Մեղքերէն դառնալ կամ մեռնիլ

1Եւ ոմանք այն ատեն ներկայ գըտնուելով` պատմեցին անոր Գալիլեացւոց վրայով, որոնց արիւնը Պիղատոս իրենց զոհերուն հետ խառնեց: 2Եւ Յիսուս պատասխան տալով` ըսաւ անոնց, Կը կարծէ՞ք որ այն Գալիլեացիները բոլոր Գալիլեացիներէն աւելի մեղաւոր էին, որոնք այսպիսի բաներ քաշեցին: 3Ձեզի կ’ըսեմ, Ոչ. հապա եթէ չապաշխարէք, ամէնդ ալ նոյնպէս պիտի կորսուիք: 4Կամ թէ այն տասնըութ հոգին որոնց վրայ Սելովամի մէջի աշտարակը ինկաւ, և զանոնք մեռցուց. կը կարծէ՞ք որ անոնք Երուսաղէմի մէջ բնակած բոլոր մարդոցմէ աւելի պարտաւոր էին: 5Ձեզի կ’ըսեմ, Ոչ. հապա եթէ չապաշխարէք, ամէնդ ալ նոյնպէս պիտի կորսուիք:

Անպտուղ թզենիին առակը

6Այս առակն ալ ըսաւ. Մարդ մը իր այգիին մէջ տնկուած թզենի մը ունէր, ու եկաւ անկէ պտուղ փնտռելու և չգտաւ: 7Ուստի ըսաւ այգեպանին, Ահա երեք տարի է որ կու գամ այդ թզենիին վրայ պտուղ փնտռելու, ու չեմ գտներ, ալ ատիկա կտրէ, ինչո՞ւ համար գետինը խափանէ: 8Անիկա պատասխան տուաւ ու անոր ըսաւ, Տէր, այս տարի ալ ատիկա թող տուր, մինչև ատոր բոլորտիքը բրեմ ու թրիք դնեմ, 9Եւ եթէ պտուղ տայ` աղէկ, ապա թէ ոչ` գալ տարի կտրես ատիկա:

Յիսուս շաբաթ օր հաշմանդամ կին մը կը բժշկէ

10Եւ ինք ժողովարաններէն մէկուն մէջ շաբաթ օրը կը սորվեցնէր: 11Եւ ահա կին մը կար, որ հիւանդութեան ոգի մը ունէր տասնըութ տարիէ ի վեր, ու կծկտած էր և ամենևին չէր կրնար շիտակ կայնիլ: 12Ու Յիսուս զանիկա տեսնելով` իրեն կանչեց և ըսաւ անոր, Ով կին, դուն քու հիւանդութենէդ արձակուած ես: 13Ու ձեռքը անոր վրայ դրաւ. և իսկոյն շիտկուեցաւ ու փառք կու տար Աստուծոյ: 14Իսկ ժողովարանին իշխանը պատասխան տուաւ բարկանալով` որ Յիսուս շաբաթ օրը բժշկեց, և ըսաւ ժողովուրդին. Վեց օր կայ, որոնց մէջ արժան է գործ գործել. ուստի այն օրերը եկէք բժշկուեցէք, ու ոչ թէ շաբաթ օրը: 15Այն ատեն Տէրը պատասխան տուաւ անոր ու ըսաւ, Կեղծաւոր, ձեզմէ ամէն մէկը շաբաթ օրը իր եզը կամ էշը մսուրէն չա՞րձակեր, որպէս զի տանի ջուր տայ: 16Հապա ասիկա որ Աբրահամի աղջիկ էր, որ ահա տասնըութ տարի սատանայ զանիկա կապեց, չէ՞ր վայլեր որ շաբաթ օրը այն կապէն արձակուի: 17Եւ երբ այս բանը ըսաւ, իրեն հակառակ կեցողները ամէնն ալ ամօթով մնացին. ու բոլոր ժողովուրդը կ’ուրախաանար այն ամէն փառաւոր գործերուն համար` որոնք անկէ կ’ըլլային:

Մանանեխին առակը

18Եւ ըսաւ, Աստուծոյ թագաւորութիւնը ի՞նչ բանի կը նմանի, ու ի՞նչ բանի նմանցնեմ զանիկա: 19Մանանեխի հատի նման է, զոր մարդ մը առաւ իր պարտէզը ձգեց. և աճեցաւ ու մեծ ծառ եղաւ. ու երկինքի թռչունները անոր ճիւղերուն վրայ բնակեցան:

Խմորին առակը

20Դարձեալ ըսաւ, Աստուծոյ թագաւորութիւնը ի՞նչ բանի նմանցնեմ: 21Խմորի նման է, զոր կին մը առաւ, երեք գրիւ ալիւրի մէջ պահեց, մինչև ամէնն ալ խմորեցաւ:

Նեղ դուռը

22Եւ քաղաքները ու գեղերը պտըտելով` կը սորվեցնէր, ու դէպ ի Երուսաղէմ ճամբայ կ’ընէր: 23Եւ մէկը ըսաւ անոր, Տէր, քիչուո՞ր են անոնք որ պիտի փըրկուին: 24Անիկա ալ ըսաւ անոնց, Ջանք ըրէք որ նեղ դռնէն մտնէք, քանզի կ’ըսեմ ձեզի որ շատերը մտնել պիտի ուզեն և պիտի չկրնան: 25Անկէ ետև երբ տանուտէրը ելլէ ու դուռը գոցէ, և դուք սկսիք դուրսը կենալ, ու դուռը զարնել և ըսել, Տէր, Տէր, բաց մեզի. ան ալ պատասխան տալով` պիտի ըսէ ձեզի, Ձեզ չեմ ճանչնար ուրկէ° էք: 26Այն ատեն պիտի սկսիք ըսել, Մենք քու առջևդ կերանք ու խմեցինք, և դուն մեր փողոցներուն մէջ սորվեցուցիր: 27Եւ անիկա պիտի ըսէ, Ձեզի կ’ըսեմ, Ձեզ չեմ ճանչնար ուրկէ° էք. մէկդի կեցէք ինծմէ, բոլոր անիրաւութիւն գործողներդ: 28Հոն պիտի ըլլայ լալ ու ակռաներ կրճտել, երբ տեսնէք Աբրահամը ու Իսահակը և Յակոբը ու բոլոր մարգարէները Աստուծոյ թագաւորութեանը մէջ, ու ձեզ դուրս հանած: 29Եւ պիտի գան արևելքէն ու արևմուտքէն և հիւսիսէն ու հարաւէն, ու պիտի բազմին Աստուծոյ թագաւորութեանը մէջ: 30Եւ ահա կան յետիններ` որոնք առաջիններ պիտի ըլլան, ու կան առաջիններ` որոնք յետիններ պիտի ըլլան:

Յիսուսին սէրը Երուսաղէմի հանդէպ

31Նոյն օրը մէկ քանի փարիսեցիներ եկան ու ըսին անոր, Ելիր ու գնա ասկէ, վասն զի Հերովդէս քեզ սպաննել կ’ուզէ: 32Եւ ինք ըսաւ անոնց, Գացէք, այն աղուէսին ըսէք, Ահա ես դևեր կը հանեմ ու բժշկութիւններ կը կատարեմ այսօր և վաղը, ու երրորդ օրը պիտի կատարուիմ: 33Միայն թէ պետք է որ այսօր ու վաղը և միւս օրը պտըտիմ, վասն զի կարելի չէ որ մարգարէ մը Երուսաղէմէ դուրս կորսուի: 34Ով Երուսաղէմ, Երուսաղէմ, որ մարգարէները կը սպաննէիր, ու քեզի ղրկուածները կը քարկոծէիր, քանի՜ անգամ քու տղաքներդ ժողվել ուզեցի, ինչպէս հաւը իր ձագերը թեւերուն տակ կը ժողվէ, և դուք չուզեցիք: 35Ահա ձեր տունը ձեզի աւերակ պիտի մնայ. սակայն ձեզի կ’ըսեմ, որ Ա°լ զիս պիտի չտեսնէք, մինչև գայ այն ժամանակը որ պիտի ըսէք, Օրհնեալ է ան որ Տէրոջը անունովը կու գայ: