Շաբաթին հարցը

1Այն ատեն Յիսուս շաբաթ օրը գնաց արտերուն մէջէն, և իր աշակերտները անօթեցան, ու սկսան ցորենի հասկեր փրցնել և ուտել։ 2Փարիսեցիները երբ տեսան, ըսին անոր, Ահա քու աշակերտներդ կը գործեն ինչ որ արժան չէ շաբաթ օրը գործել։ 3Ան ալ անոնց ըսաւ, Չէ՞ք կարդացեր դուք Դաւիթի ըրածը, երբ անօթեցաւ ինք ու անոնք որ իրեն հետ էին. 4Ի՛նչպէս մտաւ Աստուծոյ տունը, և առաջաւորութեան հացերը կերաւ, որ ոչ իրեն օրինաւոր էր ուտել, և ոչ անոնց որ իրեն հետ էին, բայց միայն քահանաներուն։ 5Կամ թէ օրէնքին մէջ չէ՞ք կարդացեր, որ քահանաները շաբաթ օրերը տաճարին մէջ շաբաթը կը պղծեն ու անմեղ են։ 6Բայց ձեզի կ’ըսեմ որ այս տեղ տաճարէն մեծ մէկը կայ։ 7Եւ եթէ գիտնայիք թէ ի՛նչ ըսել է, Ողորմութիւն կ’ուզեմ ու ոչ թէ զոհ, այն ատեն անպարտները չէիք դատապարտեր. 8Քանզի Որդին մարդոյ շաբաթին տէրն է:

Չորցած ձեռքով մարդը

9Եւ անկէ երթալով՝ եկաւ անոնց ժողովարանը: 10Եւ հոն մարդ մը կար, որուն ձեռքը չորցած էր. և հարցուցին անոր, ու ըսին թէ Շաբաթ օրը բժշկել արժա՞ն է, որպէս զի անոր վրայով ամբաստանութիւն ընեն: 11Ան ալ ըսաւ անոնց, Ձեզմէ ո՞ր մարդը կայ, որ ոչխար մը ունենայ, և անիկա շաբաթ օրը փոսի մէջ իյնայ, պիտի չբռնէ՞ ու վեր հանէ զանիկա: 12Արդ ո՜րչափ աւելի է մարդը ոչխարէն. ուրեմն շաբաթ օրը բարի գործել արժան է: 13Այն ատեն ըսաւ այն մարդուն, Երկնցուր ձեռքդ. ան ալ երկնցուց, ու ողջացաւ միւսին պէս: 14Իսկ փարիսեցիները դուրս ելլելով՝ անոր վրայ խորհուñդ կ’ընէին թէ ի՜նչպէս զանիկա կորսնցնեն:

Աստուծոյ ընտրեալ ծառան

15Եւ Յիսուս երբ գիտցաւ, զատուեցաւ անկէ. և շատ ժողովուրդներ անոր ետևէն գացին, ու ամէնը բժշկեց: 16Եւ սաստիկ պատուիրեց անոնց որ զինք մարդո՛ւ չյայտնեն. 17Որպէս զի կատարուի Եսայի մարգարէին ձեռքով ըսուած խօսքը, 18Ահա իմ ծառաս, զոր ընտրեցի, և իմ սիրելիս, որու հաւնեցաւ իմ անձս. իմ Հոգիս անոր վրայ պիտի դնեմ, ու հեթանոսներուն իրաւունք պիտի պատմէ: 19Ոչ պիտի վիճի, և ոչ պիտի աղաղակէ, և ոչ մէկը պիտի լսէ անոր ձայնը հրապարակներուն մէջ: 20Ջախջախուած եղէգը պիտի չփշրէ, ու պլպլած պատրոյգը պիտի չմարէ, մինչև որ դատաստանը յաղթութեան հանէ: 21Եւ հեթանոսները անոր անուանը պիտի յուսան:

Յիսուս և Բէեղզեբուղը

22Այն ատեն կոյր ու համր դիւահար մը բերին իրեն, և զանիկա բժշկեց, այնպէս որ համրը ու կոյրը խօսեցաւ ու տեսաւ: 23Եւ բոլոր ժողովուրդները զարմացան ու կ’ըսէին, Արդեօք ասիկա՞ է Դաւիթի որդին: 24Բայց փարիսեցիները երբ լսեցին՝ ըսին, Ատիկա ուրիշ բանով չհաներ դեւերը, բայց դեւերուն Բէեղզեբուղ իշխանովը: 25Եւ Յիսուս անոնց խորհուրդները իմանալով՝ ըսաւ անոնց, Ամէն թագաւորութիւն իրեն դէմ բաժնուած՝ կ’աւերի. և ամէն քաղաք կամ տուն իրեն դէմ բաժնուած՝ չկրնար կենալ: 26Եւ եթէ սատանայ սատանայ կը հանէ, իրեն դէմ բաժնուեցաւ. ուստի ի՞նչպէս պիտի կենայ անոր թագաւորութիւնը: 27Ու եթէ ես Բէեղզեբուղով դևերը կը հանեմ, ձեր որդիները ինչո՞վ կը հանեն. ուրեմն անոնք պիտի ըլլան ձեր դատաւորները: 28Բայց եթէ ես Աստուծոյ Հոգիովը կը հանեմ դևերը, ուրեմն Ասïուծոյ թագաւորութիւնը ձեր վրայ հասած է: 29Կամ ի՞նչպէս կրնայ մէկը զօրաւոր մարդու մը տունը մտնել, և անոր կարասիները յափըշտակել եթէ առաջ այն զօրաւոր մարդը չկապէ, ու ետքը անոր տունը կողոպտէ: 30Ան որ ինծի հետ չէ, ինծի հակառակ է, և ան որ ինծի հետ չժողվեր, ցիր ու ցան կ’ընէ: 31Անոր համար ձեզի կ’ըսեմ, Ամէն մեղք ու հայհոյութիւն պիտի ներուի մարդոց, բայց Սուրբ Հոգւոյն դէմ եղած հայհոյութիւնը պիտի չներուի մարդոց: 32Եվ ով որ Որդւոյ մարդոյ դէմ բան կ’ըսէ, պիտի ներուի անոր, բայց ով որ Հոգւոյն Սրբոյ դէմ կ’ըսէ, պիտի չներուի անոր, ոչ այս աշխարհին մէջ և ոչ գալու աշխարհին մէջ:

Ծառ մը և իր պտուղը

33Կա՛մ ծառը բարի ըրէք, ու անոր պտուղը բարի, կա՛մ ծառը չար ըրէք, ու անոր պտուղը չար. վասն զի ծառը պտուղէն կը ճանչցուի: 34Իժերու ծնունդներ, ի՞նչպէս կրնաք բարի խօսիլ, որ չար էք. վասն զի սրտին աւելցուքէն բերանը կը խօսի: 35Բարի մարդը իր սրտին բարի գանձէն բարի բաներ կը հանէ, և չար մարդը իր սրտին չար գանձէն չար բաներ կը հանէ: 36Բայց ձեզի կ’ըսեմ թէ Ամէն դատարկ խօսքի համար՝ զոր մարդիկ կը խօսին, դատաստանին օրը հաշիւ պիտի տան: 37Վասն զի քու խօսքերէդ պիտի արդարանաս, և քու խօսքերէդ պիտի դատապարտուիս:

Հրաշքի մը խնդրանքը

38Այն ատեն դպիրներէն ու փարիսեցիներէն ոմանք պատասխան տուին իրեն ու ըսին, Վարդապետ, կ’ուզենք քեզմէ նշան մը տեսնել: 39Անիկա պատասխան տուաւ ու անոնց ըսաւ, Չար և շնացող ազգը նշան կ’ուզէ, և ուրիշ նշան պիտի չտրուի անոր, բայց միայն Յովնան մարգարէին նշանը: 40Քանզի ինչպէս Յովնան երեք օր ու երեք գիշեր կէտ ձուկին փորին մէջ էր, այնպէս Որդին մարդոյ պիտի ըլլայ երկրի սրտին մէջ երեք օր ու երեք գիշեր: 41Նինուէի մարդիկը դատաստանին օրը այս ազգին դէմ պիտի ելլեն ու պիտի դատապարտեն ասիկա, վասն զի Յովնանի քարոզութիւնովը զեղջի եկան. և ահա Յովնանէ մեծ մէկը կայ հոս: 42Հարաւի թագուհին դատաստանին օրը այս ազգին դէմ պիտի ելլէ ու պիտի դատապարտէ ասիկա, վասն զի ինք երկրի ծայրերէն եկաւ Սողոմոնի իմաստութիւնը լսելու. և ահա Սողոմոնէ մեծ մէկը կայ հոս:

Չար ոգիին վերադարձը

43Ու երբ պիղծ ոգին մարդէ մը կ’ելլէ, անջուր տեղեր կը պտըտի, հանգստութիւն կը փնտռէ ու չգտներ. 44Այն ատեն կ’ըսէ, Դառնամ նորէն իմ տունս, ուրկէ ելայ. և կու գայ զանիկա կը գտնէ պարապ, մաքրուած ու յարդարուած: 45Այն ատեն կ’երթայ և իրեն հետ կ’առնէ եօթը ուրիշ ոգիներ իրմէ աւելի չար, ու մտնելով հոն կը բնակին, և այն մարդուն վերջը առաջինէն գէշ կ’ըլլայ. այսպէս պիտի ըլլայ այս չար ազգին ալ:

Յիսուսի մայրը և եղբայրները

46Ու քանի որ ինք ժողովուրդին կը խօսէր, ահա իր մայրը ու եղբայրները դուրսը կայներ էին, և կ’ուզէին իրեն հետ խօսիլ: 47Ու մէկը իրեն ըսաւ, Ահա քու մայրդ ու եղբայրներդ դուրսը կայներ են. և կ’ուզեն քեզի հետ խօսիլ: 48Ան ալ իրեն ըսողին պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Ո՞վ է իմ մայրս, և ո՞վ են իմ եղբայրներս: 49Եւ իր ձեռքը դէպ ի իր աշակերտները երկնցնելով՝ ըսաւ, Ահա իմ մայրս և իմ եղբայրներս. 50Վասն զի ով որ իմ երկնաւոր Հօրս կամքը կատարէ, անիկա է իմ եղբայրս և քոյրս ու մայրս: