Տասուերկու առաքեալները

1Եւ իր քով կանչելով իր տասուերկու աշակերտները, անոնց իշխանութիւն տուաւ պիղծ ոգիներուն վրայ, որպէս զի զանոնք հանեն, և ամէն ցաւերը ու ամէն հիւանդութիւնները բժշկեն։ 2Ու տասուերկու առաքեալներուն անունները ասոնք են. առաջինը Սիմոն, Պետրոս ըսուածը և անոր եղբայրը Անդրէաս, 3Յակոբոս Զեբեդեան և անոր եղբայրը Յովհաննէս, Փիլիպպոս և Բարթողոմէոս, Թովմաս և Մատթէոս մաքսաւոր, Յակոբոս Ալփեան և Ղեբէոս որ Թադէոս մականուանեցաւ, 4Սիմոն Կանանացի և Յուդա Իսկարիովտացի, որ նաև մատնեց զանիկա։

Տասուերկուքին առաքելութիւնը

5Այս տասուերկուքը Յիսուս ղրկեց, և անոնց պատուիրեց՝ ըսելով, Հեթանոսներու ճամբայ մի երթաք ու Սամարացիներու քաղաք մի մտնէք, 6Հապա աւելի Իսրայէլի տանը կորսուած ոչխարներուն գացէք։ 7Ու երբ կ’երթաք, քարոզեցէք ու ըսէք թէ Երկինքի թագաւորութիւնը մօտեցած է։ 8Հիւանդները բժշկեցէք, բորոտները մաքրեցէք, դևերը հանեցէք, ձրի առեր էք, ձրի տուէք. 9Մի ստանաք ոսկի, և ոչ արծաթ, և ոչ պղինձ ձեր գօտիներուն մէջ, 10Ոչ ճամբու համար պարկ, և ոչ կրկին հանդերձ, ոչ կօշիկ, ոչ գաւազան. վասն զի մշակը իր կերակուրին արժանի է։ 11Եւ ո՛ր քաղաք կամ գեղ մտնէք, հարցուցէք թէ ո՛վ է անոր մէջ արժանաւոր, ու հոն կեցէք մինչև անկէ ելլէք։ 12Ու երբ տունը կը մտնէք, բարև տուէք անոր։ 13Եւ եթէ այն տունը արժանաւոր է, ձեր բարևը անոր վրայ գայ. հապա եթէ արժանաւոր չէ, ձեր բարևը ձեզի դառնայ։ 14Եւ ով որ ձեզ չընդունի, ու ձեր խօսքերը մտիկ չընէ, երբ այն տունէն կամ քաղաքէն կ’ելլէք, ձեր ոտքերուն փոշին թօթվեցէք։ 15Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Սոդոմացւոց ու Գոմորացւոց երկրին աւելի դիւրին պիտի ըլլայ դատաստանին օրը քան թէ այն քաղաքին։

Վերահաս հալածանքները

16Ահա ես ձեզ կը ղրկեմ իբրև ոչխարներ գայլերու մէջ. ուստի օձերու պէս խորագէտ եղէք և աղաւնիներու պէս միամիտ։ 17Իսկ մարդոցմէ զգուշացէք. վասն զի ձեզ ատեաններու պիտի մատնեն, ու իրենց ժողովարաններուն մէջ ձեզ պիտի ծեծեն։ 18Եւ իմ անուանս համար կուսակալներու ու թագաւորներու առջև պիտի տարուիք, անոնց և հեթանոնսներուն վկայութիւն ըլլալու համար։ 19Բայց երբ ձեզ մատնեն, հոգ մի ընէք թէ ի՛նչպէս կամ ի՛նչ պիտի խօսիք, վասն զի ձեզի պիտի տրուի այն ժամուն՝ ինչ որ պիտի խօսիք։ 20Վասն զի ոչ թէ դուք էք որ կը խօսիք, հապա ձեր Հօրը Հոգին՝ որ ձեր ներսիդին կը խօսի։ 21Ու եղբայր եղբայրը մահուան պիտի մատնէ, և հայրը՝ որդին. և որդիներ իրենց ծնողքներուն վրայ պիտի ելլեն ու մեռցնեն զանոնք։ 22Եւ իմ անուանս համար ամէնուն ատելի պիտի ըլլաք. բայց ով որ մինչև վերջը համբերէ, անիկա պիտի ապրի։ 23Ու երբ այս քաղաքին մէջ ձեզ կը հալածեն, ուրիշ քաղաք փախէք. քանզի ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Իսրայէլի քաղաքները պիտի չհատցնէք, մինչև Որդին մարդոյ գայ։ 24Աշեկերտը իր վարդապետէն աւելի չէ, և ոչ ծառան իր տէրոջմէն։ 25Հերիք է աշակերտին՝ որ իր վարդապետին պէս ըլլայ, ու ծառային՝ իր տէրոջը պէս. եթէ տանուտէրը Բէեղզեբուղ կոչեցին, ո՜րչափ աւելի անոր ընտանիùը։

Որմէ վախնալ

26Ուստի մի վախնաք անոնցմէ, վասն զի բան մը չկայ ծածուկ որ պիտի չյայտնուի, և գաղտուկ՝ որ պիտի չգիտցուի։ 27Ինչ որ ձեզի մութի մէջ կ’ըսեմ, զանիկա լոյսի մէջ խօսեցէք, և ինչ որ ականջն ի վար կը լսէք, տանիքներուն վրայ քարոզեցէք։ 28Եւ մի վախնաք անոնցմէ՝ որ մարմինը կը սպաննեն, ու չեն կրնար հոգին սպաննել. հապա աւելի անկէ վախցէք դուք, որ կրնայ հոգին ու մարմինը գեհենին մէջ կորսնցնել։ 29Չէ՞ որ երկու ճնճղուկ մէկ դանկի կը ծախուին, և անոնցմէ մէ՛կը գետինը չիյնար առանց ձեր Հօրը։ 30Բայց ձեր գլխուն բոլոր մազերն ալ համրուած են։ 31Ուրեմն մի վախնաք, վասն զի շատ ճնճղուկներէն լաւ էք դուք։

Յիսուսը դաւանիլ և ուրանալ

32Արդ ով որ մարդոց առջև զիս կը դաւանի, ես ալ զանիկա պիտի դաւանիմ իմ Հօրս առջև՝ որ երկինքն է։ 33Եւ ով որ մարդոց առջև զիս կուրանայ, ես ալ զանիկա պիտի ուրանամ իմ Հօրս առջև՝ որ երկինքն է։

Ոչ թէ խաղաղութիւն, այլ՝ սուր

34Մի կարծէք թէ ես երկրի վրայ խաղաղութիւն ձգելու եկայ, խաղաղութիւն ձգելու չեկայ՝ հապա սուր. 35Վասն զի եկայ մարդը իր հօրմէն զատելու, ու աղջիկը իր մօրմէն, ու հարսը իր կեսուրէն։ 36Եւ մարդուն թշնամիները իր ընտանքիը պիտի ըլլան։ 37Ան որ հայրը կամ մայրը ինծմէ աւելի կը սիրէ, ինծի արժանի չէ, և ան որ տղան կամ աղջիկը ինծմէ աւելի կը սիրէ, ինծի արժանի չէ. 38Եւ ան որ իր խաչը չառներ ու իմ ետևէս գար, ինծի արժանի չէ: 39Ան որ իր անձը կը գտնէ, պիտի կորսնցնէ զանիկա. և ան որ իր անձը ինծի համար կը կորսնցնէ, պիտի գտնէ զանիկա։

Վարձք (Մարկ. 9:40)

40Ան որ ձեզ կ’ընդունի, զիս կ’ընդունի. և ան որ զիս կընդունի, զիս ղրկողը կ’ընդունի։ 41Ան որ մարգարէ մը կ’ընդունի մարգարէի անունով, մարգարէի վարձք կ’առնէ. և ան որ արդար մը կ’ընդունի արդարի անունով, արդարի վարձք կ’առնէ: 42Ու ան որ այս պզտիկներէն մէկուն միայն գաւաթ մը պաղ ջուր կը խմցնէ աշակերտի անունով, ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, բնաւ իր վարձքը պիտի չկորսնցնէ։