Յիսուս տասուերկու աշակերտները դուրս կը ղրկէ

1Եւ իր տասուերկու աշակերտները մէկտեղ իրեն կանչելով` անոնց զօրութիւն ու իշխանութիւն տուաւ բոլոր դևերուն վրայ և ախտերը բժշկելու: 2Ու զանոնք ղրկեց որ Աստուծոյ թագաւորութիւնը քարոզեն ու հիւանդները բժշկեն: 3Եւ ըսաւ անոնց, Ճամբու համար բան չառնէք, ոչ գաւազան և ոչ պարկ, ոչ հաց և ոչ ստակ, ոչ ալ կրկին հանդերձ ունենաք: 4Եւ ո°ր տուն որ մտնէք, հոն մնացէք ու անկէ ելէք: 5Ու անոնք որ ձեզ չեն ընդունիր, երբ այն քաղաքէն կ’ելլէք, ձեր ոտքերուն փոշին անգամ թօթուեցէք` իրենց դէմ վկայութիւն ըլլալու համար: 6Եւ անոնք ելան ու գեղէ գեղ կը պտըտէին, և ամէն տեղ աւետարանը կը քարոզէին, ու բժշկութիւն կ’ընէին: 7Եւ Հերովդէս չորրորդապետը անոր բոլոր գործերը լսելով` տարակուսանքի մէջ էր. որովհետև ոմանք ըսած էին 8Թէ Յովհաննէս յարութիւն առաւ մեռելներէն, և ոմանք` թէ Եղիա յայտնուեցաւ, և ուրիշներն ալ` թէ Առաջուան մարգարէներէն մէկը յարութիւն առաւ: 9Եւ Հերովդէս ըսաւ, Յովհաննէսը ես գլխատեցի, հապա ասիկա ո՞վ պիտի ըլլայ, որուն վրայով այսպիսի բաներ կը լսեմ. ու կ’ուզէր որ տեսնէ զանիկա: Յովհ. 6:1-14)

Յիսուս հինգհազարը կը կերակրէ

10Եւ առաքեալները դարձան ու պատմեցին անոր ինչ որ ըրին. և առաւ զանոնք, առանձին անապատ տեղ մը քաշուեցաւ քաղաքի մը քով` որուն անունը Բեթսայիդա էր: 11Եւ ժողովուրդները երբ իմացան` անոր ետեւէն գացին, ու զանոնք ընդունելով` կը խօսէր անոնց Աստուծոյ թագաւորութեանը վրայով. և որոնք որ բժշկութեան կարօտ էին` կը բժշկէր: 12Ու երբ օրը սկսաւ իրիկուան մօտենալ, տասուերկուքը եկան ու ըսին անոր, Արձակէ ժողովուրդները, որպէս զի շրջակայ գեղերը ու ագարակները երթան իջևանին ու կերակուր գտնեն, վասն զի հոս անապատ տեղ մըն ենք: 13Ըսաւ անոնց, Դուք տուէք ատոնց ուտելիք. անոնք ալ ըսին, Մենք հինգ նկանակէն ու երկու ձուկէն աւելի բան չունինք, եթէ չերթանք այդ բոլոր ժողովուրդին համար կերակուր չգնենք: 14(Քանզի հինգ հազարի չափ այր մարդիկ կային:) Ու ըսաւ իր աշակերտներուն, Ատոնք դաս դաս, յիսուն յիսուն, նստեցուցէք: 15Եւ այնպէս ըրին ու ամէնն ալ նստեցուցին: 16Եւ այն հինգ նկանակը ու երկու ձուկը առնելով ու դէպ ի երկինք նայելով` օրհնեց զանոնք ու կտրեց, և կու տար աշակերտներուն, որպէս զի ժողովուրդին առջև դնեն: 17Եւ կերան ու կշտացան ամէնն ալ, ու աւելցած կտորուանքները տասուերկու կողով վերցուցին:

Պետրոսին յայտարարութիւնը Յիսուսի մասին

18Ու եղաւ որ երբ ինք առանձին աղօթք կ’ընէր, աշակերտներն ալ իրեն հետ էին, և հարցուց անոնց` ըսելով, Ժողովուրդները ինծի համար ո՞վ կ’ըսեն թէ եմ: 19Անոնք ալ պատասխան տալով` ըսին, Ոմանք` Յովհաննէս մկրտիչը, և ուրիշներ` Եղիա, ուրիշներ ալ` թէ Առաջուան մարգարէներէն մէկը յարութիւն առեր է: 20Եւ ինք ըսաւ անոնց, Հապա դուք ինծի համար ո՞վ կ’ըսէք թէ եմ. պատասխան տուաւ Պետրոս ու ըսաւ, Աստուծոյ Քրիստոսը: 21Եւ ինք սաստիկ պատուիրեց անոնց որ այս բանը մարդո°ւ չզրուցեն:

Յիսուս իր չարչարանքներուն և մահուան մասին կը խօսի

22Ու ըսաւ թէ Պէտք է որ Որդին մարդոյ շատ չարչարանքներ կրէ, և ծերերէն ու քահանայապետներէն և դպիրներէն մերժուի ու սպաննուի, ու երրորդ օրը յարութիւն առնէ: 23Եւ ամէնուն կ’ըսէր, Եթէ մէկը կ’ուզէ իմ ետևէս գալ, թող իր անձը ուրանայ, և ամէն օր իր խաչը վերցնէ, ու իմ ետևէս գայ: 24Վասն զի ով որ կ’ուզէ իր անձը ապրեցնել, պիտի կորսնցնէ զանիկա. և ով որ ինծի համար իր անձը կորսընցնէ, պիտի ապրեցնէ զանիկա: 25Քանզի ի՞նչ կը շահի մարդ մը` եթէ բոլոր աշխարհը վաստկի, և իր անձը կորսնցնէ կամ վնաս ընէ: 26Վասն զի ով որ զիս ու իմ խօսքերս դաւանիլը ամօթ սեպէ, Որդին մարդոյ ալ զանիկա դաւանիլը ամօթ պիտի սեպէ` երբ գայ իր ու Հօրը և սուրբ հրեշտակներուն փառքովը: 27Բայց ճըշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, որ Հոս կայնողներէն մէկ քանիները կան` որոնք մահուան համը պիտի չառնեն, մինչև տեսնեն Աստուծոյ թագաւորութիւնը:

Այլակերպութիւն

28Ու եղաւ որ այս խօսքերէն գրեթէ ութ օր ետքը` Պետրոսը ու Յովհաննէսը և Յակոբոսը առնելով, լեռը ելաւ աղօթք ընելու: 29Ու երբ ինք աղօթք կ’ընէր, իր երեսին տեսքը ուրիշ կերպ մը եղաւ, ու իր հագուստը ճերմակ ու փայլուն եղաւ: 30Եւ ահա երկու մարդիկ իրեն հետ կը խօսէին, որոնք Մովսէս ու Եղիա էին, 31Փառքով երևցած, և անոր այս կեանքէն ելլելուն վրայով կը խօսէին, որ Երուսաղէմի մէջ պիտի կատարուէր: 32Բայց Պետրոս ու անոր հետ եղողները քունով ծանրացած էին, ու երբ արթնցան, տեսան անոր փառքը և այն երկու մարդիկը որոնք անոր քով կեցեր էին: 33Ու եղաւ որ երբ անոնք զատուեցան անոր քովէն, Պետրոս ըսաւ Յիսուսի. Վարդապէտ, աղէկ է որ հոս կենանք, ու երեք խրճիթ շինենք. մէկը քեզի` և մէկը Մովսէսի` ու մէկը Եղիայի, վասն զի չէր գիտեր ի°նչ կը խօսէր: 34Եւ քանի որ անիկա այս բաները կը խօսէր, ամպ մը եկաւ ու անոնց վրայ հովանի եղաւ, և ամպին տակ մտած ատեննին վախցան: 35Ու ձայն մը եղաւ ամպէն` ըսելով, Ատիկա է իմ սիրելի Որդիս, ատոր մտիկ ըրէք: 36Եւ երբ այն ձայնը եղաւ, Յիսուս մինակ գտնուեցաւ: Ու իրենք լուռ կեցան, և իրենց տեսածներէն այն օրերը մարդո°ւ բան մը չպատմեցին:

Յիսուս չար ոգի ունեցող տղայ մը կը բժշկէ

37Ու եղաւ որ հետևեալ օրը, երբ անոնք լեռնէն վար իջան, շատ ժողովուրդ անոր դէմը ելաւ: 38Եւ ահա ժողովուրդին մէջէն մարդ մը աղաղակեց ու ըսաւ, Վարդապետ, կ’աղաչեմ քեզի, նայէ իմ որդիիս, քանզի իմ մէկ հատիկս է. 39Եւ ահա ոգի մը կը բռնէ զանիկա. ան ալ յանկարծ կը կանչուըռտէ, և զանիկա ցնցելով կը փըրփըրեցնէ, ու հազիւ կը զատուի անկէ` ջարդուբուրդ ընելով զանիկա. 40Եւ քու աշակերտներուդ աղաչեցի որ հանեն զանիկա. ու չկրցան: 41Պատասխան տուաւ Յիսուս ու ըսաւ, Ով անհաւատ և խոտորեալ ազգ, մինչև ե՞րբ ձեզի հետ պիտի ըլլամ ու ձեզի համբերեմ. հոս բեր քու որդիդ: 42Ու երբ դեռ կը մօտենար, դևը զանիկա գետինը զարկաւ ու սաստիկ ցնցեց: 43Իսկ Յիսուս սաստեց պիղծ ոգիին, և բժշկեց տղան ու զանիկա իր հօրը տուաւ: 44Եւ ամէնը կը զարմանային Աստուծոյ մեծամեծ գործերուն վրայ: Ու քանի որ ամէնը կը զարմանային Յիսուսի ըրած բոլոր գործերուն վրայ, անիկա ըսաւ իր աշակերտներուն, Դուք այս խօսքերը ականջներնիդ դրէք, վասն զի Որդին մարդոյ պիտի մատնուի մարդոց ձեռքը:

Յիսուս դարձեալ իր մահուան մասին կը խօսի

45Բայց անոնք չէին իմանար այն խօսքը, և անոնցմէ ծածկուած էր որպէս զի չհասկնան, ու կը վախնային այն խօսքին համար իրեն հարցնելու:

Ով է մեծը

46Խորհուրդ մըն ալ մտաւ անոնց մէջ` թէ արդեօք իրենց մէջ ո՞վ է մեծ: 47Իսկ Յիսուս անոնց սրտին խորհուրդը իմանալով` տղայ մը առաւ ու զանիկա իր քով կայնեցուց. 48Եւ ըսաւ անոնց, Ով որ այս տղան իմ անունովս կ’ընդունի` զիս կ’ընդունի. և ան որ զիս կ’ընդունի` անիկա զիս ղրկողը կ’ընդունի. վասն զի ան որ ձեր ամէնուն մէջ պզտիկ է, անիկա մեծ պիտի ըլլայ:

Ով որ մեզի դէմ չէ, մեզի հետ է

49Պատասխան տուաւ Յովհաննէս ու ըսաւ, Վարդապետ, մէկը տեսանք որ քու անունովդ դևեր կը հանէր, և զանիկա արգիլեցինք, վասն զի մեզի հետ չպտըտիր: 50Եւ Յիսուս ըսաւ անոր, Մի արգիլէք, քանզի ան որ մեզի հակառակ չէ, մեր* կողմէն է:

Սամարիական գիւղ մը Յիսուսին մուտքը կը մերժէ

51Ու եղաւ որ երբ իր աշխարհէս վերանալու օրերը կը կատարուէին, ինք ալ հաստատ որոշեց* Երուսաղէմ երթալ: 52Եւ իր երեսին առջևէն պատգամաւորներ ղրկեց. և երբ գացին, Սամարացւոց մէկ գեղը մտան որպէս զի իրեն համար պատրաստութիւն մը ընեն: 53Եւ չընդունեցին զանիկա, վասն զի անոր երեսը դէպ ի Երուսաղէմ երթալու շիտկուած էր: 54Երբ իր աշակերտները, Յակոբոս ու Յովհաննէս, տեսան, ըսին, Տէր, կ’ուզե՞ս որ ըսենք, ու երկինքէն կրակ իջնէ և սատկեցնէ զանոնք, ինչպէս Եղիա ալ ըրաւ: 55Եւ դարձաւ յանդիմանեց զանոնք` ըսելով, Չէք գիտեր թէ ի°նչ հոգիի տէր էք դուք. 56Վասն զի Որդին մարդոյ չեկաւ մարդոց հոգիները կորսնցնելու, հապա փրկելու.* և ուրիշ գեղ մը գացին:

Յիսուսին ինքնակոչ հետևորդները

57Ու երբ անոնք ճամբան կ’երթային, մէկը ըսաւ անոր. Տէր, քու ետևէդ գամ` ուր որ երթաս: 58Եւ Յիսուս ըսաւ անոր, Աղուէսները որջեր ունին, ու երկինքի թըռչունները` բույներ, բայց Որդին մարդոյ տեղ մը չունի, ուր իր գլուխը դնէ: 59Ուրիշի մըն ալ ըսաւ, Եկուր իմ ետևէս. ան ալ ըսաւ, Տէր, ինծի հրաման տուր որ առաջ երթամ իմ հայրս թաղեմ: 60Յիսուս ըսաւ անոր, Թող տուր մեռելներուն որ թաղեն իրենց մեռելները, բայց դուն գնա Աստուծոյ թագաւորութիւնը քարոզէ; 61Ուրիշ մըն ալ ըսաւ, Տէր, ես քու ետևէդ պիտի գամ, բայց ինծի հրաման տուր որ առաջ իմ տանս մէջ եղողներուն հրաժարական ողջոյն տամ: 62Յիսուս ըսաւ անոր, Ոչ մէկը որ ձեռքը մաճին վրայ կը դնէ ու ետին կը նայի, Աստուծոյ թագաւորութեանը յարմար է: