Յիսուսին ընկերակցող կիներ

1Ու եղաւ որ անկէ ետև ա°լ ինք քաղաքէ քաղաք ու գեղէ գեղ պտըտելով` կը քարոզէր, և Աստուծոյ թագաւորութիւնը կ’աւետարանէր, ու տասուերկուքը իրեն հետ էր. 2Նաև քանի մը կիներ` որոնք չար ոգիներէ ու հիւանդութիւններէ բժշկուեր էին. Մարիամ որ Մագդաղենացի կ’ըսուէր, ուրկէ եօթը դև ելեր էր, 3Եւ Յովհաննա, Հէրովդէսի տանը վերակացուին Քուզայի կինը, ու Շուշան և շատ ուրիշներ, որոնք իրենց ստացուածքովը անոր ծառայութիւն կ’ընէին:

Սերմնացանին առակը

4Ու երբ մեծ բազմութիւն ժողվուեցաւ և շատ քաղաքներէ իրեն եկան, առակով մը ըսաւ անոնց, 5Սերմ ցանող մը ելաւ իր սերմը ցանելու. ու ցանած ատենը մէկ քանին ճամբուն քով ինկաւ և ոտքի տակ կոխուեցաւ, ու երկինքի թռչունները կերան զանիկա: 6Եւ ուրիշը ապառաժի վրայ ինկաւ, ու բուսածին պէս չորցաւ, հողին հիւթ չունենալու համար: 7Եւ ուրիշը փուշերու մէջ ինկաւ, ու փուշերը անոր հետ բուսնելով, խեղդեցին զանիկա: 8Եւ ուրիշը աղէկ հողի մէջ ինկաւ, ու բուսնելով` հարիւրապատիկ պտուղ տուաւ: Երբ այս բաները կը զրուցեր, կ’աղաղակէր, Ան որ լսելու ականջ ունի` թող լսէ:

Առակներուն նպատակը

9Եւ իր աշակերտները կը հարցնէին իրեն` ըսելով թէ Ի՞նչ պիտի ըլլայ այն առակը: 10Ան ալ ըսաւ, Ձեզի տրուած է գիտնալ Աստուծոյ թագաւորութեան խորհուրդները, բայց ուրիշներուն առակներով կը խօսիմ. որպէս զի տեսնելով` չտեսնեն, և լսելով` չիմանան:

Յիսուս կը մեկնաբանէ սերմնացանին առակը

11Արդ առակը այս է. Սերմը Աստուծոյ խօսքն է: 12Ու ճամբուն քովինները անոնք են` որ կը լսեն, ու ետքը սատանայ կու գայ, անոնց սրտէն կը հանէ խօսքը, որպէս զի չըլլայ թէ հաւատան ու փրկուին: 13Եւ ապառաժին վրայինները անոնք են` որ երբ կը լսեն, ուրախութեամբ կ’ընդունին խօսքը, բայց արմատ չունին. ատեն մը կը հաւատան, ու փորձութեան ժամանակ կը հեռանան: 14Եւ փուշերուն մէջ ինկածը անոնք են` որ կը լսեն, բայց հոգերով ու հարստութիւնով և այս կեանքին ցանկութիւններովը զբաղած ըլլալով կը խեղդուին և անպտուղ կ’ըլլան: 15Իսկ աղէկ հողի մէջ ցանուածը անոնք են որ բարի և յօժար սրտով լսելով խօսքը կընդունին ու համբերութիւնով պտուղ կուտան:

Ամանին տակի ճրագը

16Չկայ մէկը որ ճրագ վառէ ու ամանի մը տակ կամ մահիճին ներքև դնէ, հապա աշտանակի վրայ կը դնէ, որպէս զի ներս մտնողները լոյսը տեսնեն: 17Վասն զի չկայ ծածուկ բան մը որ պիտի չյայտնուի, ոչ ալ գաղտուկ բան մը որ պիտի չգիտցուի ու երևան չելլէ: 18Ուստի նայեցէք թէ ի°նչպէս կը լսէք. քանզի ով որ ունի` անոր պիտի տրուի, և ով որ չունի` այն ալ զոր ինք կը կարծէ թէ ունի, անկէ պիտի առնուի:

Յիսուսին մայրը և եղբայրները

19Եւ անոր մայրը ու եղբայրները իրեն եկան, ու բազմութենէն չէին կրնար անոր քով երթալ: 20Եւ անոր իմացուցին` ըսելով, Քու մայրդ ու եղբայրներդ դուրսը կայներ են, ու քեզ տեսնել կ’ուզեն: 21Եւ անիկա պատասխան տալով` ըսաւ անոնց, Իմ մայրս ու իմ եղբայրներս ասոնք են, որ Աստուծոյ խօսքը կը լսեն ու զանիկա կը կատարեն:

Յիսուս փոթորիկը կը խաղաղեցնէ

22Ու եղաւ որ օր մը նաւը մտաւ ինք և իր աշակերտներն ալ, ու ըսաւ անոնց, Ծովակին միւս կողմը անցնինք. և ճամբայ ելան: 23Ու երբ նաւով կ’երթային, ինք քնացաւ. ու հովի փոթորիկ մը իջաւ ծովակին վրայ, և նաւը կը լեցուէր, ու իրենք վտանգի մէջ էին: 24Մօտեցան, արթնացուցին զանիկա ու ըսին, Վարդապետ, վարդապետ, ահա կը կորսուինք. ան ալ ելաւ սաստեց հովին ու ջուրերուն խռովութեանը, և հանդարտեցաւ, ու խաղաղութիւն եղաւ: 25Եւ ըսաւ անոնց, Ո՞ւր է ձեր հաւատքը. և անոնք վախի մէջ ինկած` զարմացան, ու իրարու կ’ըսէին, Արդեօք ո՞վ է ասիկա` որ հովերուն ու ջուրին ալ հրաման կու տայ, և կը հնազանդին ասոր:

Յիսուս դիւահար մը կը բժշկէ

26Ու նաւելով իջան Գադարացւոց երկիրը, որ Գալիլեայի դիմացի կողմն է: 27Եւ ինք ցամաքը ելլելու պէս` այն քաղաքէն մարդ մը ելաւ դիմացը, որուն ներսը շատ ատենէ ի վեր դևեր կային. ու անիկա հանդերձ չէր հագներ, ոչ ալ տան մէջ կը բնակէր, հապա գերեզմաններու մէջ: 28Եւ Յիսուսը տեսնելով` աղաղակեց ու ինկաւ անոր առջև, ու բարձր ձայնով ըսաւ, Դուն ինծի հետ ի՞նչ բան ունիս, Յիսուս, Որդի Աստուծոյ Բարձրելոյ. կ’աղաչեմ քեզի, զիս մի տանջեր: 29(Վասն զի հրամայեց պիղծ ոգիին որ այն մարդէն ելլէ. որովհետև շատ ատեն էր որ զանիկա յափշտակեր էր, և անիկա շղթաներով ու ոտնակապերով կապուած կը պահուէր, բայց կապերը կը կոտրտէր ու դևէն անապատը կը քշուէր:) 30Հարցուց անոր Յիսուս ու ըսաւ, Անունդ ի՞նչ է. ան ալ ըսաւ, Լէգէոն. վասն զի շատ դևեր մտեր էին անոր ներսիդին: 31Եւ կ’աղաչէին անոր որ անդունդը երթալու հրաման չընէ իրենց: 32Եւ այնտեղ շատ խոզերու երամակ մը կար, որոնք լեռը կ’արածուէին. ու աղաչեցին անոր որ իրենց հրաման տայ անոնց մէջ մտնելու. և հրաման տուաւ անոնց: 33Ու դևերը մարդէն ելլելով` խոզերուն մէջ մտան, և երամակը գահավէժ տեղէն ծովակը վազեց ու խեղդուեցաւ: 34Եւ խոզարածները այս եղած բանը տեսնելով փախան, ու պատմեցին քաղաքը ու ագարակները: 35Եւ մարդիկ ելան եղած բանը տեսնելու, ու եկան Յիսուսի, և գտան այն մարդը` ուրկէ դևերը ելեր էին, հագուած ու խելքը վրան Յիսուսի ոտքերուն քով նստած, ու վախցան: 36Եւ անոնք որ տեսեր էին, պատմեցին անոնց թէ ի°նչպէս դիւահարը ազատեցաւ: 37Եւ Գադարացւոց շրջակայ տեղերը գտնուող բոլոր բազմութիւնը կ’աղաչէր անոր, որ իրենցմէ երթայ, վասն զի մեծ վախով բռնուած էին. ան ալ նաւը մտնելով ետ դարձաւ: 38Եւ այն մարդը` ուրկէ դևերը ելեր էին, կ’աղաչէր անոր որ հետը ըլլայ, բայց Յիսուս արձակեց զանիկա ու ըսաւ, 39Դարձիր քու տունդ, ու պատմէ ինչ որ Աստուած քեզի ըրաւ. ան ալ գնաց, ու բոլոր քաղաքին մէջ քարոզեց ինչ որ Յիսուս իրեն ըրաւ:

Յայրոսին աղջիկը և կինը որ Յիսուսին հանդերձին դպաւ

40Ու երբ Յիսուս ետ դարձաւ, ժողովուրդը զանիկա ընդունեց, վասն զի ամէնը անոր կը սպասէին: 41Եւ ահա Յայրոս անունով մարդ մը եկաւ, ու ինք ժողովարանին իշխանն էր. և Յիսուսի ոտքը իյնալով` կ’աղաչէր անոր որ իր տունը մտնէ. 42Վասն զի մէկ հատիկ աղջիկ մը ունէր, գրեթէ տասուերկու տարեկան, որ մեռնելու մօտ էր. ու երբ անիկա կ’երթար, բազմութիւնը կը նեղէր զանիկա: 43Եւ կին մը, որ տասուերկու տարիէ ի վեր արիւնի տեռատեսութեան մէջ էր, ու իր բոլոր ունեցածը բժիշկներուն ծախք ըրած էր, և իրեն ոչ մէկէն բժշկուելու ճար մը եղած էր, 44Ետևէն մօտենալով` անոր հանդերձին քղանցքին դպաւ, և իսկոյն իր արիւնին հոսումը դադարեցաւ: 45Եւ Յիսուս ըսաւ, Ո՞վ էր ան որ ինծի դպաւ. երբ ամէնը կ’ուրանային, ըսաւ Պետրոս ու անոր հետ եղողները, Վարդապետ, բազմութիւնը քեզ կը հրէ ու կը նեղէ, ու կըսե՞ս թէ Ո՞վ ինծի դպաւ: 46Եւ Յիսուս ըսաւ, Մէկը ինծի դպաւ, քանզի իմացայ որ ինծմէ զօրութիւն մը ելաւ: 47Երբ տեսաւ կինը որ բանը անկէ չպահուեցաւ, դողալով եկաւ ու անոր առջև ինկաւ, և բոլոր ժողովուրդին առջև անոր պատմեց թէ ի°նչ բանի համար անոր դպեր էր, և թէ ի°նչպէս ինք իսկոյն բժշկուեցաւ: 48Եւ Յիսուս ըսաւ անոր, Քաջալերուէ, աղջիկ, քու հաւատքդ քեզ բժշկեց, գնա խաղաղութեամբ: 49Երբ ինք դեռ կը խօսէր, ժողովրդապետին տունէն մէկը եկաւ ու ըսաւ անոր, Աղջիկդ մեռաւ, ալ վարդապետը մի յոգնեցներ: 50Բայց Յիսուս երբ լսեց, պատասխան տուաւ անոր ու ըսաւ, Մի վախնար, միայն հաւատա, ու պիտի ապրի: 51Եւ երբ տունը մտաւ, ուրիշ մէ°կը թող չտուաւ որ մտնէ, բայց միայն Պետրոսը ու Յակոբոսը և Յովհաննէսը ու աղջկան հայրը ու մայրը: 52Ամէնն ալ կուլային ու կ’ողբային անոր վրայ. և ինք ըսաւ, Մի լաք, անիկա մեռած չէ, հապա կը քնանայ: 53Եւ անոնք ծաղր կ’ընէին զանիկա, քանզի գիտէին թէ մեռաւ: 54Ու ինք ամէնն ալ դուրս հանելով` բռնեց անոր ձեռքէն ու կանչեց` ըսելով, Աղջիկ, ելիր: 55Եւ անոր հոգին դարձաւ, ու իսկոյն ոտք ելաւ. և Յիսուս հրաման ըրաւ որ ուտելիք տան անոր: 56Ու անոր ծնողքը ապշած մնացին. և ինք անոնց պատուիրեց որ եղած բանը մարդո°ւ չզրուցեն: