Յիսուս առաջին աշակերտները կը կանչէ

1Ու եղաւ որ երբ ժողովուրդը անոր բոլորտիքը դիզուեցաւ Աստուծոյ խօսքը լսելու համար, ինք ալ Գեննեսարէթի ծովակին քով կեցեր էր: 2Ու տեսաւ երկու նաւեր որոնք ծովակին քով կեցեր էին, և ձկնորսները անոնց մէջէն ելած` ուռկանները կը լուային: 3Ինք այն նաւերէն մէկուն մէջ մտաւ որ Սիմոնին էր, և աղաչեց անոր որ քիչ մը ցամաքէն ծովուն մէջ տանի. և նստելով` նաւուն մէջէն ժողովուրդներուն կը սորվեցնէր: 4Ու երբ խօսելէն դադարեցաւ, ըսաւ Սիմոնի, Առաջ տար նաւը դէպ ի խորունկը, և ուռկաններնիդ ձգեցէք ձուկ որսալու: 5Եւ Սիմոն պատասխան տալով` ըսաւ անոր, Վարդապետ, բոլոր գիշերս աշխատեցանք ու բան մը չբռնեցինք. բայց քու խօսքիդ համար ուռկանը ձգեմ: 6Ու երբ զայս ըրին, խիստ շատ ձուկեր ժողվեցին մէջը, ու իրենց ուռկանը կը պատռտէր: 7Եւ աչք կ’ընէին միւս նաւերուն մէջ եղող իրենց ընկերներուն` որ գան օգնեն իրենց. և եկան ու երկու նաւերն ալ լեցուցին, մինչև որ ընկղմելու մօտ էին: 8Սիմոն Պետրոս երբ տեսաւ, Յիսուսի ծունկերուն ինկաւ ու ըսաւ, Տէր, իմ քովէս մէկդի գնա, քանզի ես մեղաւոր մարդ մըն եմ: 9Վասն զի ապշութիւնը պատեց զանիկա և անոր հետ եղող ամէնը` այն իրենց բռնած ձուկերուն որսին համար. 10Նոյնպէս ալ Զեբեդէոսի որդիները, Յակոբոս և Յովհաննէս, որոնք Սիմոնի ընկերներն էին. ու Յիսուս ըսաւ Սիմոնի, Մի վախնար, ասկէ ետև մարդոց որսորդ պիտի ըլլաս: 11Եւ նաւերը ցամաքը հանելով` ամէն բան թողուցին ու անոր ետևէն գացին:

Յիսուս բորոտ մը կը բժշկէ

12Ու եղաւ որ երբ ինք քաղաքի մը մէջ էր, ահա մարդ մը բորոտութիւնով լեցուն` երբ Յիսուսը տեսաւ, երեսի վրայ իյնալով աղաչեց անոր ու ըսաւ, Տէր, եթէ ուզես` կրնաս զիս մաքրել: 13Եւ Յիսուս իր ձեռքը երկնցնելով դպաւ անոր, ու ըսաւ, Կ’ուզեմ, մաքրուէ. և շուտ մը բորոտութիւնը անկէ գնաց: 14Ու ինք պատուիրեց անոր որ մարդո°ւ չըսէ, հապա, ըսաւ, Գնա քեզ քահանային ցուցուր, և Մովսէսի պատուիրածին պէս քու մաքրուելուդ ընծան տուր, անոնց վկայութիւն ըլլալու համար: 15Եւ անոր վրայով խօսքը աւելի կը տարածուէր ու շատ ժողովուրդներ կը ժողվուէին մտիկ ընելու, և անով իրենց հիւանդութիւններէն բժշկուելու: 16Ու ինք անապատ տեղեր կը քաշուէր և աղօթք կ’ընէր:

Յիսուս անդամալոյծ մը կը բժշկէ

17Ու եղաւ որ օր մը ինք կը սորվեցնէր, ու փարիսեցիներ և օրինաց վարդապետներ նստած էին, որոնք Գալիլեայի ու Հրէ³ստանի ու Երուսաղէմի բոլոր գիւղաքաղաքներէն ժողվուած էին. ու Տէրոջը զօրութիւնը ներկայ էր զանոնք բժշկելու: 18Եւ ահա քանի մը մարդիկ անդամալոյծ մարդ մը մահիճովը բերին, և հնարը կը փնտռէին թէ ի°նչպէս զանիկա ներս խոթեն ու դնեն անոր առջև: 19Ու երբ բազմութենէն ճամբայ չէին գտներ` որ անկէ ներս խոթեն զանիկա, տանիքի վրայ ելան, և զանիկա կղմինտրներուն մէջէն մահիճովը մէջտեղը Յիսուսի առջև իջեցուցին: 20Եւ անիկա տեսնելով անոնց հաւատքը` ըսաւ անոր, Ով մարդ, քու մեղքերդ քեզի ներուած են: 21Եւ դպիրները ու փարիսեցիները սկսան խորհիլ ու ըսել, Ո՞վ է ասիկա` որ հայհոյութիւններ կը խօսի. ո՞վ կրնայ մեղքերու թողութիւն տալ, բայց միայն Աստուած: 22Եւ Յիսուս իմանալով անոնց խորհուրդները` պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոնց, Սիրտերնուդ մէջ ի՞նչ կը խորհիք: 23Ո՞րը աւելի դիւրին է, Քու մեղքերդ քեզի ներուած են` ըսե՞լը, թէ Ելիր ու քալէ` ըսելը: 24Բայց որպէս զի գիտնաք թէ Որդին մարդոյ իշխանութիւն ունի երկրի վրայ մեղքերու թողութիւն տալու, (ըսաւ անդամալոյծին,) Քեզի կ’ըսեմ, Ելիր մահիճդ առ ու տունդ գնա: 25Ան ալ իսկոյն անոնց առջև ելաւ, ու վրան առաւ ինչ բանի վրայ որ պառկած էր, և գնաց իր տունը, ու Աստուծոյ փառք կու տար: 26Եւ ամէնը ապշած մնացին, ու Աստուծոյ փառք կու տային, և վախով լեցուած` կ’ըսէին թէ Այսօր նորանշան բաներ տեսանք:

Յիսուս Ղևին կը կանչէ

27Եւ այս բաներէն ետև ելաւ անկէ, ու տեսաւ մաքսաւոր մը, որուն անունը Ղևի էր որ մաքս ընդունելու տեղը նստեր էր, ու ըսաւ անոր, Ետևէս եկուր: 28Ան ալ թողուց ամէնը և ելաւ գնաց անոր ետևէն: 29Ու Ղևի անոր մեծ կոչունք մը ըրաւ իր տանը մէջ. և շատ բազմութիւն կար մաքսաւորներու և ուրիշներու` որ անոնց հետ սեղան նստեր էին: 30Եւ անոնց դպիրները ու փարիսեցիները տրտունջ կ’ընէին անոր աշակերտներուն ու կ’ըսէին, Ինչո՞ւ համար մաքսաւորներուն և մեղաւորներուն հետ կ’ուտէք ու կը խմէք: 31Եւ Յիսուս պատասխան տալով` ըսաւ անոնց, Առողջներուն բժիշկ պէտք չէ, հապա հիւանդներուն. 32Ես արդարները կանչելու չեկայ, հապա մեղաւորները` ապաշխարութեան:

Ծոմապահութեան հարցը

33Անոնք ալ ըսին անոր, Ինչո՞ւ Յովհաննէսի աշակերտները շատ անգամ ծոմ կը պահեն և աղօթքներ կ’ընեն, նոյնպէս ալ փարիսեցիներուն աշակերտները. և քուկիններդ կ’ուտեն ու կը խմեն: 34Անիկա ալ ըսաւ անոնց, Կրնա՞ք հարսնիքին տղոցը ծոմ պահել տալ` քանի որ փեսան իրենց հետ է: 35Բայց օրեր պիտի գան` որ երբ փեսան իրենցմէ վերցուի, ապա այն օրերը ծոմ պիտի պահեն: 36Առակ մըն ալ ըսաւ անոնց, թէ Մէկը չձգեր նոր լաթի կտոր հին հանդերձի վրայ. եթէ ոչ` այն նորը պատռուածք ալ կ’ընէ, ու հինցածին հետ ալ չմիաբանիր այն նոր լաթէն եղած կտորը: 37Եւ մէկը նոր գինին հին տիկերու մէջ չդներ. եթէ ոչ` նոր գինին տիկերը կը պատռէ, ինք կը թափի ու տիկերը կը կորսուին. 38Հապա նոր գինին նոր տիկերու մէջ դնելու է, ու երկուքն ալ կը պահուին: 39Եւ մէկը հին գինին խմելէն ետև անմիջապէս նորը չուզեր, քանզի կ’ըսէ թէ Հինը աւելի ախորժելի է: