը խնդրանքը

29Ու երբ ժողովուրդները անոր վրայ կը դիզուէին, սկսաւ ըսել, Այս ազգը չար է. նշան կ’ուզէ, և ուրիշ նշան պիտի չտրուի անոր, բայց միայն Յովնան մարգարէին նշանը: 30Քանզի ինչպէս Յովնան Նինուէացիներուն նշան եղաւ, այնպէս Որդին մարդոյ այս ազգին պիտի ըլլայ: 31Հարաւի թագուհին դատաստանին օրը այս ազգին մարդոցը դէմ պիտի ելլէ, ու պիտի դատապարտէ ասոնք, վասն զի երկրի ծայրերէն եկաւ Սողոմոնի իմաստութիւնը լսելու. և ահա Սողոմոնէ մեծ մէկը կայ հոս: 32Նինուէի մարդիկը դատաստանին օրը այս ազգին դէմ պիտի ելլեն, ու պիտի դատապարտեն ասիկա, վասն զի Յովնանի քարոզութիւնով զեղջի եկան, և ահա Յովնանէ մեծ մէկը կայ հոս:

Մարմնին ճրագը

33Մէկը ճրագը չվառեր, ծածուկ տեղ մը դներ, ոչ ալ գրուանի տակ, հապա աշտանակի վրայ, որպէս զի ներս մտնողները լոյսը տեսնեն: 34Մարմինին ճրագը աչքն է. ուստի երբ աչքդ պարզ է, բոլոր մարմինդ ալ լուսաւոր կ’ըլլայ. բայց երբ աչքդ վատ է, մարմինդ ալ մութ կ’ըլլայ: 35Ուրեմն զգոյշ կեցիր, որ քու մէջդ եղած լոյսը խաւար չըլլայ: 36Արդ եթէ քու բոլոր մարմինդ լուսաւոր է, և մութ մաս մը չունի, բոլորն ալ լուսաւոր կ’ըլլայ, ինչպէս երբ ճրագ մը իր փայլունութիւնովը քեզ կը լուսաւորէ:

Յիսուս փարիսեցիները և դպիրները կը դատապարտէ

37Ու երբ այս բաները կը խօսէր, փարիսեցի մը կ’աղաչէր անոր` որ իր քով ճաշ ուտէ. անիկա ալ մտաւ սեղան նստաւ: 38Իսկ փարիսեցին երբ տեսաւ, զարմացաւ, որ նախ չլուացուեցաւ ճաշէն առաջ: 39Եւ Տէրը ըսաւ անոր, Հիմա դուք, փարիսեցիներ, գաւաթին ու պնակին դուրսիդին կը մաքրէք, ու ձեր ներսիդին յափշտակութեամբ և չարութեամբ լեցուն է: 40Անխելքներ, ան որ դուրսինը ըրաւ, ներսինն ալ ինք չըրա՞ւ: 41Սակայն անոնց մէջ եղածներէն ողորմութիւն տուէք, և ահա ամէն բան մաքուր կ’ըլլայ ձեզի: 42Բայց վա՜յ ձեզի փարիսեցիներուդ, որ անանուխին ու փեգենային և բոլոր խոտեղէններուն տասանորդը կը վճարէք, ու զանց կ’ընէք իրաւունքը և Աստուծոյ սէրը. ասոնք պէտք էր ընել, և զանոնք չձգել: 43Վա՜յ ձեզի փարիսեցիներուդ, որ ժողովարաններուն մէջ առաջին աթոռները կը սիրէք, ու շուկաներուն մէջ բարևները: 44Վա՜յ ձեզի, կեղծաւոր դպիրներ ու փարիսեցիներ, որ անյայտ գերեզմաններու նման էք, որոնց վրայէն մարդիկ կը քալեն ու չեն գիտեր: 45Եւ օրինականներէն մէկը պատասխան տալով` ըսաւ անոր, Վարդապետ, այդ խօսքերը զրուցելով` մեզ ալ վար կը զարնես: 46Եւ անիկա ըսաւ, Ձեզի ալ վա՜յ օրինականներուդ, որ տանելու դժուար բեռներ կը բեռցնէք մարդոց, ու դուք ձեր մէկ մատով այն բեռներուն չէք դպչիր: 47Վա՜յ ձեզի, որ մարգարէներուն գերեզմանները կը շինէք, ու ձեր հայրերը սպանեցին զանոնք: 48Ուրեմն կը վկայէք և հաւանութիւն կու տաք ձեր հայրերուն ըրածներուն. վասն զի իրենք սպաննեցին զանոնք, ու դուք անոնց գերեզմանները կը շինէք: 49Անոր համար ալ Աստուծոյ իմաստութիւնը ըսաւ, Պիտի ղրկեմ անոնց մարգարէներ ու առաքեալներ, և անոնցմէ ո°րը պիտի սպանեն ու ո°րը հալածեն. 50Որպէս զի աշխարհի սկիզբէն հետէ թափուած բոլոր մարգարէներուն արիւնը այս ազգէն պահանջուի, 51Աբէլի արիւնէն մինչև Զաքարիայի արիւնը, որ սեղանին ու տաճարին մէջտեղ կորսուեցաւ. ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Այս ազգէն պիտի պահանջուի: 52Վա՜յ ձեզի օրինականներուդ, որ գիտութեան բանալին վերցուցիք. դուք չմտաք, և մտնողներն ալ արգիլեցիք: 53Ու երբ այս բաները անոնց կը զրուցէր, դպիրները ու փարիսեցիները սկսան խիստ դժուարիլ, և շատ բաներու վրայով անոր բերնէն խօսք փնտռել. 54Եւ անոր դարան պատրաստելով, կը փնտռէին թէ ի°նչպէս անոր բերնէն բան մը որսան, որպէս զի անոր վրայով ամբաստանութիւն ընեն: