Խորամանկ տնտեսը

1Ու իր աշակերտներուն ալ ըսաւ, Հարուստ մարդ մը կար, որ տնտես մը ունէր, և անոր վրայով գանգատ եղաւ իրեն որպէս թէ իր ունեցածը կը փճացնէ: 2Ուստի կանչեց զանիկա ու ըսաւ անոր, Ի՞նչ է այս զոր քեզի համար կը լսեմ. քու տնտեսութեանդ հաշիւը տուր, վասն զի ա°լ չես կրնար տնտես ըլլալ: 3Եւ տնտեսը իր մտքին մէջ ըսաւ, Ի՞նչ ընեմ, որովհետև իմ տէրս տնտեսութիւնը ինծմէ կ’առնէ. հողագործութիւն չեմ կրնար ընել*, մուրալու կ’ամչնամ: 4Գիտեմ ի°նչ պիտի ընեմ, որպէս զի երբ իմ տնտեսութենէս մերժուիմ, զիս իրենց տունը ընդունին: 5Եւ իր տէրոջը պարտականները մէկիկ մէկիկ իրեն կանչելով` ըսաւ առաջինին, Դուն իմ տէրոջս ո՞րչափ պարտք ունիս: 6Ան ալ ըսաւ, Հարիւր մար ձէթ. և ըսաւ անոր, Գիրդ առ ու շուտով նստէ յիսուն գրէ: 7Ետքը միւսին ըսաւ, Դուն ալ ո՞րչափ պարտք ունիս. և անիկա ըսաւ, Հարիւր քոռ ցորեն. ու ըսաւ անոր, Գիրդ առ և ութսուն գրէ: 8Ու տէրը անիրաւ տնտեսը գովեց, որ խելացութիւնով ըրաւ. վասն զի այս աշխարհին որդիները իրենց ցեղին մէջ` լուսոյ որդիներէն աւելի խելացի են: 9Եւ ես ալ ձեզի կ’ըսեմ, Անիրաւ մամոնայէն ձեզի բարեկամներ ըրէք, որպէս զի երբ անիկա պակսի*, ձեզ յաւիտենական բնակարաններու մէջ ընդունին: 10Ան որ քիչ բանի մէջ հաւատարիմ է, շատի մէջ ալ հաւատարիմ է. և ան որ քչի մէջ անիրաւ է, շատի մէջ ալ անիրաւ է: 11Ուստի եթէ անիրաւ մամոնային մէջ հաւատարիմ չեղաք, ճշմարիտ հարստութիւնը ո՞վ պիտի հաւատայ ձեզի: 12Ու եթէ օտարին բանին մէջ հաւատարիմ չեղաք, ձերը ո՞վ պիտի տայ ձեզի: 13Ծառայ մը չկրնար երկու տէրերու ծառայութիւն ընել, վասն զի կա°մ մէկը պիտի ատէ և միւսը սիրէ, կա°մ մէկուն պիտի յարի* և միւսը արհամարհէ. չէք կրնար ծառայել Աստուծոյ ու մամոնայի:

Յիսուսին կարգը մը կարծիքները

14Եւ փարիսեցիներն ալ, որոնք արծաթասէր էին, այս ամէն բաները լսելով կը քամահրէին զանիկա: 15Եւ ըսաւ անոնց, Դուք էք որ մարդոց առջև ինքզինքնիդ կ’արդարացնէք, բայց Աստուած գիտէ ձեր սիրտերը. վասն զի մարդոց մէջ բարձր եղածը Աստուծոյ առջև պիղծ է: 16Օրէնքը ու մարգարէները մինչև Յովհաննէս էին. անկէ ետև Աստուծոյ թագաւորութիւնը կը քարոզուի, և ամէն մէկը անոր մէջ մտնելու կ’արտորայ: 17Դիւրին է որ երկինք ու երկիր անցնին, քան թէ օրէնքէն մէկ նշանագիր իյնայ: 18Ով որ իր կինը արձակէ և ուրիշ մը առնէ, շնութիւն կ’ընէ, և ով որ էրիկէ արձակուած կին մը առնէ, շնութիւն կ’ընէ:

Աղքատ Ղազարոսը

19Հարուստ մարդ մը կար, որ ծիրանի ու բեհեզ կը հագնէր, և ամէն օր փառաւորապէս ուրախութիւն կ’ընէր: 20Ու Ղազարոս անունով աղքատ մը կար վէրքերով լեցուն, որ անոր դրանը առջև դրուած էր. 21Եւ կը փափաքէր որ այն հարուստին սեղանէն ինկած փշրանքներէն իր փորը լեցնէ. նաև շուներն ալ կու գային և անոր վէրքերը կը լզէին: 22Ու եղաւ որ այն աղքատը մեռաւ, ու հրեշտակները Աբրահամի գոգը տարին զանիկա. հարուստն ալ մեռաւ ու թաղուեցաւ: 23Եւ դժոխքին մէջ երբ տանջանքի մէջ էր, իր աչքերը վերցնելով` հեռուէն տեսաւ Աբրահամը, ու Ղազարոսը անոր գոգը հանգիստ նստած: 24Եւ ինք աղաղակեց ու ըսաւ, Հայր Աբրահամ, ողորմէ ինծի ու ղրկէ Ղազարոսը, որպէս զի իր մատին ծայրը ջուրը թաթխէ, ու զովացնէ իմ լեզուս, վասն զի այս բոցին մէջ կը տանջուիմ: 25Եւ Աբրահամ ըսաւ, Որդեակ, միտքդ բեր, որ դուն քու կեանքիդ ատենը քու բարիքներդ առիր, նոյնպէս Ղազարոս` չարիքներ. հիմա անիկա [հոս] կը մխիթարուի, ու դուն կը տանջուիս: 26Եւ այս ամէն բաներէն զատ` մեր ու ձեր մէջտեղ մեծ անդունդ մը կայ հաստատուած, այնպէս որ ձեզի անցնիլ ուզողները չկրնան, ոչ ալ ատկէ մեզի գալ ուզողները անցնին: 27Ան ալ ըսաւ, Ուրեմն կ’աղաչեմ քեզի, հայր, որ զանիկա իմ հօրս տունը ղրկես, 28Քանզի հինգ եղբայր ունիմ, որպէս զի երթայ անոնց վկայութիւն տայ, որ չըլլայ թէ անոնք ալ այս չարչարանքին տեղը գան: 29Եւ Աբրահամ ըսաւ անոր, Անոնք Մովսէսը ու մարգարէները ունին, թող անոնց մտիկ ընեն: 30Ան ալ ըսաւ, Ոչ, հայր Աբրահամ, հապա եթէ մեռելներէն մէկը անոնց երթայ, պիտի ապաշխարեն: 31Եւ անիկա ըսաւ անոր, Եթէ Մովսէսի ու մարգարէներուն մտիկ չեն ըներ, ոչ ալ եթէ մեռելներէն մէկը յարութիւն առնելու ըլլայ, պիտի համոզուին: